Оварадам аз мӯи қалам чун шарҳи заъф тан кунам

آوردم از مو قلم چون شرح ضعف تن کنم

Вари зи ҷон сахтӣ нивисам хома аз оҳан кунам

ور ز جان سختی نویسم خامه از آهن کنم

Кулбаам ҳаргизи чароғ аз тираи рӯзӣ ҳо надошт

کلبه‌ام هرگز چراغ از تیره‌روزی‌ها نداشت

Дар дами охири аҷабгар хонаро равшан кунам

در دم آخر عجب گر خانه را روشن کنم

Кӣ буд кӯро биёбам вогузорами хеш ро

کی بود کو را بیابم واگذارم خویش را

Аз гиребон даст бурдорам дар он гардан кунам

از گریبان دست بردارم در آن گردن کنم

Ҷома фонӯс мепӯшоандам ҳар дами бзўр

جامه فانوس می پوشاندم هر دم بزور

Ман куҷои пурвой ҷон дорам ки фикр тан кунам

من کجا پروای جان دارم که فکر تن کنم

Сӯрати қуллоб моҳӣ гирад аз норостӣ

صورت قلاب ماهی گیرد از ناراستی

Риштаи тасбеҳи зоҳидро чу дар сӯзан кунам

رشته تسبیح زاهد را چو در سوزن کنم

Қатрае аз ашки хунин май чаконам бар сараш

قطره ای از اشک خونین می چکانم بر سرش

Интихоби хори хуши қадӣ чу дар гулшан кунам

انتخاب خار خوش قدی چو در گلشن کنم

Булбулонро нола дар гулзор кардан айб нест

بلبلان را ناله در گلزار کردن عیب نیست

Ҳамчуи неи лаб бар лабаш бигзорам ва шеван кунам

همچو نی لب بر لبش بگذارم و شیون کنم

Дили Фсрд аз тавбаи дигар май кашии биФоидст

دل فسرد از توبه دیگر می کشی بیفایدست

Дар чароғи мурда нафъӣ нестгар равған кунам

در چراغ مرده نفعی نیست گر روغن کنم

Чун кунам изҳори нисбат бо гирифторон кулем

چون کنم اظهار نسبت با گرفتاران کلیم

Хешро мурғи қафас аз чок пероҳан кунам

خویش را مرغ قفس از چاک پیراهن کنم