Ашкризон дар ғамат чун рӯ ба ҳомӯн ме кунам

اشکریزان در غمت چون رو به هامون می‌کنم

Косаи маҷнӯну ҷоми лола пурхӯн ме кунам

کاسه مجنون و جام لاله پرخون می‌کنم

Толибӣ дорам ки меуфтад гиреҳ дар кори ман

طالبی دارم که می‌افتد گره در کار من

Сар чу тори сбҳаҳ аз ҳарҷо ки берун ме кунам

سر چو تار سبحه از هرجا که بیرون می‌کنم

Абрӯӣ захмам кашида чашми доғами серумаи дор

ابروی زخمم کشیده چشم داغم سرمه دار

Ҳасани Юсуфро ба ҳасани хеш мафтӯн ме кунам

حسن یوسف را به حسن خویش مفتون می‌کنم

Тоъати шӯридагонро қибла ҷой дигараст

طاعت شوریدگان را قبله جای دیگرست

Рӯ ба вақти ашкризии сӯй Ҷайҳун ме кунам

رو به وقت اشکریزی سوی جیحون می‌کنم

Бо чунин бахти забун бо рӯзгорам душманӣаст

با چنین بخت زبون با روزگارم دشمنیست

Кӯшиши Фарҳодро бо заъф маҷнӯн ме кунам

کوشش فرهاد را با ضعف مجنون می‌کنم

Ончӣ ман дидам зи душмани ҳам ҷудоӣ мушкиласт

آنچه من دیدم ز دشمن هم جدایی مشکلست

Май хулд дар дилгар аз пои хор берун ме кунам

می‌خلد در دل گر از پا خار بیرون می‌کنم

Ҷомаи ворун толеъ мекунам аз бар кулем

جامه وارون طالع می‌کنم از بر کلیم

Бахтро аз ҳиммати воло дигаргун ме кунам

بخت را از همت والا دگرگون می‌کنم