Заъфи толеъи барда аз ман қӯти тадбир ро

ضعف طالع برده از من قوت تدبیر را

Барнатобад аз харобӣ хонаам таъмир ро

برنتابد از خرابی خانه‌ام تعمیر را

Гар чунин шодоб аз хӯн шаҳидон ме шавад

گر چنین شاداب از خون شهیدان می‌شود

Оби пайкон сабз хоҳад кард чӯби тир ро

آب پیکان سبز خواهد کرد چوبِ تیر را

Кӣ дигар аз хонаи чашмами қадам берун наҳй

کی دگر از خانهٔ چشمم قدم بیرون نهی

Зостонти барадами онҷои хоки домани гир ро

زآستانت بردم آنجا خاک دامن‌گیر را

Мо зи қайд ӯ наме хоҳеми по берун наҳем

ما ز قید او نمی‌خواهیم پا بیرون نهیم

Варна дар бозаст доими хонаи занҷир ро

ورنه در باز است دایم خانهٔ زنجیر را

Ҳар нафас беихтиёр аз сина меояд ба лаб

هر نفس بی‌اختیار از سینه می‌آید به لب

Нолаи гармӣ ки оташ мезанад таъсир ро

نالهٔ گرمی که آتش می‌زند تأثیر را

Чашми мастати шухӣ ва бе бокӣ аз ҳад май барад

چشم مستت شوخی و بی‌باکی از حد می‌برد

Гарчи мебинад ба фарқи хештани шамшер ро

گرچه می‌بیند به فرق خویشتن شمشیر را

Интизори соғар аз соқии макаши дигар , кулем

انتظار ساغر از ساقی مکش دیگر، کلیم

Фикр худ кун кас наме резад ба хоки эксир ро

فکر خود کن کس نمی‌ریزد به خاک اکسیر را