На ҳамин май Ромади он навгули хандон аз ман

نه همین می رمد آن نوگل خندان از من

намекашад хори дарин бодияи домон аз ман

می کشد خار درین بادیه دامان از من

Бо ман омезиш ӯ улфат мавҷасту канор

با من آمیزش او الفت موج است و کنار

Рӯзу шаб бо ману пайвастаи гурезон аз ман

روز و شب با من و پیوسته گریزان از من

Қамарии рехтаи болам ба паноҳ ки рӯм

قمری ریخته بالم به پناه که روم

То бкии саркашии сарви хиромон аз ман

تا بکی سرکشی ای سرو خرامان از من

Бтклм , бхмўшӣ , ба табассум , ба нигоҳ

بتکلم، بخموشی، به تبسم، به نگاه

наме тавон баради баҳри шеваи дили осон аз ман

می توان برد بهر شیوه دل آسان از من

Нест парҳези ман аз зуҳд ки хокам бар сар

نیست پرهیز من از زهد که خاکم بر سر

Тарсам олӯда шавад домани исён аз ман

ترسم آلوده شود دامن عصیان از من

Ашки беҳудаи марези ин ҳама аз дида кулем

اشک بیهوده مریز این همه از دیده کلیم

Гирди ғамро натавон шаст ба тӯфон аз ман

گرد غم را نتوان شست به طوفان از من