Шаб идаст май бояд дар майхонаи во кардан

شب عیدست می باید در میخانه وا کردن

Бамии хушкии зуҳди рӯзаи доронро даво кардан

بمی خشکی زهد روزه داران را دوا کردن

Суроҳегар чунин пайваста хоҳад дар суҷуд омад

صراحی گر چنین پیوسته خواهد در سجود آمد

Бики шаби тоъати сӣ рӯзро хоҳад қазо кардан

بیک شب طاعت سی روز را خواهد قضا کردن

зи моҳи ид бе абрӯии соқӣ кор накушояд

ز ماه عید بی ابروی ساقی کار نگشاید

Бики нохун гиреҳ натавон зкори айши во кардан

بیک ناخن گره نتوان زکار عیش وا کردن

Ситам бошад кашӣдан ҷом майро икнФс бар сар

ستم باشد کشیدن جام می را یکنفس بر سر

Бикдм инчунин ойинаеро бесафо кардан

بیکدم اینچنین آئینه ای را بی صفا کردن

Наёбӣ мустаҳаққтар аз ман махмур эй соқӣ

نیابی مستحق تر از من مخمور ای ساقی

Зкўаҳи Фитр май ратлии гарон бояд ҷудо кардан

زکوة فطر می رطلی گران باید جدا کردن

Хумори бода дар чашмам сияҳ кардаст ъолмро

خمار باده در چشمم سیه کردست عالمرا

Биёи соқӣ ки вақти шом бояд рӯзаи во кардан

بیا ساقی که وقت شام باید روزه وا کردن

Марои битобии мижгон ӯ май сӯзад аз ғайрат

مرا بیتابی مژگان او می سوزد از غیرت

Зчшмонши ҷудои ногаштану рӯ бар қафо кардан

زچشمانش جدا ناگشتن و رو بر قفا کردن

Гарав аз мо барад дар тираи рӯзӣу парешоне

گرو از ما برد در تیره روزی و پریشانی

Чаро зулфат бҷд дорад шикасти кори мо кардан

چرا زلفت بجد دارد شکست کار ما کردن

Чунон каз ҳар мижа ноед дўондни реша дар дилҳо

چنان کز هر مژه ناید دواندن ریشه در دلها

Заҳр чашмӣ намеояд нигоҳи ошно кардан

زهر چشمی نمی آید نگاه آشنا کردن

Куҷо ҳар бебасиратро расад ин кӯҳли биноӣӣ

کجا هر بی بصیرت را رسد این کحل بینائی

Флотўн метавонад хишти хамро тўтё кардан

فلاطون می تواند خشت خم را توتیا کردن

Фузун аз пояи худ ҳечкас пастӣ наме бинад

فزون از پایه خود هیچکس پستی نمی بیند

Фалак ҳаргиз нахоҳад нешикарро бӯрё кардан

فلک هرگز نخواهد نیشکر را بوریا کردن

Дарин дарёӣ бесоҳил кулем аз ман чаҳ ме ояд

درین دریای بی ساحل کلیم از من چه می آید

Зкори афтодаи ӣнҷои бозуии мавҷ аз шино кардан

زکار افتاده اینجا بازوی موج از شنا کردن