Нагусаст аҳди суҳбат , май аз ҳавои борон

نگسست عهد صحبت، می از هوای باران

Оре ҳамеша бошад барқи ошнои борон

آری همیشه باشد برق آشنای باران

Дар рӯзи абр бояд соғари шимурда хӯрдан

در روز ابر باید ساغر شمرده خوردن

Яъне буд баробар бо қатраҳои борон

یعنی بود برابر با قطره های باران

Афкандаанд бар абри мисатони сари бараҳна

افکنده اند بر ابر مستان سر برهنه

Ҳамчун ҳубоби дастор дар рӯнамои борон

همچون حباب دستار در رونمای باران

Дар кишвари гулистони гулбун агар чаҳ шоҳаст

در کشور گلستان گلبن اگر چه شاهست

Аз гули гирифтаи коса , бошад гадои борон

از گل گرفته کاسه، باشد گدای باران

Бедоди поки тинат бар дил гарон набошад

بیداد پاک طینت بر دل گران نباشد

Бар сина метавон хӯрд тири ҷафои борон

بر سینه می توان خورد تیر جفای باران

Дар гулистони Кашмӣр ҳар рӯз комёбаст

در گلستان کشمیر هر روز کامیابست

Чашм аз ҷамоли соқии гӯш аз садои борон

چشم از جمال ساقی گوش از صدای باران

Майхонаи остонаш гул шуд зи саҷдаи мо

میخانه آستانش گل شد ز سجده ما

Аз бскаҳ ҳаст моро бар сари ҳавои борон

از بسکه هست ما را بر سر هوای باران

Созами боби ҳайвон гоҳе ки ме набошад

سازم بآب حیوان گاهی که می نباشد

Дар хшксол бошад шабнами биҷои борон

در خشکسال باشد شبنم بجای باران

Соқӣ бамӣ прессатон дорад кулем доим

ساقی بمی پرستان دارد کلیم دایم

Эҳсон бетақозо ҳамчун атои борон

احسان بی تقاضا همچون عطای باران