Биғмои баради дайну дил ки даст андоз нозаст ин

بیغما برد دین و دل که دست انداز نازست این

Ниҳодами сар бкФ манеҳам ки таслим ниёзаст ин

نهادم سر بکف منهم که تسلیم نیازست این

Ғами ҷонсӯзи ошиқ аз нуҳуфтан фош ме гардад

غم جانسوز عاشق از نهفتن فاش می گردد

Зхўиш оташ баровардам гул ахФоӣ розаст ин

زخویش آتش برآوردم گل اخفای رازست این

Гиёҳу барқро бо ҳам чаҳ омезиш , сарати гирдам

گیاه و برق را با هم چه آمیزش، سرت گردم

Бмн омехтӣ охир нишон эҳтирозаст ин

بمن آمیختی آخر نشان احترازست این

Балои парвардае бояд ки дораш дар бағал гирад

بلا پرورده ای باید که دارش در بغل گیرد

Аноолҳқ гуфт агар Мансур лоф имтиёзаст ин

اناالحق گفت اگر منصور لاف امتیازست این

Бойен бебаргу сомонӣ чу дулоби куҳани доим

باین بی برگ و سامانی چو دولاب کهن دایم

Саропои зорӣу ашкам чаҳ сомон ниёзаст ин

سراپا زاری و اشکم چه سامان نیازست این

Ниҳоли ҳасрати мо ҳам баҳорӣ мекунад охир

نهال حسرت ما هم بهاری می کند آخر

Намӯд аз устихони мағзами гули сӯз ва гудозаст ин

نمود از استخوان مغزم گل سوز و گدازست این

Мабодои саркашад ҷоӣикаҳ натавоняш бози оре

مبادا سرکشد جائیکه نتوانیش باز آری

Гузашт аз кишвари дилҳо чаҳ мижгон дарозаст ин

گذشت از کشور دلها چه مژگان درازست این

Чаҳ суд аз ашкризии сари бзонўии ғам ар нанаҳй

چه سود از اشکریزی سر بزانوی غم ار ننهی

Надорад аҷри чандонеи вузӯӣ бе намозаст ин

ندارد اجر چندانی وضوی بی‌نمازست این

Кулем аз ҳинд агар дастон рафтан мезанад , аидл

کلیم از هند اگر دستان رفتن می زند، ایدل

Насозӣ хориҷи оҳангаш ки оҳанг ҳиҷозаст ин

نسازی خارج آهنگش که آهنگ حجازست این