Пунбаҳо бар рӯй доғ аз оташи дил дар гирифт
پنبهها بر روی داغ از آتش دل در گرفت
Вақти марҳами хуш ки бозам сӯхтан аз сар гирифт
وقت مرهم خوش که بازم سوختن از سر گرفت
Саркашӣ бо хоксорон кӣ ба ҷоӣӣ ме расад
سرکشی با خاکساران کی به جائی میرسد
Сарви ман аз хок натавон соя худ барграфт
سرو من از خاک نتوان سایهٔ خود برگرفت
Ман куҷо , бади гардии афлоку анҷум аз куҷо
من کجا، بد گردی افلاک و انجم از کجا
Хотирам дар базми айш аз гардиш соғар гирифт
خاطرم در بزم عیش از گردش ساغر گرفت
Гулистон чун соқӣ мисатон надорад гулбунӣ
گلستان چون ساقی مستان ندارد گلبنی
То гули соғари азуи чидами гул дигар гирифт
تا گل ساغر ازو چیدم گل دیگر گرفت
Аз хашини пӯшӣ бурун оварад файзи гулханам
از خشن پوشی برون آورد فیض گلخنم
Тани қабои тани намо акнӯн з хокистар гирифт
تن قبای تن نما اکنون ز خاکستر گرفت
Бастагӣ дар кори ошиқи мояи ком дил аст
بستگی در کار عاشق مایهٔ کام دل است
Риштаи натавонади гуҳарро бегиреҳ дар бар гирифт
رشته نتواند گهر را بیگره در بر گرفت
Ашкро дар чашм аз лухт ҷигар натавон шинохт
اشک را در چشم از لخت جگر نتوان شناخت
Тифли худсар буд ранг ҳам нишинон барграфт
طفل خودسر بود رنگ همنشینان برگرفت
Барнаме хезад кулем , аз бистари роҳати танам
برنمی خیزد کلیم، از بستر راحت تنم
Пайкару бистари зи хӯни дил ба якдигар гирифт
پیکر و بستر ز خون دل به یکدیگر گرفت