Кас намегирад дигар дар раҳни саҳбои перҳан

کس نمی گیرد دگر در رهن صهبا پیرهن

Аз ту чок едаст битобӣ ва аз мо перҳан

از تو چاک ایدست بیتابی و از ما پیرهن

Битўи заъфам қӯтӣ дорад ки монанди ҳубоб

بیتو ضعفم قوتی دارد که مانند حباب

Боз май уфтам агар бурдорам аз ҷои перҳан

باز می افتم اگر بردارم از جا پیرهن

Шаби қабои сабри дилҳо чок шуд чун омадӣ

شب قبای صبر دلها چاک شد چون آمدی

Ҳамчуи шамъи хилвати фонӯси яктои перҳан

همچو شمع خلوت فانوس یکتا پیرهن

Аз зкўаҳи снблстони тори зулфии даҳ ббод

از زکوة سنبلستان تار زلفی ده بباد

Пораи зини умед май созанди гулҳо перҳан

پاره زین امید می سازند گلها پیرهن

Дар миёнгар по наёрад гарми хўӣиҳои доғ

در میان گر پا نیارد گرم خوئیهای داغ

Бо ҳамаи нисбат наме часбад бар аъзои перҳан

با همه نسبت نمی چسبد بر اعضا پیرهن

Нест тору пуди роҳат дар либоси рӯзгор

نیست تار و پود راحت در لباس روزگار

Як бикро озмудем аз кафан то перҳан

یک بیک را آزمودیم از کفن تا پیرهن

Сахти ҷонии бскаҳ аз паҳлавии мо андӯхта

سخت جانی بسکه از پهلوی ما اندوخته

Кор ҷавшан мекунад бар пайкари мо перҳан

کار جوشن می کند بر پیکر ما پیرهن

Хирқаи урёнӣ аз дасти ту чун пӯшида ам

خرقه عریانی از دست تو چون پوشیده ام

Қоматам ҳаргиз нахоҳад рост шуд бо перҳан

قامتم هرگز نخواهد راست شد با پیرهن

Ҷома пӯшондани ятемонро мусулмонӣ буд

جامه پوشاندن یتیمان را مسلمانی بود

Духтари рузро бпушонам зи минои перҳан

دختر رز را بپوشانم ز مینا پیرهن

Гоҳи урён аз ҷунун чун шамъ мегардад кулем

گاه عریان از جنون چون شمع می گردد کلیم

Гоҳ чун фонӯс меояд саропои перҳан

گاه چون فانوس می‌آید سراپا پیرهن