Наомад нахли оҳ аз синаи пурдоғи ман берун

نیامد نخل آه از سینه پرداغ من بیرون

Накард ин сарви ҳаргизи сари здиўори чамани берун

نکرد این سرو هرگز سر زدیوار چمن بیرون

Дарин меҳнати саро чун на?ил агар чоҳат ватан бошад

درین محنت سرا چون نال اگر چاهت وطن باشد

БФрқти тир агар борад наёбӣ аз ватани берун

بفرقت تیر اگر بارد نیابی از وطن بیرون

Ғами ифшоӣ розам нест дар базмаш ки ме донам

غم افشای رازم نیست در بزمش که می دانم

Збс дилбастагӣ ноед збзм ӯ сухани берун

زبس دلبستگی ناید زبزم او سخن بیرون

Гулиро бош булбули кӯи ниқоб аз рух чу бигушоед

گلی را باش بلبل کو نقاب از رخ چو بگشاید

Кунад аз шарми аввали боғбонро аз чамани берун

کند از شرم اول باغبان را از چمن بیرون

БФкри хотами лаъли лабаш ҳар гоҳ май уфтам

بفکر خاتم لعل لبش هر گاه می افتم

Наме орми басони хотами ангушт аз даҳани берун

نمی آرم بسان خاتم انگشت از دهن بیرون

намедонам кулем аз ҳасрат рӯй ки буд имшаб

نمی دانم کلیم از حسرت روی که بود امشب

Ки мешудҳоиҳои ашки шамъ аз анҷумани берун

که می‌شد های‌های اشک شمع از انجمن بیرون