На гул шиносам ва на боғу бӯстон бе ту

نه گل شناسم و نه باغ و بوستان بی تو

Ки дида дар накушояд бар ин ва он бе ту

که دیده در نگشاید بر این و آن بی تو

зи Хизри гирам ва бар хоки резами обҳёт

ز خضر گیرم و بر خاک ریزم آبحیات

Бзндгӣ шудаам бскаҳи саргарон бе ту

بزندگی شده ام بسکه سرگران بی تو

Дарин баҳор чу гул аз сафари таваҳҳуми бози ой

درین بهار چو گل از سفر توهم باز آی

Бибин чаҳ мекунад ин чашми хўнФшон бе ту

ببین چه می کند این چشم خونفشان بی تو

Гумон баранд ки ман низ бо ту ҳам сафарам

گمان برند که من نیز با تو هم سفرم

Чунин ки май рӯм аз хеш ҳар замон бе ту

چنین که می روم از خویش هر زمان بی تو

ТФилӣӣ ки пас аз миҳмон баҷо монад

طفیلئی که پس از میهمان بجا ماند

Чаҳ қадар дорад ҷони мондаи ончунон бе ту

چه قدر دارد جان مانده آنچنان بی تو

Куҷост фурсати он каз фироқ шиква кунам

کجاست فرصت آن کز فراق شکوه کنم

Бғири ном ту нагузашта бар забон бе ту

بغیر نام تو نگذشته بر زبان بی تو

Ҳамаи захираи шабҳои тира рӯзӣ рафт

همه ذخیره شبهای تیره روزی رفت

Чу шамъ сӯхта шуд мағзи устихон бе ту

چو شمع سوخته شد مغز استخوان بی تو

Баҷоаму соғари мо қатра Эй наме уфтад

بجام و ساغر ما قطره ای نمی افتد

Агар нишоти баборади зи осмон бе ту

اگر نشاط ببارد ز آسمان بی تو

Ту ҳамчуи тири зи кафи ҷустаи рафтае ва кулем

تو همچو تیر ز کف جسته رفته ای و کلیم

Бахуди фурӯ шуда чун ҳалқаи камон бе ту

بخود فرو شده چون حلقه کمان بی تو