Омад баҳору лашкари гул дар рикоб ӯ

آمد بهار و لشکر گل در رکاب او

Сҳроншин буд сипаҳи биҳсоб ӯ

صحرانشین بود سپه بیحساب او

Ҳар навбаҳори Тифл дабистон гулшанаст

هر نوبهار طفل دبستان گلشنست

Ҳар ғунчаи аикаҳи во шуда бошад китоб ӯ

هر غنچه ایکه وا شده باشد کتاب او

Булбул биравӣ гули ғазалиро ки сар кунад

بلبل بروی گل غزلی را که سر کند

Бидрдм ар бдиҳаҳ нагӯям ҷавоб ӯ

بیدردم ار بدیهه نگویم جواب او

Хуши обу ранги лола фузун шуд магари навбаҳор

خوش آب و رنگ لاله فزون شد مگر نوبهار

Омехт хӯни тавбаи мо бо шароб ӯ

آمیخت خون توبه ما با شراب او

Наргис балола бинад ва дорад таъассуфӣ

نرگس بلاله بیند و دارد تأسفی

Чун сархушӣ ки сӯхта бошад кабоб ӯ

چون سرخوشی که سوخته باشد کباب او

Бар шох аз шукуфа фикандаст навбаҳор

بر شاخ از شکوفه فکندست نوبهار

Пероҳантарӣ ки ниФшрдаҳи об ӯ

پیراهن تری که نیفشرده آب او

Ҳар ҷо ки хўшдлӣаст зи меҳнати нишонаи ист

هر جا که خوشدلی است ز محنت نشانه ایست

Бингар бшоҳди гулу нилии ниқоб ӯ

بنگر بشاهد گل و نیلی نقاب او

Бо шарм ӯ кулем чаҳ созам ки ҳамчуи гул

با شرم او کلیم چه سازم که همچو گل

Ҳар чанд масти гашт фузун шуд ҳиҷоб ӯ

هر چند مست گشت فزون شد حجاب او