Алоқаам з ту нагусаста вази ҳаёти бурӣда

علاقه ام ز تو نگسسته وز حیات بریده

Ту пои макаши зи серумгар табиб даст кашида

تو پا مکش ز سرم گر طبیب دست کشیده

Лабат биравӣ касе во намешавад ба табассум

لبت به روی کسی وا نمی‌شود به تبسم

Намаки фуруши бойени нихвату ғурур ки дида

نمک‌فروش به این نخوت و غرور که دیده؟

Чунонкии сояи зи парвоз мурғ меравад аз ҷо

چنان‌که سایه ز پرواز مرغ می‌رود از جا

Марои рабӯдаи зи ҷо аз рухам чу ранг парида

مرا ربوده ز جا از رخم چو رنگِ پریده

Агар здрди асирон хештан нашуд огаҳ

اگر ز درد اسیران خویشتن نشد آگه

Чарост зулфи турои печу тоби мори гузида

چراست زلف تو را پیچ و تاب مارگزیده؟

Ксикаҳ дидан дардӣаст рўшноӣии чашмаш

کسی که دیدن دردی است روشنائی چشمش

Змили хор муғелон бидида серума кашида

ز میل خار مغیلان به دیده سرمه کشیده

Здрсу баҳс чу кайфиятӣ наёфт баҷо буд

ز درس و بحث چو کیفیتی نیافت، به جا بود

Китоб дода агар шайхи шаҳр ва бода харида

کتاب داده اگر شیخ شهر و باده خریده

зи кунҷковӣ мижгон бичишам ту хонам

ز کنجکاوی مژگان به چشم تو خوانم

Касе бғўри сухан дар ҷаҳон чу мо нарасида

کسی به غور سخن در جهان چو ما نرسیده

Бойени тариқи хиради озмудаи теғи забон ро

به این طریق خرد آزموده تیغ زبان را

Ки рабти муҳками худ рози гуфтугӯии бурӣда

که ربط محکم خود راز گفتگوی بریده

Кулем нолаи мо кӣ расад бигӯаш ғурураш

کلیم، ناله‌ی ما کی رسد به گوش غرورش

Ксикаҳи зории дилҳо зи зулф худ нашунида

کسی که زاری دل‌ها ز زلف خود نشنیده