Зтиғи ту бар дил дар ошноӣӣ

زتیغ تو بر دل در آشنائی

Кушодем шояд азин дар дар оӣӣ

گشادیم شاید ازین در در آئی

Нигаҳро бмжгони расон , чанд бошад

نگه را بمژگان رسان، چند باشد

Миёни ду ҳамхонаи ноошноӣӣ

میان دو همخانه ناآشنائی

Сари улфати абрувони ту гирдам

سر الفت ابروان تو گردم

Ки як мӯ надоранд аз ҳам ҷдоӣӣ

که یک مو ندارند از هم جدائی

Ба пеши фарибандаи чашм ту меРом

به پیش فریبنده چشم تو میرم

Ки мижгони з мижгон кунад длрбоӣӣ

که مژگان ز مژگان کند دلربائی

Бдриўзаҳи хокпоит батон ро

بدریوزه خاکپایت بتان را

Шавад дидаҳо косаҳои гдоӣӣ

شود دیده ها کاسه های گدائی

Бароаи ту эй сайди ваҳшии з ҳар сӯ

براه تو ای صید وحشی ز هر سو

Шуд аз дидаи домҳо рўшноӣӣ

شد از دیده دامها روشنائی

Турои шамъ дар ҳеҷ базмӣ набинад

ترا شمع در هیچ بزمی نبیند

Ки нгдозд аз хиҷлати хўднмоӣӣ

که نگدازد از خجلت خودنمائی

Зибр гашта мижгонат охир напурсӣ

زبر گشته مژگانت آخر نپرسی

Ки рӯ бар қафо аз чаҳ бе ҷдоӣӣ

که رو بر قفا از چه بی جدائی

Кулем оташи доғат афсурда гашта

کلیم آتش داغت افسرده گشته

Манеҳ дили барин чашм бе рўшноӣӣ

منه دل برین چشم بی روشنائی