Дар оташи ишқ маҳвашон рафт

در آتش عشق مهوشان رفت

Осони паии дил наметавон рафт

آسان پی دل نمی‌توان رفت

Дил аз паии дард ӯ равон шуд

دل از پی درد او روان شد

Манзили дунбол корвон рафт

منزل دنبال کاروان رفت

Ин меҳмони нахондаи оҳ

این مهمان نخواندهٔ آه

Шуд хори зи бас , бар осмон рафт

شد خوار ز بس، بر آسمان رفت

Тир ту гирифт кишвари дил

تیر تو گرفت کشور دل

Ин мужда ба хона камон рафт

این مژده به خانهٔ کمان رفت

Роҳи сафарат дило набаста аст

راه سفرت دلا نبسته است

Гоҳе аз хеш метавон рафт

گاهی از خویش می‌توان رفت

эй гулбуни тоза , хори ҷаврат

ای گلبن تازه، خار جورت

Аввал дар пой боғбон рафт

اول در پای باغبان رفت

Бо ҷазбаи дом , бепару бол

با جذبهٔ دام، بی‌پر و بال

Битавон чу сафир аз ошён рафт

بتوان چو سفیر از آشیان رفت

Ошиқ шамъасту қадар ӯ ро

عاشق شمع است و قدر او را

Вақте донанд каз миён рафт

وقتی دانند کز میان رفت

Овораге кулем хоҳам

آوارگی کلیم خواهم

Каз ҳинди тавон ба Исфаҳон рафт

کز هند توان به اصفهان رفت