Ҷигари зи захми ту маъмуру дили зи ғам шод аст

جگر ز زخم تو معمور و دل ز غم شاد است

зи Ямани ҷаври ту иқлӣми дард обод аст

ز یمن جور تو اقلیم درد آباد است

Аҷали з ҳар ғамам осӯда кард ва донистам

اجل ز هر غمم آسوده کرد و دانستم

Ки шамъро агар осоишӣаст аз бод аст

که شمع را اگر آسایشی است از باد است

Ба он расида ки ромам шавад , Ромаш надиҳӣ

به آن رسیده که رامم شود، رمش ندهی

Дамӣ ба хоби шӯ эй бахти вақт имдод аст

دمی به‌خواب شو ای بخت وقت امداد است

Биҳишт чун з банӣ одамаст дили хуши дор

بهشت چون ز بنی آدم است دل خوش‌دار

Ки монда аз падари ин боғу вақф авлод аст

که مانده از پدر این باغ و وقف اولاد است

зи шарми қади ту дар боғи сарви побарҷой

ز شرم قد تو در باغ سرو پابرجای

Чу бандагон бигурезад агарчӣ озод аст

چو بندگان بگریزد اگرچه آزاد است

Ҳануз тешаи сар аз пеш барнаме дорад

هنوز تیشه سر از پیش برنمی‌دارد

зи бас ки мунфаил аз саъйҳои Фарҳод аст

ز بس‌که منفعل از سعی‌های فرهاد است

Касе ки зулф ба поиш фитода ме бинад

کسی‌که زلف به پایش فتاده می‌بیند

Гумони барад ки зи шамшод соя афтод аст

گمان برد که ز شمشاد سایه افتاد است

Ҳалоки ҳиммати мурғи шикастаи боли дилам

هلاک همت مرغ شکسته‌بال دلم

Ки аз шикофи қафас дар камӣн сайёд аст

که از شکاف قفس در کمین صیاد است

Чаҳ ҳоҷатаст ба қосид ки нома ҳои кулем

چه حاجت است به قاصد که نامه‌های کلیم

Ба дасти оҳи равони ҳамчуи коғаз бод аст

به دست آه روان همچو کاغذ باد است