Абрро дидем чун мо чашм гарӣоне надошт
ابر را دیدیم چون ما چشم گریانی نداشت
Барқи ҳам кам моя буд аз шуъла сомонӣ надошт
برق هم کم مایه بود از شعله سامانی نداشت
Бо масеҳои дарди худ гуфтеми пар судӣ накард
با مسیحا درد خود گفتیم پر سودی نکرد
Зонка чун бемории чашми ту дармонӣ надошт
زانکه چون بیماری چشم تو درمانی نداشت
Синаи мо ҳеҷ гуҳ беновак ҷӯрӣ набӯд
سینهٔ ما هیچگه بیناوک جوری نبود
Ин мусӣбати хона кам дидам ки меҳмонӣ надошт
این مصیبتخانه کم دیدم که مهمانی نداشت
Лиззати рӯ бар қафо рафтан чаҳ медонад ки чист ?
لذت رو بر قفا رفتن چه میداند که چیست؟
Ҳар ки дар дили ҳасрати баргашта мижгонӣ надошт
هر که در دل حسرت برگشته مژگانی نداشت
Аз дару девор май боради бало дар роҳи ишқ
از در و دیوار میبارد بلا در راه عشق
Як саробами пеши раҳи номад ки тӯфонӣ надошт
یک سرابم پیش ره نامد که طوفانی نداشت
Номаамро май барии қосиди забонӣ ҳам бигӯ
نامهام را میبری قاصد زبانی هم بگو
Хома шуд фарсӯда ва ин шиква поёнӣ надошт
خامه شد فرسوده و این شکوه پایانی نداشت
Моя ҳузнаст ҳар байтами зи сӯз дил кулем
مایهٔ حزن است هر بیتم ز سوز دل کلیم
Ҳеҷ меҳнати дида чун ман байт аҳзонӣ надошт
هیچ محنتدیده چون من بیت احزانی نداشت