Дил аз сари кӯии ту агар пой кашида аст

دل از سر کوی تو اگر پای کشیده است

Боз омаданаши зӯдтар аз ранг парида аст

باز آمدنش زودتر از رنگ پریده است

Носеҳ ҳазён гуяд ва моро таб ишқ аст

ناصح هذیان گوید و ما را تب عشق است

Мо бсмл ва ӯ май тпди инро ки шунида аст

ما بسمل و او می‌طپد این را که شنیده است

Ҳоли дили сдпораҳ ки дар нома навиштам

حال دل صدپاره که در نامه نوشتم

Дар ёр асар карда ки нохонда дарида аст

در یار اثر کرده که ناخوانده دریده است

Дар ҷайби тафаккури сар худ карда фаромӯш

در جیب تفکر سر خود کرده فراموش

Кас ба зи ҷараси сар ба гиребон накашида аст

کس به ز جرس سر به گریبان نکشیده است

Мурғи дили моро равиши коғаз бод аст

مرغ دل ما را روش کاغذ باد است

Бе риштаи бпо аз кафи Тифлон нпридаҳ аст

بی‌رشته بپا از کف طفلان نپریده است

Дар перҳани тоқати гул ҳо зада оташ

در پیرهن طاقت گل‌ها زده آتش

Он сабза ки шабнами з дар гӯши ту дида аст

آن سبزه که شبنم ز در گوش تو دیده است

Хӯн дар ҷигарам карда Роми тоири маънӣ

خون در جگرم کرده رم طایر معنی

То бар сари тири қалами фикр расида аст

تا بر سر تیر قلم فکر رسیده است

Донеи арақи нуқта ба рӯй сухан аз чист ?

دانی عرق نقطه به روی سخن از چیست؟

Бисёр ба дунболи сухани фаҳм давида аст

بسیار به دنبال سخن فهم دویده است

Он Тифл ки парварда ба домони қаноат

آن طفل که پرورده به دامان قناعت

Гулро чу шукри хӯрда ва аз шер бурӣда аст

گل را چو شکر خورده و از شیر بریده است

Хурсанд ба ҳеҷ аст кулем аз чамани ҳасан

 خرسند به هیچ است کلیم از چمن حسن

Бар сар задааст он гули васлӣ ки начида аст

بر سر زده است آن گل وصلی که نچیده است