Лаби фурӯи бастам , зиён дорад забони донеи маро

لب فرو بستم، زیان دارد زبان‌دانی مرا

Чашм пӯшедам намезебед урёнии маро

چشم پوشیدم نمی‌زیبید عریانی مرا

Шонау зулфи ту ёдӣ медиҳад аз ҷони ман

شانه و زلف تو یادی می‌دهد از جان من

Бе ту зини сон дар миён дорад парешонеи маро

بی‌تو زین‌سان در میان دارد پریشانی مرا

Нукта санҷӣ чист ? айби кас нафаҳмидан буд

نکته‌سنجی چیست؟ عیب کس نفهمیدن بوَد

намекунад фаҳмидагии таълими нодонии маро

می‌کند فهمیدگی تعلیم نادانی مرا

Як ду гомӣ аз сари кӯяш сафар хоҳам гузид

یک دو گامی از سر کویش سفر خواهم گزید

Бозпасгар новирди ашки пушаймонии маро

بازپس گر ناورد اشک پشیمانی مرا

Бандагиро дар раҳи хизмати зи бас шоиста ам

بندگی را در ره خدمت ز بس شایسته‌ام

намешавад доғи ғуломии хати пешонии маро

می‌شود داغ غلامی خط پیشانی مرا

Гарчи хорами иззатами ин бас ки дар байъи ниёз

گرچه خوارم عزتم این بس که در بیع نیاز

Май диҳии худро ба ман то инки бастонеи маро

می‌دهی خود را به من تا اینکه بستانی مرا

Гар чунин аз бор ғам хоҳам фурӯ рафтан ба худ

گر چنین از بار غم خواهم فرو رفتن به خود

Шамъи сон охир кунад домани гиребонии маро

شمع‌سان آخر کند دامن گریبانی مرا

Аз харобӣ кас намегардад ба гирд хона ам

از خرابی کس نمی‌گردد به گرد خانه‌ام

Посбонӣ нест мушфиқтар зи вайронии маро

پاسبانی نیست مشفق‌تر ز ویرانی مرا

Ршиноси абр раҳмат гаштаам аз файз ӯ

روشناس ابر رحمت گشته‌ام از فیض او

Оқибат омад ба кори олӯдаи домонеи маро

عاقبت آمد به کار آلوده‌دامانی مرا

Гарм кардам ҷои худ дар гӯша гулхан кулем

گرم کردم جای خود در گوشه گلخن کلیم

Кӣ дигар аз ҷои баради тахти сулаймонии маро

کی دگر از جا برد تخت سلیمانی مرا