Онкии захмӣ аз забон ӯ нахурдам сӯсан аст

آنکه زخمی از زبان او نخوردم سوسن است

Вонкаҳ бар айбам надузад чашми бадбӣн сӯзан аст

وانکه بر عیبم ندوزد چشم بدبین سوزن است

Рухсати сайри ҷаҳон май хостам аз ақл , гуфт

رخصت سیر جهان می‌خواستم از عقل، گفت

Аҳли азлатро сафар аз ёди мардум рафтан аст

اهل عزلت را سفر از یاد مردم رفتن است

То шикасти комилон ҷустан ҳунар гардӣда аст

تا شکست کاملان جستن هنر گردیده است

Айби ҷӯии талъати хуршеди чашм равзан аст

عیب‌جوی طلعت خورشید چشم روزن است

Умрҳо бо тираи рӯзии сохтам то ин замон

عمرها با تیره‌روزی ساختم تا این ‌زمان

Хилватамро шамъи кофурии баёз гардан аст

خلوتم را شمع کافوری بیاض گردن است

На фалак дар пеши чашми аҳли ҳиммат хирманӣ аст

نه فلک در پیش چشم اهل همت خرمنی است

Ҳар ки ком аз осмон ҷӯяд гадоӣ хирман аст

هر که کام از آسمان جوید گدای خرمن است

Ҳар куҷои шӯри ҷунуни моро ба бозор оварад

هر کجا شور جنون ما را به بازار آورد

Санг монанди тарозуи хонаи зод доман аст

سنگ مانند ترازو خانه‌زاد دامن است

Дил ки шуд султони тани хайл ва ҳашам дорад зи ашк

دل که شد سلطان تن خیل و حشم دارد ز اشک

Аз шарар бошад сипоҳаш ҳар ки мейр гулхан аст

از شرر باشد سپاهش هر که میر گلخن است

Оҳи сард аз ҳасрати равған чароғам ме кашад

آه سرد از حسرت روغن چراغم می‌کشد

Созу барги рӯзам аз сомони шабҳо равшан аст

ساز و برگ روزم از سامان شب‌ها روشن است

Дар диёри фақри конҷои ҷавшан аз урён танӣ аст

در دیار فقر کانجا جوشن از عریان تنی است

Ҳомии шамъ аз хатари фонӯс бепероҳан аст

حامی شمع از خطر فانوس بی پیراهن است

Нисбати мо бо ҷафоҳояш кулем имрӯз нест

نسبت ما با جفاهایش کلیم امروز نیست

Теғи бедоду дили мо ҳар ду аз як оҳан аст

تیغ بیداد و دل ما هر دو از یک آهن است