Ҷилваи печу хам аз мӯӣ камар хоҳад рафт

جلوهٔ پیچ و خم از موی کمر خواهد رفت

Тоби ин риштаи борӣк бадар хоҳад рафт

تاب این رشتهٔ باریک بدر خواهد رفت

Дили зи савдои сари зулф ту хоҳад восўхт

دل ز سودای سر زلف تو خواهد واسوخت

Аз сари миҷмарами ин дӯд бадар хоҳад рафт

از سر مجمرم این دود بدر خواهد رفت

Як ҷаҳони бори шикояти з ҷаҳон хоҳад баст

یک جهان بار شکایت ز جهان خواهد بست

Ҳар ки аз кишвар ҳастӣ ба сафар хоҳад рафт

هر که از کشور هستی به سفر خواهد رفت

Хори ҳам дар қадами роҳравон дар сафар аст

خار هم در قدم راهروان در سفر است

Гули сипар гар нашавад то ба ҷигар хоҳад рафт

گل سپر گر نشود تا به جگر خواهد رفت

Сафари малики фанои аидл агар хоҳӣ кард

سفر ملک فنا ایدل اگر خواهی کرد

Вақт шуд қофилаи шамъ саҳар хоҳад рафт

وقت شد قافلهٔ شمع سحر خواهد رفت

Гар чунин шуъла кашад кӣнаи ёрони ватан

گر چنین شعله کشد کینهٔ یاران وطن

Чун шарар дар сафарами умр басар хоҳад рафт

چون شرر در سفرم عمر بسر خواهد رفت

Ба камол ар бирасад робитаи розу ниёз

به کمال ار برسد رابطهٔ راز و نیاز

Дӯди шамъ аз сари парвона бадар хоҳад рафт

دود شمع از سر پروانه بدر خواهد رفت

Чарх бо софи дилони бас ки баҳона талаб аст

چرخ با صاف‌دلان بس‌که بهانه طلب است

Риштагар пора шавад об гуҳар хоҳад рафт

رشته گر پاره شود آب گهر خواهد رفت

Гӯш бар гиряам афкан ки сухан аз туфи дил

گوش بر گریه‌ام افکن که سخن از تف دل

Об хоҳад шуд ва аз дида тар хоҳад рафт

آب خواهد شد و از دیدهٔ تر خواهد رفت

Гар ба шамшер диҳад тоби туф хӯн кулем

گر به شمشیر دهد تاب تف خون کلیم

Ҷавҳар аз теғи буруни ҳамчу шарар хоҳад рафт

جوهر از تیغ برون همچو شرر خواهد رفت