Бгзоштм ба ҳам баду неки замона ро
بگذاشتم به هم بد و نیک زمانه را
Озодаам , на дом шиносам , на дона ро
آزادهام، نه دام شناسم، نه دانه را
Сармои сарди Меҳрии гул буд дар чаман
سرمای سرد مهری گل بود در چمن
Оташ задем хору хаси ошиёна ро
آتش زدیم خار و خس آشیانه را
Кунҷи қафас ба эминӣ ӯ биҳишт нест
کنج قفس به ایمنی او بهشت نیست
Бедом дидаем азин гӯшаи дона ро
بیدام دیدهایم ازین گوشه دانه را
Аз ҳалқаҳои зулфи ту доғам ки ме диҳанд
از حلقههای زلف تو داغم که میدهند
Ангуштари сулаймони ангушти шона ро
انگشتر سلیمان انگشت شانه را
Тири муроди ман ба ҳадаф барнаме хӯрд
تیر مراد من به هدف برنمیخورد
Дар хонаи камони бунаамгар нишона ро
در خانهٔ کمان بنهم گر نشانه را
Хоҳам агар зи гӯшаи азлати буруни рӯм
خواهم اگر ز گوشهٔ عزلت برون روم
Гум мекунам зи нобаладии роҳи хона ро
گم میکنم ز نابلدی راه خانه را
Дар кӯии ёри сари буна ва худ бирав , кулем
در کوی یار سر بنه و خود برو، کلیم
Бо худ мабар амонати ин остона ро
با خود مبر امانت این آستانه را