Перӣ раседу мавсими табъи ҷавони гузашт

پیری رسید و موسم طبع جوان گذشت

Заъфи тан аз таҳаммули ратли гарони гузашт

ضعف تن از تحمل رطل گران گذشت

Борӣки бинии ?ут чу зи паҳлавӣ айнак аст

باریک‌بینی‌ات چو ز پهلوی عینک است

Бояд зи фикри дилбари лоғари миёни гузашт

باید ز فکر دلبر لاغر میان گذشت

Вазъи замонаи қобил дидан ду бор нест

وضع زمانه قابل دیدن دو بار نیست

Рӯ пас накард ҳар ки аз ин хокдони гузашт

رو پس نکرد هر که از این خاکدان گذشت

Дар роҳи ишқи гиряи матоъ асар надошт

در راه عشق گریه متاع اثر نداشت

Сад бор аз канори ман ин корвони гузашт

صد بار از کنار من این کاروان گذشت

Аз дастбурди ҳасани ту бар лашкари баҳор

از دستبرد حسن تو بر لشکر بهار

Як найзаи хӯни гули зи сари арғавони гузашт

یک نیزه خون گل ز سر ارغوان گذشت

Ҳуби алўтни нигар ки зи гули чашм баста ем

حب‌الوطن نگر که ز گل چشم بسته‌ایم

Натавон вале зи мушти хаси ошёни гузашт

نتوان ولی ز مشت خس آشیان گذشت

Табъӣ ба ҳам расон ки бисозӣ ба олимӣ

طبعی به هم رسان که بسازی به عالمی

ё ҳимматӣ ки аз сари олами тавон гузашт

یا همتی که از سر عالم توان گذشت

Мазмуни сарнавишти ду олами ҷуз ин набӯд

مضمون سرنوشت دو عالم جز این نبود

Он сар ки хок шуд ба раҳ аз осмони гузашт

آن سر که خاک شد به ره از آسمان گذشت

Дар кеши мо таҷарруди анқо тамом нест

در کیش ما تجرد عنقا تمام نیست

Дар қайд ном монад агар аз нишони гузашт

در قید نام ماند اگر از نشان گذشت

Бе дидаи роҳ гар натавон рафт пас чаро ?

بی‌دیده راه گر نتوان رفت پس چرا؟

Чашм аз ҷаҳон чу бастӣ аз ӯ ме тавон гузашт

چشم از جهان چو بستی از او می‌توان گذشت

Бадномии ҳаёти ду рӯзӣ набӯд беш

بدنامی حیات دو روزی نبود بیش

Он ҳам кулем бо ту бигӯям чаҳ сони гузашт

آن هم کلیم با تو بگویم چه‌سان گذشت

Як рӯзи сарф бастан дил шуд ба ин ва он

یک روز صرف بستن دل شد به این و آن

Рӯз дигар ба кандан дили зин ва зон гузашт

روز دگر به کندن دل از جهان گذشت