Моро тпидн аз ғами дунё шиор нест

ما را تپیدن از غم دنیا، شعار نیست

Сад шукри коби тинати мо мавҷ дор нест

صد شکر کآب طینت ما موج‌دار نیست

Беҷазба ҷунун нарасад кас ба ҳеҷ ҷо

بی‌جذبهٔ جنون نرسد کس به هیچ جا

Солик ба роҳ монад агар не савор нест

سالک به راه مانَد اگر نی سوار نیست

Равшандилони ҳубоби сифати дида баста анд

روشندلان حباب‌صفت، دیده بسته‌اند

Равзан чаҳ эҳтиёҷ агар шиша тор нест

روزن چه احتیاج اگر خانه تار نیست

Онро ки дили зи машраби Мансур об хӯрд

آن را که دل ز مشرب منصور آب خورد

Кашкули фақрро биҷуз аз чӯб дор нест

کشکول فقر او به جز از چوب دار نیست

Қатъ умед карда нахоҳад Наими даҳр

قطع امید کرده نخواهد نعیم دهر

Шохи бурӣдаро назарӣ бар баҳор нест

شاخ بریده را نظری بر بهار نیست

Дилро ки бошад оташи шавқӣ , ба ғам чаҳ кор ?

دل را که باشد آتش شوقی، به غم چه کار؟

Ойинаи гудохтаи ҷой ғубор нест

آئینهٔ گداخته جای غبار نیست

Маҷлис фурӯз габру мусулмони як оташ аст

مجلس‌فروز گبر و مسلمان، یک آتش است

Дар санги дайру каъбаи биҷузи як шарор нест

در سنگ دیر و کعبه بجز یک شرار نیست

Лавҳи мазори хеши зи девон худ кунам

لوح مزار خویش ز دیوان خود کنم

Яъне маро ба ғайри сухан ёдгор нест

یعنی مرا به غیر سخن یادگار نیست

Дар гулшанӣ ки ишқ буд боғбон кулем

در گلشنی که عشق بود باغبان، کلیم!

Ҷузи ошёни сӯхта бар шохсор нест

جز آشیان سوخته بر شاخسار نیست