Ояи алкрсӣ фалак хонд ва дамид аз рӯй сидқ

آیة الکرسی فلک خواند و دمید از روی صدق

Бар ҳамин курсӣ чу шоҳаншоҳ биравӣ орамид

بر همین کرسی چو شاهنشاه بروی آرمید

Вориси олами шаҳаншоҳи замони шоҳи ҷаҳон

وارث عالم شهنشاه زمان شاه جهان

Коиздши зебандаи авранги шоҳии офарид

کایزدش زیبنده اورنگ شاهی آفرید

То брўбди саҳни базмаши пушти гардун хам гирифт

تا بروبد صحن بزمش پشت گردون خم گرفت

То бишӯяд пои тахташи об аз гавҳар чакид

تا بشوید پای تختش آب از گوهر چکید

Тахтро бояд ки ноед бар замини по аз нишот

تخت را باید که ناید بر زمین پا از نشاط

Барфарози хеши ҳаргизи хусравӣ чун ӯ надид

برفراز خویش هرگز خسروی چون او ندید

Бо фалаки даъвӣ рифъат кард ва бар курсии нишонд

با فلک دعوی رفعت کرد و بر کرسی نشاند

Ҳар кафи хокӣ ки биравӣ пои ин курсӣ расед

هر کف خاکی که بروی پای این کرسی رسید

Бод бар курсии рифъати ҷовдони шоҳи ҷаҳон

باد بر کرسی رفعت جاودان شاه جهان

Номи курсӣ то шавад мазкӯр бо арши Маҷид

نام کرسی تا شود مذکور با عرش مجید