Зиҳии қасрӣ ки гардунат диҳад боҷ
زهی قصری که گردونت دهد باج
Суханро бардаи таърифати бмъроҷ
سخن را برده تعریفت بمعراج
Зшўқ дидани айвонати хуршед
زشوق دیدن ایوانت خورشید
Нахобад ҳамчуи Тифли андари шаби ид
نخوابد همچو طفل اندر شب عید
Млоики бол бар сақфат кашида
ملایک بال بر سقفت کشیده
Бтоқти шишаи афлоки чида
بطاقت شیشه افلاک چیده
Кашида тоқат аз ҳиммат нишонаст
کشیده طاقت از همت نشانست
Камони қудрат бозуӣ хонаст
کمان قدرت بازوی خانست
Ки баҳри ҳимматашро тай намӯдӣ
که بحر همتش را طی نمودی
Агар зини тоқ пул биравӣ набӯдӣ
اگر زین طاق پل بروی نبودی
Сабки сирии чунин кам дидаи айём
سبک سیری چنین کم دیده ایام
Ки тай кардааст оламро бики гом
که طی کرده است عالم را بیک گام
Нисори кангар ӯ нақди гардун
نثار کنگر او نقد گردون
Фидои поя ӯ ганҷи қорун
فدای پایه او گنج قارون
Биҷузи наввоби дигари ҳеҷ мавҷӯд
بجز نواب دیگر هیچ موجود
Бгл хуршед натавонист андӯд
بگل خورشید نتوانست اندود
зи анбӯҳи сарони саҷдаи пардоз
ز انبوه سران سجده پرداز
Дараш аз нақши ҷабҳаи синаи боз
درش از نقش جبهه سینه باز
Нигаҳ то бастаи ӣнҷои ошиёна
نگه تا بسته اینجا آشیانه
Ғарибӣ мекашад дар чшмхонаҳ
غریبی می کشد در چشمخانه
Фалакро риштаи ҷон дар кашокаш
فلک را رشته جان در کشاکش
зи истиғнои ин маъшӯқи саркаш
ز استغنای این معشوق سرکش
Кунад то сӯрати айвони тамошо
کند تا صورت ایوان تماشا
Ниҳодаи арши курсӣ то таҳи по
نهاده عرش کرسی تا ته پا
Фалак аз меҳри олам гирд пурсед
فلک از مهر عالم گرد پرسید
Ки бар хок ки дидӣ рӯй умед
که بر خاک که دیدی روی امید
Сӯии ин остони кӯи боди ҷовид
سوی این آستان کو باد جاوید
Бидиҳ ангушт ишорат кард хуршед
بده انگشت اشارت کرد خورشید
Қадам кӣ дар хури ин сарзамин аст
قدم کی در خور این سرزمین است
Ки фарши ин замини нақш ҷабин аст
که فرش این زمین نقش جبین است
Баландӣ дода хоки паии сипар ро
بلندی داده خاک پی سپر را
Чу фарзанди халафи номи падар ро
چو فرزند خلف نام پدر را
Бова бояд ки нозад олами хок
باو باید که نازد عالم خاک
Ки аз тоқаши шикастаи пушти афлок
که از طاقش شکسته پشت افلاک
Млоики ҷумлаи зонҷои рахти баста
ملایک جمله زانجا رخت بسته
Ки натавон монад дар тоқи шикаста
که نتوان ماند در طاق شکسته
Талош кҳрбоӣӣ карда хуршед
تلاش کهربائی کرده خورشید
Казин девор коҳӣ дорад умед
کزین دیوار کاهی دارد امید
Гули хуршед аз хокаши тавон чид
گل خورشید از خاکش توان چید
Фурӯғи оташ аз сангаш тавон дид
فروغ آتش از سنگش توان دید
Фалакро байн ки бо чандини бизоъат
فلک را بین که با چندین بضاعت
Бики хуршед чун карда қаноат
بیک خورشید چون کرده قناعت
Дарав аз сӯрати наввоби даврон
درو از صورت نواب دوران
Баҳр сӯ ҳаст сад хуршеди тобон
بهر سو هست صد خورشید تابان
Збс афрохт ӯро дасти ҳиммат
زبس افراخت او را دست همت
Бичин сӯратгарони ҳайрони сӯрат
بچین صورتگران حیران صورت
Бъошқи парварӣ зон сон сар омад
بعاشق پروری زان سان سر آمد
Ки дар оғӯши чандин кишвар омад
که در آغوش چندین کشور آمد
Муҳӣти ҳавзро то абри дида
محیط حوض را تا ابر دیده
Басони мавҷ аз дарёи рамида
بسان موج از دریا رمیده
Гуҳӣ каз оби покаш моя дорад
گهی کز آب پاکش مایه دارد
Биҷуз бар гулшан ҷинат наёрад
بجز بر گلشن جنت نیارد
Зулол кавсарасту софи замзам
زلال کوثرست و صاف زمزم
Нам ӯ захми ҷадвали рости марҳам
نم او زخم جدول راست مرهم
зи тимсоли шаҳ ва гулҳои бихор
ز تمثال شه و گلهای بیخار
Дар айвони бинии иброҳӣму гулзор
در ایوان بینی ابراهیم و گلزار
Шаҳи одили хдиўи малики иқбол
شه عادل خدیو ملک اقبال
Кушоди ҷабҳааш умедро фол
گشاد جبهه اش امید را فال
Бензади ҳиммат ӯ доштани ор
بنزد همت او داشتن عار
Хушаш ноед гараш хонам ҷаҳондор
خوشش ناید گرش خوانم جهاندار
Бар он Юсуфи лақои маснади оро
بر آن یوسف لقای مسند آرا
Арӯси малики мафтӯн чун Зулайхо
عروس ملک مفتون چون زلیخا
Халили осои бнўъии бути шикаста
خلیل آسا بنوعی بت شکسته
Ки назми бод то аз ҳам гусаста
که نظم باد تا از هم گسسته
Чу гирад гоҳи марги аъдоашро таб
چو گیرد گاه مرگ اعداش را تب
Баҳами пайвандади онҳами номураттаб
بهم پیوندد آنهم نامرتب
Ситам дар рӯзгораши мейр адл аст
ستم در روزگارش میر عدل است
Сари зулф батон занҷир адл аст
سر زلف بتان زنجیر عدل است
Бзири хотамаши зонсон замин аст
بزیر خاتمش زانسان زمین است
Ки пиндории замини нақш нигин аст
که پنداری زمین نقش نگین است
Зтиғи тез ва аз тадбири наввоб
زتیغ تیز و از تدبیر نواب
Паии тасхир олам дорад абвоб
پی تسخیر عالم دارد ابواب
Вазири пеши байни дастури доно
وزیر پیش بین دستور دانا
Дилаши ойинаи аҳволи фардо
دلش آئینه احوال فردا
зи ҳоли душманони онсон хабар ёфт
ز حال دشمنان آنسان خبر یافت
Ки медонад чаҳ май бенанд дар хоб
که می داند چه می بینند در خواب
Хабари дор аз дили бегонау хеш
خبر دار از دل بیگانه و خویش
Чу соҳибхона аз кошонаи хеш
چو صاحبخانه از کاشانه خویش
зи дасташ ончӣ ноед интиқом аст
ز دستش آنچه ناید انتقام است
Ки теғи кӣнааш олам ниёам аст
که تیغ کینه اش عالم نیام است
Касе каз остонаш рӯ битобад
کسی کز آستانش رو بتابد
Аҷаб каз оинаи ҳам рӯ биёбад
عجب کز آینه هم رو بیابد
Ҳамеша шоҳиди бахташи ҷавони бод
همیشه شاهد بختش جوان باد
Паноҳи дӯстону душманони бод
پناه دوستان و دشمنان باد