Зиҳии дўлтсрои оташи афрӯз

زهی دولتسرای آتش افروز

Фурӯғи ту ҷаҳонро субҳи наврӯз

فروغ تو جهان را صبح نوروز

Рухи афлокро ойинаи бомат

رخ افلاک را آئینه بامت

Чароғи ахтарони равшани зҷоҳт

چراغ اختران روشن زجاهت

зи шаъни тестгар чархати бболост

ز شأن تست گر چرخت ببالاست

Бзбти мағзи болои пӯст аз ҷост

بضبط مغز بالا پوست از جاست

Намӯд аз рифъат шаънат аёнаст

نمود از رفعت شأنت عیانست

Магари хиштати зи хоки сари кшонст

مگر خشتت ز خاک سر کشانست

Гулатро Хизр кард дасти оби пошӣ

گلت را خضر کرد دست آب پاشی

Ки то бошад ҷаҳон поянда бошӣ

که تا باشد جهان پاینده باشی

Бон курсӣаст аз рифъати банноят

بآن کرسی است از رفعت بنایت

Ки бошад тоқи касрии хокпоит

که باشد طاق کسری خاکپایت

Саодатро аҷаб нақшӣ нишаста аст

سعادت را عجب نقشی نشسته است

Рахш бар остонати нақш баста аст

رخش بر آستانت نقش بسته است

Заминро сояи ?ути файзи илоҳӣ

زمین را سایه ات فیض الهی

Гдоӣӣ дар ?бирти беҳтари зи шоҳӣ

گدائی در برت بهتر ز شاهی

БтъриФти сухани кӯтаҳ каманд аст

بتعریفت سخن کوته کمند است

Баландии ту бар тоқ баланд аст

بلندی تو بر طاق بلند است

Фалак дар остонати пардаи дорӣ

فلک در آستانت پرده داری

Даратро атлас ӯ пардаи ворӣ

درت را اطلس او پرده واری

Бгрдўн бскаҳ кардӣ ошноӣӣ

بگردون بسکه کردی آشنائی

Маҳали ҷилваи зилли илоҳӣ

محل جلوه ظل الهی

Шаҳаншоҳи ҷаҳони дорои олам

شهنشاه جهان دارای عالم

Паноҳи аҳли олам то бодм

پناه اهل عالم تا بآدم

Шаҳаншоҳӣ ки аз фари хдоӣӣ

شهنشاهی که از فر خدائی

Бгрдўн карда қасраши хўднмоӣӣ

بگردون کرده قصرش خودنمائی

Суҷуд дар гуҳаш бар ҷабҳа дайнаст

سجود در گهش بر جبهه دینست

Бмжгони хок рафтан фарз айнаст

بمژگان خاک رفتن فرض عینست

Ба пеши ҳимматаш дар зери афлок

به پیش همتش در زیر افلاک

Кафи бигушодае дони ин кафи хок

کف بگشاده ای دان این کف خاک

Зъдлши дасти мазлӯми ончунон чир

زعدلش دست مظلوم آنچنان چیر

Ки аз саҳми ҳадафи резади пари тир

که از سهم هدف ریزد پر تیر

Ҳамеша бод аз бахти муаййид

همیشه باد از بخت مؤید

Бтхти шоҳии олами мؤбд

بتخت شاهی عالم مؤبد

Назар то сӯии ин айвон гузар кард

نظر تا سوی این ایوان گذر کرد

Зтоқи осмони қатъ назар кард

زطاق آسمان قطع نظر کرد

БрФът чун кунам таърифи айвон

برفعت چون کنم تعریف ایوان

Гузор қофия уфтад бкиўон

گذار قافیه افتد بکیوان

зи бас бар рафтаи ин айвони воло

ز بس بر رفته این ایوان والا

Бгли хуршеди андўи дасти банно

بگل خورشید اندو دست بنا

Мусаввир чун дарав сӯрат нагорд

مصور چون درو صورت نگارد

зи зулфи Зуҳраи мӯии хомаи орад

ز زلف زهره موی خامه آرد

Фарози меҳру ма тоқаш кашида аст

فراز مهر و مه طاقش کشیده است

Ки абрӯро макони болой дида аст

که ابرو را مکان بالای دیده است

Биёбадгар тмошоӣӣ дар ӯ бор

بیابد گر تماشائی در او بار

Чу дар ҳайрон шавад бар рӯй девор

چو در حیران شود بر روی دیوار

Бондози ҷилояши субҳу хуршед

بانداز جلایش صبح و خورشید

Яке оҳору дигар муҳра гардид

یکی آهار و دیگر مهره گردید

Дар аввали пояаш аз хок бигузашт

در اول پایه اش از خاک بگذشت

Сараши зонсўӣ аз афлок бигузашт

سرش زانسوی از افلاک بگذشت

Тавозуъи поя иқбол мандӣаст

تواضع پایه اقبال مندیست

Бақадр хоксорӣ сарбаландӣаст

بقدر خاکساری سربلندیست

Дар ӯ шоҳи ҷаҳон мсндншин аст

در او شاه جهان مسندنشین است

Кадомин сарбаландӣ беш азин аст

کدامین سربلندی بیش ازین است

Шаҳаншоҳӣ ки аз эҳсони омаш

شهنشاهی که از احسان عامش

Заминро чун нигин бигрифта номаш

زمین را چون نگین بگرفته نامش

Бъҳдши оҳӯ аз шохи гиреҳи гир

بعهدش آهو از شاخ گره گیر

Гиреҳи вокрдаҳ аз пешонии шер

گره واکرده از پیشانی شیر

Збимш ҳар ки чун шоҳин ҷафо ҷӯаст

زبیمش هر که چون شاهین جفا جوست

Чу бҳлаҳ хӯн надорад дар таҳи пӯст

چو بهله خون ندارد در ته پوست

Заъифонро қавӣ шуд ончунон кор

ضعیفان را قوی شد آنچنان کار

Ки бошад коҳи пуштибони девор

که باشد کاه پشتیبان دیوار

Ба неруяши змўии хеши нахҷӣр

به نیرویش زموی خویش نخجیر

Кашад зиҳ бар камони нохуни шер

کشد زه بر کمان ناخن شیر

Кабӯтаргар бзнҳорши даройад

کبوتر گر بزنهارش درآید

Тмоғаҳ аз сар шоҳин рибоед

تماغه از سر شاهین رباید

Здиндориши даст шаръ болост

زدینداریش دست شرع بالاست

Зқлби шаръ аинмънӣ ҳувайдост

زقلب شرع اینمعنی هویداست

Паноҳи дайни дарин айём ҳиндаст

پناه دین درین ایام هندست

Бъҳдши қуббаи алислом ҳинд аст

بعهدش قبة الاسلام هند است

Чунон ислом азу гардӣда муҳкам

چنان اسلام ازو گردیده محکم

Ки ҳиндӯи зинда май сӯзади азин ғам

که هندو زنده می سوزد ازین غم

На ҳиндӯ монад ва на бтхонаҳ дар ҳинд

نه هندو ماند و نه بتخانه در هند

Наме сӯзади биҷузи парвона дар ҳинд

نمی سوزد بجز پروانه در هند

Тамаъро ҳиммат ӯ рӯй дода аст

طمع را همت او روی داده است

Балии дарёи бсқои рӯ кушода аст

بلی دریا بسقا رو گشاده است

Лабаш дар пошу дасташи гавҳари афшон

لبش در پاش و دستش گوهر افشان

На бо дарёст ин ҳиммат на бо кон

نه با دریاست این همت نه با کان

Ҳамеша боди даргоҳаши зи таъзим

همیشه باد درگاهش ز تعظیم

Чун каъбаи қиблаи гоҳи ҳафт иқлӣм

چون کعبه قبله گاه هفت اقلیم