Зиҳии длгшои қасри хотрпснд

زهی دلگشا قصر خاطرپسند

зи курсии ту шаъни рифъати баланд

ز کرسی تو شأن رفعت بلند

Туро мерасад аз сари кибру ноз

ترا می رسد از سر کبر و ناز

Ки дар рӯй қорун кунӣ пои дароз

که در روی قارون کنی پا دراز

Асоси матинати дарин хокдон

اساس متینت درین خاکدان

Буд лангари киштии осмон

بود لنگر کشتی آسمان

Қавии дил буд олами хоки азу

قوی دل بود عالم خاک ازو

Нишон медиҳад ғӯри идроки азу

نشان می دهد غور ادراک ازو

Гирифт аз фурӯғи ту субҳи обу тоб

گرفت از فروغ تو صبح آب و تاب

Бдонсон ки ойина аз офтоб

بدانسان که آئینه از آفتاب

Чунон ёфт нур аз фурӯғати ривоҷ

چنان یافت نور از فروغت رواج

Ки дар шаби надории бшмъи эҳтиёҷ

که در شب نداری بشمع احتیاج

Фурӯғи ончунонат ҷҳонтоб кард

فروغ آنچنانت جهانتاب کرد

Ки шаби сояи ?ути кор маҳтоб кард

که شب سایه ات کار مهتاب کرد

Яке гашта сақфи ту бо осмон

یکی گشته سقف تو با آسمان

Ҷудо нест ойинаи зи ойинаи дон

جدا نیست آئینه ز آئینه دان

Бкрсити рифъати қисм хӯрда аст

بکرسیت رفعت قسم خورده است

Ки мисли ту даврон наёварда аст

که مثل تو دوران نیاورده است

Бтўи бастаи дили осмони ончунон

بتو بسته دل آسمان آنچنان

Ки модари бФрзнду қолаби бҷон

که مادر بفرزند و قالب بجان

Барои давоми бақоу сабот

برای دوام بقا و ثبات

Гулат шуд сиришта зи оби ҳаёт

گلت شد سرشته ز آب حیات

Чунон нўрбхшу зёи густарӣ

چنان نوربخش و ضیا گستری

Ки дар шаби зи оташи намоён тарӣ

که در شب ز آتش نمایان تری

зи тарҳи хушу шакли марғӯби ту

ز طرح خوش و شکل مرغوب تو

Сазад боли товуси ҷоруби ту

سزد بال طاووس جاروب تو

Тароват ки аз ҷони ҳавои хоҳи тест

طراوت که از جان هوا خواه تست

зи эҳроми бандони даргоҳи тест

ز احرام بندان درگاه تست

Зҳсрт ба пас дида дар ҳар қадам

زحسرت به پس دیده در هر قدم

Кас ар рафтаи зинҷои ббоғи Ирам

کس ار رفته زینجا بباغ ارم

Ту аз қадару шаънии сипеҳр дигар

تو از قدر و شأنی سپهر دگر

Буд офтоби шаҳи баҳр ва бар

بود آفتاب شه بحر و بر

Муҳӣти карами подшоҳи ҷаҳон

محیط کرم پادشاه جهان

Ҷҳонбхши сонии соҳибқирон

جهانبخش ثانی صاحبقران

Шаҳи адли кеши млоики хисол

شه عدل کیش ملایک خصال

Сулаймони ҷалоли Флотўни камол

سلیمان جلال فلاطون کمال

Замираши болҳом ҳамхона аст

ضمیرش بالهام همخانه است

Хури вароӣ ӯ шамъ ва парвона аст

خور ورای او شمع و پروانه است

Фитад сояи қасраш ар бар замин

فتد سایه قصرش ار بر زمین

Дамади нахли тӯбо аз он сарзамин

دمد نخل طوبی از آن سرزمین

Агар хоҳад аз тундхуёни виқор

اگر خواهد از تندخویان وقار

Шавад шуъла ҳамчун сутуни бурдбор

شود شعله همچون ستون بردبار

ЗҳФзши сафари бихтри ончунон

زحفظش سفر بیخطر آنچنان

Гуҳ аз дил равад ҳарфи сӯии забон

گه از دل رود حرف سوی زبان

Ҷаҳони куҳани рост бар ваии назар

جهان کهن راست بر وی نظر

Чу перӣ ки ӯро буд як писар

چو پیری که او را بود یک پسر

Агар қасри волои иқбол ӯ

اگر قصر والای اقبال او

з соя диҳад хокро обрӯ

ز سایه دهد خاک را آبرو

Гиёҳӣ каз он хоки сар бар занад

گیاهی کز آن خاک سر بر زند

Биҷои гулаши чарх бар сар занад

بجای گلش چرخ بر سر زند

Кунад қаҳр ӯгар бдрёи уқоб

کند قهر او گر بدریا عقاب

Бисӯзад ҳамаи хонаҳои ҳубоб

بسوزد همه خانه های حباب

Саодат шудаи соҳиби обрӯ

سعادت شده صاحب آبرو

зи дарбонеи қасри иқбол ӯ

ز دربانی قصر اقبال او

БрФът мисли то буд ломакон

برفعت مثل تا بود لامکان

Буд қасри ҷоҳаши сурайёи макон

بود قصر جاهش ثریا مکان