Чу иқбол аз низоми алмалики баргашт
چو اقبال از نظام الملک برگشت
Бикушт бахт ӯ шабнами шарари гашт
بکشت بخت او شبنم شرر گشت
Ниҳоли давлат ӯ ин баровард
نهال دولت او این برآورد
Ки аз худ чун чанор оташ баровард
که از خود چون چنار آتش برآورد
зи мағрурӣу мастӣу ҷавонӣ
ز مغروری و مستی و جوانی
Шудӣ каҷи каҷи бароаи зиндагонӣ
شدی کج کج براه زندگانی
Биксў менаҳодӣ гоҳу бегоҳ
بیکسو می نهادی گاه و بیگاه
Қадам аз шоҳроҳи хизмати шоҳ
قدم از شاهراه خدمت شاه
Шаҳаншоҳи ҷаҳони Комронӣ
شهنشاه جهان کامرانی
Баҳори гулшани соҳибқиронӣ
بهار گلشن صاحبقرانی
Агар қаҳраши бкини баҳри хезад
اگر قهرش بکین بحر خیزد
Дар оғӯши садафи дарёи гурезад
در آغوش صدف دریا گریزد
Касе каз остонаш саргарон кард
کسی کز آستانش سرگران کرد
Бар он сари гарданаши кор синон кард
بر آن سر گردنش کار سنان کرد
Чаҳ бахтаст инки ҳар кас душман ӯст
چه بختست اینکه هر کس دشمن اوست
Гиребони зулфиқор гардан ӯст
گریبان ذوالفقار گردن اوست
Низоми алмалик чун аз бахти носоз
نظام الملک چون از بخت ناساز
намешуд зи остони бӯсии сарафроз
نمی شد ز آستان بوسی سرافراز
Уқоби қаҳри шоҳи чархи авранг
عقاب قهر شاه چرخ اورنگ
Шикори малик ӯро кард оҳанг
شکار ملک او را کرد آهنگ
эй азми он хуршеди поя
همای عزم آن خورشید پایه
Бтсхири дкни афканди соя
بتسخیر دکن افکند سایه
Даромад растхези лашкар аз ҷо
درآمد رستخیز لشکر از جا
Чаҳ лашкар , тунди силии бимҳобо
چه لشکر، تند سیلی بیمحابا
Дкнро шуд муҳӣти он баҳри хунхор
دکن را شد محیط آن بحر خونخوار
Куҳани заврақ бтўФон шуд гирифтор
کهن زورق بطوفان شد گرفتار
Бузургу хиради онҷо дар ғами ҷон
بزرگ و خرد آنجا در غم جان
Басони аҳли киштии гоҳи тӯфон
بسان اهل کشتی گاه طوفان
Саломат зон вилоят рӯй бартофт
سلامت زان ولایت روی برتافت
Харобӣ дар вай аз ҳар сӯй раҳ ёфт
خرابی در وی از هر سوی ره یافت
Зиксўи мавҷи лашкарҳои шоҳӣ
زیکسو موج لشکرهای شاهی
Здигри сӯи фалак дар кӣнаи хоҳӣ
زدیگر سو فلک در کینه خواهی
Фалак чун ёвари шоҳи ҷаҳон буд
فلک چون یاور شاه جهان بود
Бкини хоҳӣ чу дигари бандагон буд
بکین خواهی چو دیگر بندگان بود
Сипар аз баҳри хасмӣ чун камари баст
سپر از بهر خصمی چون کمر بست
Нахустин роҳи фатҳи албоб дар баст
نخستین راه فتح الباب در بست
Нишон аз абрӯу борон ончунон рафт
نشان از ابرو و باران آنچنان رفت
Ки гўӣии бурҷи обии з осмон рафт
که گوئی برج آبی ز آسمان رفت
Ҳавогар лаккаи абрӣ ҷилва ме дод
هوا گر لکه ابری جلوه می داد
Бадӣ беоб ҳамчун коғази бод
بدی بی آب همچون کاغذ باد
Бхок аз бас нагаштӣ файзи нозил
بخاک از بس نگشتی فیض نازل
Сӯй марказ намешуд оби моил
سوی مرکز نمی شد آب مایل
Бсҳў аз қатрае зобрӣ чакидӣ
بسهو از قطره ای زابری چکیدی
Шарари осои сӯии болои давидӣ
شرر آسا سوی بالا دویدی
Мизоҷи олам аз хушкӣ чунон шуд
مزاج عالم از خشکی چنان شد
Ки сайли бодияи рег равон шуд
که سیل بادیه ریگ روان شد
Агар абрии бборидии қазо ро
اگر ابری بباریدی قضا را
Назари осони шимурдии қатраҳо ро
نظر آسان شمردی قطره ها را
Бхшкӣ шуд чунон айёми маҷбур
بخشکی شد چنان ایام مجبور
Ки зоҳли фисқи шудтар домании давр
که زاهل فسق شدتر دامنی دور
Давлат аз баси зхшкии моя дор аст
دولت از بس زخشکی مایه دار است
Рақам аз ҳар қалам хат ғубораст
رقم از هر قلم خط غبارست
Ғубор аз баси боб ҷӯ нишаста
غبار از بس بآب جو نشسته
Намояди ҳамчуи теғи занги баста
نماید همچو تیغ زنگ بسته
Чунон беоб шуд он малики дилгир
چنان بی آب شد آن ملک دلگیر
Ки хӯн мешуд барои оби шамшер
که خون می شد برای آب شمشیر
Агар як қатраи оби оташин буд
اگر یک قطره آب آتشین بود
Чу оби обила парда нишин буд
چو آب آبله پرده نشین بود
Бнўъии обро афзуди иззат
بنوعی آب را افزود عزت
Ки бигирифт ашки ошиқи қадару қимат
که بگرفت اشک عاشق قدر و قیمت
Чу аз симои оби андак асар дошт
چو از سیمای آب اندک اثر داشت
Саробии сад нигаҳбон бештар дошт
سرابی صد نگهبان بیشتر داشت
Сиришки боғбону ашки булбул
سرشک باغبان و اشک بلبل
ҲмирФтӣ ки шастии чеҳраи гул
همیرفتی که شستی چهره گل
Даҳони ғунчаҳо дар боғу бустон
دهان غنچه ها در باغ و بستان
Ҳама хамёза шуд бар оби пайкон
همه خمیازه شد بر آب پیکان
Збси хушкии казин айёми дида
زبس خشکی کزین ایام دیده
Назарбозӣ кунад бо ашки дида
نظربازی کند با اشک دیده
Рутӯбати рахти баст аз зери афлок
رطوبت رخت بست از زیر افلاک
Сафолини тоба Эй шуд олами хок
سفالین تابه ای شد عالم خاک
Зкшту кори деҳқони каси чгўид
زکشت و کار دهقان کس چگوید
Дарин тобаи кадомин донаи равед
درین تابه کدامین دانه روید
Замин чун меҳрбонии зобр кам дид
زمین چون مهربانی زابر کم دید
Талофиро бгрмӣ кард хуршед
تلافی را بگرمی کرد خورشید
Згрмии хок ҳамчун ахгар афрӯхт
زگرمی خاک همچون اخگر افروخت
Дарави донаи сапанди осо наме сӯхт
درو دانه سپند آسا نمی سوخت
Чунон нашаву намо бо теғи офот
چنان نشو و نما با تیغ آفات
Буруни оради сар аз ҷайби наботот
برون آرد سر از جیب نباتات
Дарин вайронаи боғ бесар ва бен
درین ویرانه باغ بی سر و بن
Намонад аз растаниҳо ғайри нохун
نماند از رستنی ها غیر ناخن
Дарин дашти он қадри тухмӣ ки афтод
درین دشت آنقدر تخمی که افتاد
Ҳама якҷо шуд ва як нахл бар дод
همه یکجا شد و یک نخل بر داد
Кадомин нахли нахли қаҳтии ом
کدامین نخل نخل قحطی عام
Ки барг ӯст бе баррагии айём
که برگ اوست بی برگی ایام
Таъолии аллоҳи зиҳии нахли тануманд
تعالی الله زهی نخل تنومند
Ки бар чандини вилояти сояи афканд
که بر چندین ولایت سایه افکند
Зтнгигар фақир вагар ғанӣ буд
زتنگی گر فقیر و گر غنی بود
Бхўни ризқ ӯ ғами хӯрданӣ буд
بخون رزق او غم خوردنی بود
Збии нонеи даҳан бар рӯй мардум
زبی نانی دهن بر روی مردم
намеҷанбед чун лабҳои гандум
نمی جنبید چون لبهای گندم
Бшкли нони чунон муштоқ буданд
بشکل نان چنان مشتاق بودند
Ки нақши пои ҳамро май рабуданд
که نقش پای هم را می ربودند
Биёади зоҳид аз асмоءи яздон
بیاد زاهد از اسماء یزدان
намеояд биҷузи ҳнон ва манон
نمی آید بجز حنان و منان
Хӯриш чун аррагар аз чӯб будӣ
خورش چون اره گر از چوب بودی
Пас аз чандини кашокаш рӯ намӯдӣ
پس از چندین کشاکش رو نمودی
Ҳадиси гӯшти номии биншонст
حدیث گوشت نامی بینشانست
Даҳонгар гӯштӣ дида забонаст
دهان گر گوشتی دیده زبانست
Даҳан гар ёфтӣ ангушти ҳайрат
دهن گر یافتی انگشت حیرت
Бон икҳФтаҳ мекардӣ қаноат
بآن یکهفته می کردی قناعت
Чунон қассобро дукон харобаст
چنان قصاب را دکان خرابست
к базм мепрессатон бе кабобаст
ک بزم می پرستان بی کبابست
Занад парвонае чун бар чароғӣ
زند پروانه ای چون بر چراغی
Хӯрд буии кабобӣ бар димоғӣ
خورد بوی کبابی بر دماغی
Биёади туъма аз бас кард парвоз
بیاد طعمه از بس کرد پرواز
Бсинаҳи доғи ҳасрати сӯхти шаҳбоз
بسینه داغ حسرت سوخت شهباز
Ҳадафгар зостхўон кардӣ камондор
هدف گر زاستخوان کردی کماندار
Ҳумо бо тири гаштии гарми пайкор
هما با تیر گشتی گرم پیکار
Наҳодӣ фохта дар раҳни арзан
نهادی فاخته در رهن ارزن
Бурун меояд аз тавқаши зи гардан
برون می آید از طوقش ز گردن
Чу мемонад бадонаи хӯрдаи гул
چو می ماند بدانه خورده گل
Аз онру ошиқ гул гашта булбул
از آنرو عاشق گل گشته بلبل
Нқт бар хат чу мурғ хона ме дид
نقط بر خط چو مرغ خانه می دید
Хаёли дона аш мекард ва май чид
خیال دانه اش می کرد و می چید
Чунон бидонгии брбўди ором
چنان بیدانگی بربود آرام
Ки баҳри мурғи неъмат хона шуд дом
که بهر مرغ نعمت خانه شد دام
Ба тасбеҳи улфат зоҳид задона аст
به تسبیح الفت زاهد زدانه است
Ҳадиси зикру вирди он баҳона аст
حدیث ذکر و ورد آن بهانه است
Аз онру дар шумориш ҳар дам ояд
از آنرو در شمارش هر دم آید
Ки тарсади донае аз вай кам ояд
که ترسد دانه ای از وی کم آید
Даҳони Асия аз дона бе баҳр
دهان آسیا از دانه بی بهر
Танур аз хӯрдани нони соими алдҳр
تنور از خوردن نان صایم الدهر
Чу анбори ҷаҳон аз ғалла шуд пок
چو انبار جهان از غله شد پاک
Хамир нон нашуд ҷуз медаҳ хок
خمیر نان نشد جز میده خاک
Агар чаҳ хок бисёр одамӣ хӯрд
اگر چه خاک بسیار آدمی خورد
Банӣ одами талофӣ оқибат кард
بنی آدم تلافی عاقبت کرد
Зҷнс пухтанӣ аз пухтау хом
زجنس پختنی از پخته و خام
Ҳамин хиштаст дар дукони айём
همین خشت است در دکان ایام
Чу нон инаст бингар нонхўрш чист
چو نان اینست بنگر نانخورش چیست
Бойени баргу навои хуш метавон зист
باین برگ و نوا خوش می توان زیست
Ҳамаи олами гадои нону нони кӯ
همه عالم گدای نان و نان کو
Бғир аз қурси ма аз нони нишони кӯ
بغیر از قرص مه از نان نشان کو
Бъсрти ҷумлаи неъматҳо бадал шуд
بعسرت جمله نعمتها بدل شد
зи танагии суфраи мардум бағал шуд
ز تنگی سفره مردم بغل شد
Чу нон пинҳон хуранд аз сояи хеш
چو نان پنهان خورند از سایه خویش
Киро бошад ғами ҳамсояи хеш
که را باشد غم همسایه خویش
Бзонўи косаи сар чун раседӣ
بزانو کاسه سر چون رسیدی
Замонии коса ҳамсоя дидӣ
زمانی کاسه همسایه دیدی
Аҷаб набӯд азин танагии аҳвол
عجب نبود ازین تنگی احوال
Ки модар шер бифурӯшад ботФол
که مادر شیر بفروشد باطفال
Хӯришгар худ ҳамаи захму ситам буд
خورش گر خود همه زخم و ستم بود
Зимни харҷи динору дирам буд
زیمن خرج دینار و درم بود
Агар хоҳад хӯрд икдми ҳаво ро
اگر خواهد خورد یکدم هوا را
Касе бояд ки бифурӯшад қабо ро
کسی باید که بفروشد قبا را
Нахоҳад ҳаргизи ин ҳақ рафташ аз ёд
نخواهد هرگز این حق رفتش از یاد
Агар силӣ хӯрд шогирд аз устод
اگر سیلی خورد شاگرد از استاد
Чу нон бошад азизу миҳмони хор
چو نان باشد عزیز و میهمان خوار
Гадоро худ чаҳ бошад қадару миқдор
گدا را خود چه باشد قدر و مقدار
Баҳр дар бскаҳ аз ҳади баради ибром
بهر در بسکه از حد برد ابرام
Гадои занбил ӯ пар шуд зи дашном
گدا زنبیل او پر شد ز دشنام
Зшўқи нони дарин қаҳти онкӣ май мард
زشوق نان درین قحط آنکه می مرد
Кафан бо худ бхок аз суфра май барад
کفن با خود بخاک از سفره می برد
Чу кор зиндагӣ шуд дар ҷаҳони танг
چو کار زندگی شد در جهان تنگ
Сӯии малик адам карданд оҳанг
سوی ملک عدم کردند آهنگ
Хушо мулкӣ ки онҷо ҳар ки пайваст
خوشا ملکی که آنجا هر که پیوست
з даст андоз ҳар дард ва ғамӣ раст
ز دست انداز هر درد و غمی رست
На онҷои каси зқҳт ошуфта ҳоласт
نه آنجا کس زقحط آشفته حالست
Агар қаҳтӣ буд қаҳт малоласт
اگر قحطی بود قحط ملالست
Дар иқлӣми вуҷӯд одам ғарибаст
در اقلیم وجود آدم غریبست
Ғарибонро ҳама хорӣ насибаст
غریبان را همه خواری نصیبست
зи ёрони ватан пайғом омад
ز یاران وطن پیغام آمد
Ки эй саргаштагони алъўди Аҳмад
که ای سرگشتگان العود احمد
Збси хории азин иззат кашиданд
زبس خواری ازین عزت کشیدند
Ватанро боз бар ғурбат гузиданд
وطن را باز بر غربت گزیدند
Ғарибони диёри зиндагонӣ
غریبان دیار زندگانی
Сафар карданд ҳамчун корвонӣ
سفر کردند همچون کاروانی
Ҳубоби осои дарин дарёии пуршӯр
حباب آسا درین دریای پرشور
Шуд аз сарҳо ҳавои зиндагии давр
شد از سرها هوای زندگی دور
Чунон ҷо кард дар дили шавқи мурдан
چنان جا کرد در دل شوق مردن
Ки душмани ҳам нҷстии марги душман
که دشمن هم نجستی مرگ دشمن
Бнўъии рағбати мурдани фузун буд
بنوعی رغبت مردن فزون بود
Ки дидори табибони бадшугун буд
که دیدار طبیبان بدشگون بود
Гуҳи таслими ҷони бемори хўшхў
گه تسلیم جان بیمار خوشخو
Шукуфтаи ҳамчуи гул дар домани бӯ
شکفته همچو گل در دامن بو
Чунон осони сӯии лаби ҷон зтн рафт
چنان آسان سوی لب جان زتن رفت
Ки гуфтӣ аз забон бар дил сухан рафт
که گفتی از زبان بر دل سخن رفت
Шароб зиндагонӣ шуд чунон талх
شراب زندگانی شد چنان تلخ
Каз об зиндагӣ гардад даҳони талх
کز آب زندگی گردد دهان تلخ
зи ширинӣ ки дорад дар назари марг
ز شیرینی که دارد در نظر مرگ
Шкрхўонӣ намебошад магари марг
شکرخوانی نمی باشد مگر مرگ
Аҷаб набӯд ки бе тамҳиди асбоб
عجب نبود که بی تمهید اسباب
Бзўқ хеш гардад куштаи симоб
بذوق خویش گردد کشته سیماب
Адамро бар вуҷӯди онкас ки багазед
عدم را بر وجود آنکس که بگزید
Чу шамъ аз зиндагӣ озор ме дид
چو شمع از زندگی آزار می دید
Вабо ҷоруб рафт рўби бардошт
وبا جاروب رفت روب برداشت
Дарин меҳнати сарои як зинда нагузошт
درین محنت سرا یک زنده نگذاشت
Бхок афтод ҳар сӯи марди урён
بخاک افتاد هر سو مرد عریان
Чу гоҳи баргрезони саҳни бустон
چو گاه برگریزان صحن بستان
Збс дар кӯчаи фарш аз мурда афтод
زبس در کوچه فرش از مرده افتاد
Нишон аз кӯча тобут ме дод
نشان از کوچه تابوت می داد
Замини майдон размӣ гашта якдаст
زمین میدان رزمی گشته یکدست
Зпои афтодае дар ҳар қадам ҳаст
زپا افتاده ای در هر قدم هست
Бисот хок шуд чун базми бода
بساط خاک شد چون بزم باده
Баҳри сӯи гуруснаи мастии фитода
بهر سو گرسنه مستی فتاده
Сиёҳони дкн чун мавҷи савҳон
سیاهان دکن چون موج سوهان
Фитода дар гузарҳо хушку урён
فتاده در گذرها خشک و عریان
Бурун норафтан аз манзили Фтўҳист
برون نارفتن از منزل فتوحیست
Кунун ҳар кӯчае савҳон рӯҳӣаст
کنون هر کوچه ای سوهان روحیست
Агар шаҳрӣ фано гардад саросар
اگر شهری فنا گردد سراسر
Киро кӯр ва кафан гардад муяссар
که را کور و کفن گردد میسر
Кафанро то кафан дуз оварад пеш
کفن را تا کفن دوز آورد پیش
Бибинад пора рахт ҳастӣ хеш
ببیند پاره رخت هستی خویش
Бакори худ бадии машғӯли ғассол
بکار خود بدی مشغول غسال
Ки даст аз зиндагии шастӣ дар онҳол
که دست از زندگی شستی در آنحال
Фиғони андари даҳони навҳагар буд
فغان اندر دهان نوحه گر بود
Ки дар кӯй хамӯшонаш гузар буд
که در کوی خموشانش گذر بود
Чу кӯраи кандаро омода дидӣ
چو کوره کنده را آماده دیدی
Дар онҷо гӯр кун худ во кашидӣ
در آنجا گور کن خود وا کشیدی
Баҷои нохондаи ҳофизи ъушри ёсин
بجا ناخوانده حافظ عشر یاسین
Расонад алҳмд ҳастиро бомин
رساند الحمد هستی را بآمین
Даво дар даст чун рафтӣ парастор
دوا در دست چون رفتی پرستار
Фитодӣ бештар аз ашк бар хок
فتادی بیشتر از اشک بر خاک
Бмҳмонхонаҳи хок аз паии ҳам
بمهمانخانه خاک از پی هم
Збс меҳмон фиристад марг ҳар дам
زبس مهمان فرستد مرگ هر دم
Замин чун мизбони танги мأўо
زمین چون میزبان تنگ مأوا
Хиҷолат мекашид аз танагии ҷо
خجالت می کشید از تنگی جا
Бгўрӣ чанд кас бар рӯй ҳам буд
بگوری چند کس بر روی هم بود
Намӯдорӣ з на?ил ва аз қалам буд
نموداری ز نال و از قلم بود
Бқбр аз бскаҳи танагии ҷои наҳашта
بقبر از بسکه تنگی جا نهشته
Бепурсиш аҷаб коед фиришта
بی پرسش عجب کاید فرشته
Чу хошоки вуҷӯд бе бақои сӯхт
چو خاشاک وجود بی بقا سوخت
Ваборо шуълаи дигар камтар афрӯхт
وبا را شعله دیگر کمتر افروخت
Мизоҷи даҳр аз ахлоти пар буд
مزاج دهر از اخلاط پر بود
Аҷали икчнди даст ва теғаш осуд
اجل یکچند دست و تیغش آسود
Ҷаҳонро хӯрдани мсҳли саромад
جهان را خوردن مسهل سرآمد
Табиби марги дигар камтар омад
طبیب مرگ دیگر کمتر آمد
Фалаки моро пай озор дорад
فلک ما را پی آزار دارد
Бодми ин ситамгар кор дорад
بآدم این ستمگر کار دارد
Бглзори дкн аз тухми инсон
بگلزار دکن از تخم انسان
Раҳо шуд ҷобаҷои муштии парешон
رها شد جابجا مشتی پریشان
Тавон сад сарвро аз бехи афканд
توان صد سرو را از بیخ افکند
Зсбзони дкни дил кӣ тавон кунад
زسبزان دکن دل کی توان کند
Фалаки бгзошт дар он боғу бустон
فلک بگذاشت در آن باغ و بستان
Ниҳолӣ чанд баҳри тухми райҳон
نهالی چند بهر تخم ریحان
Дкн чун арса шатранҷ гардид
دکن چون عرصه شطرنج گردید
Бики хонаи ду каси камтар тавон дид
بیک خانه دو کس کمتر توان دید
Чаҳ мегӯям ду кас дар иксро чист
چه می گویم دو کس در یکسرا چیست
Ду манзилро як одам аинзмон нест
دو منزل را یک آدم اینزمان نیست
зи чандини муҳраи хоки маҷозӣ
ز چندین مهره خاک مجازی
Бимонад як вале поёни бозӣ
بماند یک ولی پایان بازی
Бик сарзинда шуд равшани ҳазорӣ
بیک سرزنده شد روشن هزاری
Чу он шамъӣ ки сӯзад бар мазорӣ
چو آن شمعی که سوزد بر مزاری
Ббоқимондаҳҳои теғи айём
بباقیمانده های تیغ ایام
Саромади хушксолии кому ноком
سرآمد خشکسالی کام و ناکام
Баҳорӣ омаду гулхан чаман шуд
بهاری آمد و گلخن چمن شد
Зсоли нави ҳамаи ғамҳо куҳан шуд
زسال نو همه غمها کهن شد
Қудуми айшро аз ҳар карона
قدوم عیش را از هر کرانه
Зада абри баҳории тозӣона
زده ابر بهاری تازیانه
зи таъсири ҳавои бршколӣ
ز تأثیر هوای برشکالی
Асар боқӣ намонад аз хушксолӣ
اثر باقی نماند از خشکسالی
Ҷаҳон аз хуррамӣ бар хеш болид
جهان از خرمی بر خویش بالید
Гули қолии з помолӣ нахобед
گل قالی ز پامالی نخوابید
Бзири осмон то бар кунӣ сар
بزیر آسمان تا بر کنی سر
Ҳубоби осои шавадтар ҷома дар бар
حباب آسا شودتر جامه در بر
Збси нарм аз рутӯбати гашти оҳан
زبس نرم از رطوبت گشت آهن
Ҷараси худ пунба шуд дар манъи шеван
جرس خود پنبه شد در منع شیون
Фитодигар касеро ташт аз бом
فتادی گر کسی را طشت از بام
зи рсўоӣӣ хабар нишнидӣ айём
ز رسوائی خبر نشنیدی ایام
Агар хуршед гоҳе рух намӯдӣ
اگر خورشید گاهی رخ نمودی
Чу моҳи нави пас аз икмоаҳ будӣ
چو ماه نو پس از یکماه بودی
Пар аз гул кард гардуни ин тибқ ро
پر از گل کرد گردون این طبق را
Чу хуш гирданд он рӯй варақ ро
چو خوش گرداند آن روی ورق را
Ҳаво аз бас рутӯбат ме фазояд
هوا از بس رطوبت می فزاید
Бигӯаш овози об аз бод ояд
بگوش آواز آب از باد آید
Бенонро бар қалам то май фишорӣ
بنان را بر قلم تا می فشاری
Ҳаво дар хома гардад оби ҷорӣ
هوا در خامه گردد آب جاری
Бдшт аз қӯти сарпанҷаи шаҳбоз
بدشت از قوت سرپنجه شهباز
Шино мекарду номаш буд парвоз
شنا می کرد و نامش بود پرواز
Зтأсир рутӯбат нест мушкил
زتأثیر رطوبت نیست مشکل
Ки занги шиша соъат шавад гул
که زنگ شیشه ساعت شود گل
Ғубор аз пой то бар сари расида
غبار از پای تا بر سر رسیده
Шудаи абрии вазони борони чакида
شده ابری وزان باران چکیده
Чунон гул аз ҳаво шодоб ме шуд
چنان گل از هوا شاداب می شد
Ки аз осеби шабнам об ме шуд
که از آسیب شبنم آب می شد
Чамани чандон назокати кори барда
چمن چندان نزاکت کار برده
Ки хор аз дасти гулчини захми хӯрда
که خار از دست گلچین زخم خورده
Бишусту шӯии худ чун сабзаи хезад
بشست و شوی خود چون سبزه خیزد
Басар аз тоси наргиси обрезад
بسر از طاس نرگس آبریزد
Азин сабза ки раст аз тани зиёда
ازین سبزه که رست از تن زیاده
Барраи бинии саворонро пиёда
بره بینی سواران را پیاده
Нахезад бо ҳамаи кшўрстонӣ
نخیزد با همه کشورستانی
Ғубор аз лашкари соҳибқиронӣ
غبار از لشکر صاحبقرانی
Збси обоӣ алавӣ меҳрбонанд
زبس آبای علوی مهربانند
Бикушт заррае икдҷлаҳ ронанд
بکشت ذره ای یکدجله رانند
Чунон борони Аннан аз каф раҳо кард
چنان باران عنان از کف رها کرد
Ки равзан чашм натавонист вокрд
که روزن چشم نتوانست واکرد
Баҳори он мутриби пуркори трдст
بهار آن مطرب پرکار تردست
Зборони тор бар чанги фалаки баст
زباران تار بر چنگ فلک بست
Ҷаҳони зини сози пурбарг ва наво шуд
جهان زین ساز پربرگ و نوا شد
Навой айш аз дил ғмздо шуд
نوای عیش از دل غمزدا شد
Се моҳи ин нағматар буд дар кор
سه ماه این نغمه تر بود در کار
Ки аз созиш нашуд бигусастаи як тор
که از سازش نشد بگسسته یک تار
Чгўим бо ту ин мутриб чаҳ пардохт
چگویم با تو این مطرب چه پرداخت
Дару деворро дар ваҷди андохт
در و دیوار را در وجد انداخت