Барои саропардааш офтоб

برای سراپرده اش آفتاب

зи зртоби тобидаи заррини таноб

ز زرتاب تابیده زرین طناب

Чунон абра аз зари киштии тобнок

چنان ابره از زر کشتی تابناک

Ки заррин шавад мехи чубини бхок

که زرین شود میخ چوبین بخاک

Шавад атласи чархиш ар остар

شود اطلس چرخش ار آستر

Биёбад зи иқбол рӯй дигар

بیابد ز اقبال روی دگر

Чунон аз таровати сафо густар аст

چنان از طراوت صفا گستر است

Гуҳ аз пардаи чашми равшан тар аст

گه از پرده چشم روشن تر است

Ҷдоӣии азин парда то ме кашид

جدائی ازین پرده تا می کشید

Чу хоби парешон ки махмал надид

چو خواب پریشان که مخمل ندید

Бҷоӣӣ ки ӯ соя густар шавад

بجائی که او سایه گستر شود

зи зарбафт ӯ хоки пар зар шавад

ز زربفت او خاک پر زر شود

Бнқшу нигориш чу товус дид

بنقش و نگارش چو طاووس دید

зи пар беш аз по хиҷолат кашид

ز پر بیش از پا خجالت کشید

зи базмати чунон иззати андӯхта

ز بزمت چنان عزت اندوخته

Ки зари хештанро бар ӯ дӯхта

که زر خویشتن را بر او دوخته

Бхдмт фишурдааст пои диранг

بخدمت فشرده است پای درنگ

намеояд аз истодани бтнг

نمی آید از ایستادن بتنگ

Зиҳии хизмати андеши соҳиби ҳаё

زهی خدمت اندیش صاحب حیا

Ки гирад Асо аз даруни қабо

که گیرد عصا از درون قبا

Накард аз адаби пушт бар базми шоҳ

نکرد از ادب پشت بر بزم شاه

Ки дорад чу ӯ ҳақи хизмати нигоҳ

که دارد چو او حق خدمت نگاه

зи қурбаши ҳамаи муҳаррамон дар ҳисоб

ز قربش همه محرمان در حساب

Чу астад кунад пушт бар офтоб

چو استد کند پشت بر آفتاب

Баҳри сарзаминӣ ки шоҳи ҷаҳон

بهر سرزمینی که شاه جهان

Ниҳодааст погштаҳ бар гирди он

نهاده است پاگشته بر گرد آن