Кӣми ман доғдорӣ аз замона
کیم من داغداری از زمانه
Баҳри доғии хадангро нишона
بهر داغی خدنگ را نشانه
зи гумномии бшҳри худ ғарибӣ
ز گمنامی بشهر خود غریبی
Шикастаи хотирии меҳнати насибӣ
شکسته خاطری محنت نصیبی
Ҳадафи ворам ҳамеша рӯи кушода
هدف وارم همیشه رو گشاده
Ба пеши тири тақдири истода
به پیش تیر تقدیر ایستاده
зи рифъат бенасибам дорад айём
ز رفعت بی نصیبم دارد ایام
Аҷаб набӯд агар афтодам аз бом
عجب نبود اگر افتادم از بام
Зоўҷи бом то манзилгаҳи хок
زاوج بام تا منزلگه خاک
Матоъӣ хуш накард ин ҷони ғамнок
متاعی خوش نکرد این جان غمناک
Аҷаби роҳӣ ки беш аз даҳ қадам нест
عجب راهی که بیش از ده قدم نیست
Дарав аз хавфу меҳнати ҳеҷ кам нест
درو از خوف و محنت هیچ کم نیست
Ксирои коинчнини роҳӣ бпиш аст
کسیرا کاینچنین راهی بپیش است
Хатар дар манзилаш аз роҳ беш аст
خطر در منزلش از راه بیش است
Кунун сомони дардам бештар шуд
کنون سامان دردم بیشتر شد
Шикасти дасти суди ин сафар шуд
شکست دست سود این سفر شد
Сипеҳр аз баҳри он дастами шикаста
سپهر از بهر آن دستم شکسته
Ки нгшоими гиреҳ аз кори баста
که نگشایم گره از کار بسته
Фалаки касро мусаллам кӣ раҳо кард
فلک کس را مسلم کی رها کرد
Шикастаи бастае дар кор мо кард
شکسته بسته ای در کار ما کرد
Касе аз даст ӯ солим наҷуста аст
کسی از دست او سالم نجسته است
Фалаки дасти ҳама бар таҳта баста аст
فلک دست همه بر تخته بسته است
Аз он бар гарданам бастааст аиндст
از آن بر گردنم بسته است ایندست
Ки андари гарданами номӯс дар даст
که اندر گردنم ناموس در دست
Касе кӯи хизмати меҳнати писандад
کسی کو خدمت محنت پسندد
Чунин бояд ба синаи дасти бандад
چنین باید به سینه دست بندد
Шикасти даст май бояд здл беш
شکست دست می باید زدل بیش
Агар дастӣ наад кас бар дили риш
اگر دستی نهد کس بر دل ریش
Биҷой по кулем аз шавқи дидор
بجای پا کلیم از شوق دیدار
Басар мерафт то манзилгаҳи ёр
بسر می رفت تا منزلگه یار
Аз он биниҳод чархи мардуми озор
از آن بنهاد چرخ مردم آزار
Бгрдн кунадаш аз дасти варами дор
بگردن کندش از دست ورم دار
Бичишам даҳр будам хори пайваст
بچشم دهر بودم خار پیوست
Кунунам барнадорад чун бикдст
کنونم برندارد چون بیکدست
Бҷрми инки доим май пурситам
بجرم اینکه دایم می پرستم
Бгрдн чун сабу бастааст дастам
بگردن چون سبو بسته است دستم
Фалак зад гашт чун ғамро хазина
فلک زد گشت چون غم را خزینه
Здстми қуфл бар сандӯқи сина
زدستم قفل بر صندوق سینه
Зтоби дард беқӯт чунонаст
زتاب درد بی قوت چنانست
Кигар набзам биҷунбад бишиканади даст
که گر نبضم بجنبد بشکند دست
Таҳаррук по кашидааст аз миёна
تحرک پا کشیده است از میانه
Шуда ангуштҳо ангушти шона
شده انگشتها انگشت شانه
Чаҳ пурсӣ ҳоли ангуштони афкор
چه پرسی حال انگشتان افکار
Бики бистари фитодаи панҷ бемор
بیک بستر فتاده پنج بیمار
Чу бодаи сӯй лаб ояд ҳамеша
چو باده سوی لب آید همیشه
зи дасти дайгарӣ монанди шиша
ز دست دیگری مانند شیشه
БкФ шуд кори гироӣии чунон танг
بکف شد کار گیرائی چنان تنگ
Ки натавонад гирифтан аз ҳинои ранг
که نتواند گرفتن از حنا رنگ
Умедам аз гирифтани хуш бурӣда аст
امیدم از گرفتن خوش بریده است
Касе шоири бад-ӣни ҳиммат надида аст
کسی شاعر بدین همت ندیده است
Марои сомони меҳнати ҳеҷ кам нест
مرا سامان محنت هیچ کم نیست
БкФ аз боди дастии ҷуз варам нест
بکف از باد دستی جز ورم نیست
Зсдмаҳи соидам нарм ончунонаст
زصدمه ساعدم نرم آنچنانست
Ки ӯ мағз остинам устихонаст
که او مغز آستینم استخوانست
Биксў меравад аз дӯши бозу
بیکسو می رود از دوش بازو
Ки ӯ мағз остинам устихонаст
که او مغز آستینم استخوانست
Биксў меравад аз дӯши бозу
بیکسو می رود از دوش بازو
Бойени шоҳин намеастад тарозу
باین شاهین نمی استد ترازو
Гирифт аз бори дарди ангуштҳо хам
گرفت از بار درد انگشتها خم
Шуд аз таъсири суҳбати ҳамчуи хотам
شد از تأثیر صحبت همچو خاتم
Буд хам гашта дасти дард парвар
بود خم گشته دست درد پرور
Биравӣ сина ҳамчун ҳалқа бар дар
بروی سینه همچون حلقه بر در
Ҳамеша бастааст ин дасти афкор
همیشه بسته است این دست افکار
Бмҳди сина ҳамчун Тифли бемор
بمهد سینه همچون طفل بیمار
зи тоби дард май ғалатами баҳри сӯ
ز تاب درد می غلطم بهر سو
Ки хоҳад маҳди ҷунбони Тифли бдхў
که خواهد مهد جنبان طفل بدخو
Марои дарди ончунон битоб дорад
مرا درد آنچنان بیتاب دارد
Ки бахтами орзӯӣ хоб дорад
که بختم آرزوی خواب دارد
Бнўъӣ дорадам аиндсти дилгир
بنوعی داردم ایندست دلگیر
Ки ҳар ангушт бар ман мезанад тир
که هر انگشت بر من می زند تیر
Ту гўӣӣ панҷаам даст чанораст
تو گوئی پنجه ام دست چنارست
Ки аз мавҷи насимии биқрорст
که از موج نسیمی بیقرارست
Задаст дайгарӣ нолад ҳамаи кас
زدست دیگری نالد همه کس
Задаст хеш май нолами ману бас
زدست خویش می نالم من و بس
Басони номаи сртопои шикастам
بسان نامه سرتاپا شکستم
Шикаста чанд ҷо чун қуръаи дастам
شکسته چند جا چون قرعه دستم
Ду дастам қуръа омад таҳтаи сина
دو دستم قرعه آمد تخته سینه
Бълм рамл ҳастам бе қарина
بعلم رمل هستم بی قرینه
Паии ин фоли доим қуръа андоз
پی این فال دائم قرعه انداز
Ки ояд кӣ дурустӣ аз сафари боз
که آید کی درستی از سفر باز
Намондам ҳеҷ узвии ношикаста
نماندم هیچ عضوی ناشکسته
Чу шамшерами саропои таҳтаи баста
چو شمشیرم سراپا تخته بسته
Баҳри шаҳрӣ ки зулм аз ҳад равад беш
بهر شهری که ظلم از حد رود بیش
Касони беруни раванд аз хонаи хеш
کسان بیرون روند از خانه خویش
Бмлки пайкарам аз ҷаври гардун
بملک پیکرم از جور گردون
зи ҷои худ шуда ҳар банди берун
ز جای خود شده هر بند بیرون
Фитодаи соиду бозуии афкор
فتاده ساعد و بازوی افکار
Биравӣ сафҳаи сина чу паргор
بروی صفحه سینه چو پرگار
Хати захм батон мстри ҳамеи хост
خط زخم بتان مسطر همی خواست
Бойени паргор мстр мекунам рост
باین پرگار مسطر می کنم راست
Бтнг омад дилам аз дарди бозу
بتنگ آمد دلم از درد بازو
Кунам паҳлуи тиҳии зини ёри бдхў
کنم پهلو تهی زین یار بدخو
Бнўъӣ гаштаам аз дарди битоб
بنوعی گشته ام از درد بیتاب
Ки дорам рашк бар ороми симоб
که دارم رشک بر آرام سیماب
Кунад чун нохуни оҳанги дарозӣ
کند چون ناخن آهنگ درازی
Ман оем дар мақоми чора созӣ
من آیم در مقام چاره سازی
Ки тарсами бскаҳ заъфам гашта афзӯн
که ترسم بسکه ضعفم گشته افزون
Кашад дасти маро аз шонаи берун
کشد دست مرا از شانه بیرون
Шикасти хотирами худ буд зоҳир
شکست خاطرم خود بود ظاهر
Шикастаи хотирам акнӯн чу хотир
شکسته خاطرم اکنون چو خاطر
На бинӣ дар миёни ин хилоиқ
نه بینی در میان این خلایق
Чу ман як зоҳиру ботини мувофиқ
چو من یک ظاهر و باطن موافق
Ҳамин чархам на даст баста дод аст
همین چرخم نه دست بسته داد است
Забони таъни халқии ҳам кушод аст
زبان طعن خلقی هم گشاد است
Заҳри каси чашми пурсиш беш дорам
زهر کس چشم پرسش بیش دارم
Ҷигар аз таъна ӯ риш дорам
جگر از طعنه او ریش دارم
Заҳри кас буд умеди мўмёӣӣ
زهر کس بود امید مومیائی
Азу дидам шикасти дили Фзоӣӣ
ازو دیدم شکست دل فزائی
Барои ҷони шамъи ин шуъла бас нест
برای جان شمع این شعله بس نیست
Дигар ин сарзаниш ҳар лаҳза аз чист
دگر این سرزنش هر لحظه از چیست
Бар атрофи ман хотири шикаста
بر اطراف من خاطر شکسته
Ҳамеша меҳрбон ёрон нишаста
همیشه مهربان یاران نشسته
Кашида бар ман ранҷури дилгир
کشیده بر من رنجور دلگیر
Забони эътирозии ҳамчуи шамшер
زبان اعتراضی همچو شمشیر
Бойени ҳарфами яке дил май харошад
باین حرفم یکی دل می خراشد
Чаро бояд касе дар бом бошад
چرا باید کسی در بام باشد
Яке гуяд чу поят рафт азҷо
یکی گوید چو پایت رفت ازجا
Зира боист баргардии бболо
زره بایست برگردی ببالا
Дигар гуяд чу зоҳир шуд фитодан
دگر گوید چو ظاهر شد فتادن
Миён роҳ боист истодан
میان راه بایست ایستادن
Чаҳ мегуяд бибин он ёри дилсӯз
چه می گوید ببین آن یار دلسوز
Набоистӣ фитодан то шавад рӯз
نبایستی فتادن تا شود روز
Шаби торику роҳи боми баси давр
شب تاریک و راه بام بس دور
Аз он гардӣдае зингўнаҳи ранҷур
از آن گردیده ای زینگونه رنجور
Яке гуяд раҳи норафта рафтан
یکی گوید ره نارفته رفتن
Балад боист ҳамраҳ бар гирифтан
بلد بایست همره بر گرفتن
Бойени меҳнати маро аз халқи пайваст
باین محنت مرا از خلق پیوست
Сухан бояд шунидани ҷумлаи зини даст
سخن باید شنیدن جمله زین دست
Аз онҳо онкӣ беҳтар ме сарояд
از آنها آنکه بهتر می سراید
Забон дар таъни мастӣ май кушояд
زبان در طعن مستی می گشاید
Зиҳии ғофили зи бозӣҳои айём
زهی غافل ز بازیهای ایام
намеуфтад магари ҳушёр аз бом
نمی افتد مگر هشیار از بام
намедонад чу омад ваъдаи кор
نمی داند چو آمد وعده کار
Ту хоҳӣ маст бошу хоҳи ҳушёр
تو خواهی مست باش و خواه هشیار
Чаҳ ҷории гашти тақдири илоҳӣ
چه جاری گشت تقدیر الهی
Бало нозил шавад хоҳӣ нахоҳӣ
بلا نازل شود خواهی نخواهی
Чаҳ шуд тақдир кас меуфтад аз бом
چه شد تقدیر کس می افتد از بام
Агар гирад даруни чоҳи ором
اگر گیرد درون چاه آرام