эй бузургӣ ки остонаи ту

ای بزرگی که آستانۀ تو

Рӯзи бозор зумра фузалост

روز بازار زمرۀ فضلاست

Нзмкӣ гуфтаам таййибона

نظمکی گفته ام طیبانه

На барони сон ки расму одати мост

نه برآن سان که رسم و عادت ماست

Гуфтаам эй ки ним нуктаи ту

گفته ام ای که نیم نکتۀ تو

Анд сола захира ҳукамост

اند ساله ذخیرۀ حکماست

Дар ашороти тест ҳар қонӯн

در اشارات تست هر قانون

Ки дарон маликро наҷот ва шифост

که دران ملک را نجات و شفاست

Калаки бемори нотавон ки ҳануз

کلک بیمار ناتوان که هنوز

Асари заъф дар таниш пайдост

اثر ضعف در تنش پیداست

Ба се кас май кашандаш аз сари даст

به سه کس می کشندش از سر دست

Венаи ҳам аз заъф ва сустӣ аъзост

وین هم از ضعف و سستی اعضاست

Дўсаҳи иллати дрўҳмаҳи мутазод

دوسه علّت دروهمه متضاد

Бидиҳам шарҳ арат сари асғост

بدهم شرح ارت سر اصغاست

Диқ ӯ зоҳираст ва хӯрдани об

دقّ او ظاهرست و خوردن آب

Бар тавотур далел истисқост

بر تواتر دلیل استسقاست

Сияҳии забону гӯнаи зард

سیهیّ زبان و گونۀ زرد

Гарчи ҳар ду аломат сафрост

گرچه هر دو علامت صفراست

Банди барпоӣу ҷунбиш бисёр

بند برپای و جنبش بسیار

Май намояд ки иллаташ савдост

می نماید که علّتش سوداست

Рояти аи варо муъолиҷат фармуд

رایت ا ورا معالجت فرمود

Тоаш иллат фитод дар каму кост

تاش علت فتاد در کم و کاست

Лоҷарам мисли ту дурусти қалам

لاجرم مثل تو درست قلم

Аз вазирони рӯзгори нхост

از وزیران روزگار نخاست

Омадам бо ҳадиси таҳниятӣ

آمدم با حدیث تهنیتی

Ки змни Фоитсти воинши қазоат

که زمن فایتست واینش قضات

Дай чу гуфтанд соҳиби одил

دی چو گفتند صاحب عادل

Шарбати дору аз табибони хост

شربت دارو از طبیبان خواست

Хотирами ин сухан қабул накард

خاطرم این سخن قبول نکرد

Гуфт кини нақли худ дурӯғ ва хатост

گفت کین نقل خود دروغ و خطاست

Зонк донист зоти олӣ ӯ

زانک دانست ذات عالی او

Ки бҳмди аллоҳи алтФи алошёст

که بحمد الله الطف الاشیاست

Кӯи здФъи музирати фазлот

کو زدفع مضرّت فضلات

Ҷовдон дар паноҳ истиғност

جاودان در پناه استغناست

Ҷони софӣ гавҳараш бадараст

جان صافّی گوهرش بدرست

Ки азуи халқ мустаъид бақост

که ازو خلق مستعّد بقاست

На чу аҷсом суст таркибаст

نه چو اجسام سست ترکیبست

Ки зи иллат ниёзманд давост

که ز علّت نیازمند دواست

Басари хоҷа ёд кард қисм

بسر خواجه یاد کرد قسم

Ки ман ин ҳол бингарам ки чарост

که من این حال بنگرم که چراست

Андарин ҳол манеҳӣ фикрат

اندرین حال منهی فکرت

намедавонед ҳар сӯ аз чапу рост

می دوانید هر سو از چپ و راست

То бидонад ки чист сӯрати ҳол

تا بداند که چیست صورت حال

ё мабодии ин сухан з куҷост

یا مبادّی این سخن ز کجاست

Оқибат ақл гуфт мӯҷиби ин

عاقبت عقل گفت موجب این

Ман бигӯям ки чист равшан варост

من بگویم که چیست روشن وراست

Хоҷаро дар сахо баҳона басӣаст

خواجه را در سخا بهانه بسیست

Венаи яке аз баҳона ҳои сахост

وین یکی از بهانه های سخاست

Нафъ ҳар доруеи хӯрандаи барад

نفع هر دارویی خورنده برد

Нафъи доруӣ ӯ тибонрост

نفع داروی او طیبانراست

Яъне имсокро чунон хасмаст

یعنی امساک را چنان خصمست

Табъи ман кондрўи гшоишҳост

طبع من کاندرو گشایشهاست

Конки ёраш буд алии алотлоқ

کآنک یارش بود علی الاطلاق

Дар хури ҷомау зар ва дебост

در خور جامه و زر و دیباست

Беш азин нест ройу андеша

بیش ازین نیست رای و اندیشه

Аҷзро бозгашт сӯй дуост

عجز را بازگشت سوی دعاست

Соҳати роҳатати муназзаҳи бод

ساحت راحتت منّزه باد

Зон кудурат ки дар фаноӣ бақост

زان کدورت که در فنای بقاست