Зиҳии дидори ту фоли саодат

زهی دیدار تو فال سعادت

Туро май збиди ойини сиёдат

ترا می زبید آیین سیادت

Ҳамаи иқболи ту тавҳиду суннат

همه اقبال تو توحید و سنّت

Ҳамаи афъоли ту адлу ибодат

همه افعال تو عدل و عبادت

Сарои шаръро аз ту иморат

سرای شرع را از تو عمارت

Баннои фазлро аз ту ашодт

بنای فضل را از تو اشادت

Шабу рӯзи ту мустағриқи бихирот

شب و روز تو مستغرق بخیرات

Гуҳу бегоҳи ту илму аФодт

گه و بیگاه تو علم و افادت

Ту андар ёфтӣ кори ман арнӣ

تو اندر یافتی کار من ارنی

Чунон будам чунон давр аз саодат

چنان بودم چنان دور از سعادت

Ки ҷонами ғӯта таслим ме хӯрд

که جانم غوطۀ تسلیم می خورد

Миёни олами ғайбу шаҳодат

میان عالم غیب و شهادت

Равону қолаби ман бе ълоқт

روان و قالب من بی علاقت

Сукӯну ҷунбиши ман бе иродат

سکون و جنبش من بی ارادت

Ҳавос аз шуғл онҳо гашта маъзул

حواس از شغل آنها گشته معزول

Маъаттали монда дар кунҷи билодат

معطّل مانده در کنج بلادت

зи тхиилоти гӯногӯни димоғам

ز تخییلات گوناگون دماغم

Чу мрФўъоти девони имодат

چو مرفوعات دیوان عمادت

Сукӯни муставле аз атроф бар тан

سکون مستولی از اطراف بر تن

Влкни изтироби дили зиёдат

ولکن اضطراب دل زیادت

Ҳаёт аз суҳбати ҷон дар табарам

حیات از صحبت جان در تبرّم

Қавӣ аз икдгр дар астзодт

قوی از یکدگر در استزادت

Нафас омад шудӣ мекард гуҳи гоҳ

نفس آمد شدی میکرد گه گاه

Бкўии зиндагӣ бо сад нкодт

بکوی زندگی با صد نکادت

Илал бар ҳам зада қонӯни сиҳҳат

علل بر هم زده قانون صحّت

Ҳамаи ботил шудаи авзоъи одат

همه باطل شده اوضاع عادت

На чашм аз ранг медид истироҳат

نه چشم از رنگ می دید استراحت

На мағз аз буи мекард астФодт

نه مغز از بوی میکرد استفادت

На ҳеҷ андар даҳонам ме ниҳоданд

نه هیچ اندر دهانم می نهادند

зи навмидии биҷузи лафзи шаҳодат

ز نومیدی بجز لفظ شهادت

Табиб аз кори ман оҷиз шуд арча

طبیب از کار من عاجز شد ارچه

Бакор оварад анвоъи ҷаллодт

بکار آورد انواع جلادت

зи яъсами кор то онҷои расида

ز یأسم کار تا آنجا رسیده

Ки мекарданд ёсини астъодт

که میکردند یاسین استعادت

Қавии розҳраҳ аз бими об май гашт

قوی رازهره از بیم آب می گشت

Буқати кори зори табъу Модат

بوقت کار زار طبع و مادت

Вуҷӯдами чашми баста бар сари пой

وجودم چشم بسته بر سر پای

Бар оҳхтаҳи аҷали теғи абодт

بر آهخته اجل تیغ ابادت

Зногаҳ дар расед овози роҳат

زناگه در رسید آواز راحت

Ки додат хоҷаи ташрифи иёдат

که دادت خواجه تشریف عیادت

Аз он як антъошми гашти маълум

از آن یک انتعاشم گشت معلوم

Ки рӯзи ҳашар чун бошад аъодт

که روز حشر چون باشد اعادت

Чунон дидам ки андари олами кун

چنان دیدم که اندر عالم کون

Марои он лаҳзаи бади вақти вилоят

مرا آن لحظه بد وقت ولایت

Дами ҷони бахш ӯ ҷонӣ навам дод

دم جان بخش او جانی نوم داد

Ки бодаши умру давлат бар зиёдат

که بادش عمر و دولت بر زیادت