Касе ки дасти чап аз даст рост донад боз

کسی که دست چپ از دست راست داند باز

Бохтёри зи мақсӯд худ намонад боз

باختیار ز مقصود خود نماند باز

Вале шақовати куллӣ чу дар касе овехт

ولی شقاوت کلّی چو در کسی آویخت

Бсокаҳи шарбат нокомяш чашонд боз

بساکه شربت ناکامیش چشاند باز

Ситезаи ману гардун бғоитӣ барисед

ستیزۀ من و گردون بغایتی برسید

Ки ҷони ҳамеи даҳум ва ӯ намесетанд боз

که جان همی دهم و او نمی ستاند باز

Хаёли дасти ту бод омадаст чашми маро

خیال دست تو باد آمدست چشم مرا

Ки дарави лаъли бдомн ҳаме фишонд боз

که درّو لعل بدامن همی فشاند باز

Бзўқи ҷони ман андари ҳадис ту намакӣаст

بذوق جان من اندر حدیث تو نمکیست

Ки хӯн аз ин дили ришам ҳаме Чехияанд боз

که خون از این دل ریشم همی چکاند باز

Шаби дароз буд бозмондаи дидаи ман

شب دراز بود بازمانده دیدۀ من

Чунин буд чу зи хок дар ту монад боз

چنین بود چو ز خاک در تو ماند باز

Биҷусту ҷӯии хаёли ту мардуми чашмам

بجست و جوی خیال تو مردم چشمم

Сиришкро бчп ва рост медуанд боз

سرشک را بچپ و راست می دواند باز

Чунонк перҳани ғунчаи дасти боди сабо

چنانک پیرهن غنچه دست باد صبا

Либоси сабрам дар пой медаранд боз

لباس صبرم در پای می دراند باز

Ҳазор машъала дар гирам аз нафаси ҳаргоҳ

هزار مشعله در گیرم از نفس هرگاه

Ки оби дидаи ман шуъла ӣӣ нишонди боз

که آب دیدۀ من شعله یی نشاند باز

Басони буии ббоди сабо дар овезам

بسان بوی بباد صبا در آویزم

Бар остони туам бўк бигузаранд боз

بر آستان توام بوک بگذراند باز

Бчори мехи мижаи ашкро бабанд кунам

بچار میخ مژه اشک را ببند کنم

зи гӯша ӣӣ чу бубинами буруни ҷаҳонади боз

ز گوشه یی چو ببینم برون جهاند باز

Зҳоби дидаи ман абрро мабод ҳалол

زهاب دیدۀ من ابر را مباد حلال

Агар зи ашки ман ин моҷаро наронад боз

اگر ز اشک من این ماجرا نراند باز

Чу дид барқи ҷаҳандаи зобр , ҷонам гуфт

چو دید برق جهنده زابر، جانم گفت

Ки ин бмсръи даргоҳ хоҷа монад боз

که این بمسرع درگاه خواجه ماند باز

Шафоаташ куну дрхўоаҳ то зсўздлм

شفاعتش کن و درخواه تا زسوزدلم

Ҳикоятӣ агараш аўФтди расонади боз

حکایتی اگرش اوفتد رساند باز

Агар бсҳўи нишотии сӯии ман орад рӯй

اگر بسهو نشاطی سوی من آرد روی

Змни фироқи туаш дар замон Романд боз

زمن فراق توش در زمان رماند باز

Чунин ки мурғ дилам шуд шикастаи боли зҳҷр

چنین که مرغ دلم شد شکسته بال زهجر

Магари зўсли ту парро бгстронди боз

مگر زوصل تو پر را بگستراند باز

Бхоки пои ту савганд хӯрд мардуми чашм

بخاک پای تو سوگند خورد مردم چشم

Ки то замонаи гули васли ншкФонди боз

که تا زمانه گل وصل نشکفاند باز

Бсдҳзори ҷгргўшаҳ гарчи гирад бор

بصدهزار جگرگوشه گرچه گیرد بار

Бияфканад ки якеро нпрўронди боз

بیفکند که یکی را نپروراند باز

Боби дидаи ҳаме тар кунам замини тобўк

بآب دیده همی تر کنم زمین تابوک

Зхори ҳҷргли васл барад монад боз

زخار هجرگل وصل برد ماند باز

Раҳе бтбъ гаронасту ҳазрати ту баланд

رهی بطبع گرانست و حضرت تو بلند

Бхдмти ту расӣдан наметавонад боз

بخدمت تو رسیدن نمی تواند باز

ЗлтФи ъотФтти ҷазба ӣӣ ҳаме бояд

زلطف عاطفتت جذبه یی همی باید

Ки бандаро згронӣ худ раҳанд боз

که بنده را زگرانی خود رهاند باز

Агар зўсл ту сиришта ӣӣ бадасти орм

اگر زوصل تو سرشته یی بدست آرم

Ки оби роҳатам аз чоҳ ғам хӯронад боз

که آب راحتم از چاه غم خوراند باز

Замонаи боҳамаи неруии хеши натавонад

زمانه باهمه نیروی خویش نتواند

Ки ним тор аз он ришта бугсаланд боз

که نیم تار از آن رشته بگسلاند باز

Шавам чу номаи бпҳлўи сӯй дарат ғалатон

شوم چو نامه بپهلو سوی درت غلطان

Гарми анояти ту сӯй хеш хонд боз

گرم عنایت تو سوی خویش خواند باز