Забон чигуна гушойами бзкри шукру сипос

زبان چگونه گشایم بذکر شکر و سپاس

Ки ҳишмати ту фурӯи басти дасту пои ҳавос

که حشمت تو فرو بست دست و پای حواس

Расед қадари ту ҷое ки низ нбсоўд

رسید قدر تو جایی که نیز نبساود

Бисоти ҷоҳи турои дасти ваҳму пои қиёс

بساط جاه ترا دست وهم و پای قیاس

Зиҳии зи хизмати ту осмони баланди маҳал

زهی ز خدمت تو آسمان بلند محل

Зиҳии зи сояи ту офтоб рӯй шинос

زهی ز سایۀ تو آفتاب روی شناس

Эмом рӯй замину паноҳу пушти ҷаҳон

امام روی زمین و پناه و پشت جهان

Низоми хиттаи ислому пешвои анос

نظام خطّۀ اسلام و پیشوای اناس

Ҳиммати тавозуъу ҳаламу ҳиммати шаҳомату рой

هَمَت تواضع و حلم و همت شهامت و رای

Ҳиммати кифояти табъу ҳиммати мҳобту бос

همت کفایت طبع و همت مهابت و باس

Биравӣ шаръ бар аз маснади ту холи сиёҳ

بروی شرع بر از مسند تو خال سیاه

Бадасти кони зи сахои ту маҳзари ифлос

بدست کان ز سخای تو محضر افلاس

Ту рукни каъбаи шаръӣу гирди боргаҳат

تو رکن کعبۀ شرعی و گرد بارگهت

Ҳтими вори хмидсти ин баланди асос

حطیم‌وار خمیدست این بلند اساس

Ҳасуди ҷоҳи ту гар нест ҷуз ки рӯйин тан

حسود جاه تو گر نیست جز که رویین تن

Шавад зи садумати бأсти миёни фурӯ чун тос

شود ز صدمت بأست میان فرو چون طاس

Латофати ту валеро муфарраҳӣ чу умед

لطافت تو ولی را مفّرحی چو امید

Мҳобти ту адуи рости длшкн чун ёс

مهابت تو عدو راست دلشکن چون یاس

Чигуна зоди зи табъи ту Динои суфта ?

چگونه زاد ز طبع تو دّنا سفته؟

Ки ҳаст хотири поки ту ҷавҳари алмос

که هست خاطر پاک تو جوهر الماس

Кушодаи рӯеи хасмати далели бастаи длист

گشاده رویی خصمت دلیل بسته دلیست

Чунонкии кӯфтагиро таровати карбос

چنانکه کوفتگی را طراوت کرباس

Карами зи соҳати айём буд мстўҳш

کرم ز ساحت ایّام بود مستوحش

Ва лек бо дами халқ ту ёфт астинос

و لیک با دم خلق تو یافت استیناس

Чу осмони бдўсди дида , ҳзми бедорат

چو آسمان بدوصد دیده، حزم بیدارت

Шаби ҷаҳонро аз ҳодисот дорад пос

شب جهان را از حادثات دارد پاس

Чу хӯшаи хасми ту ҷӯҷу шудаст аз онкии таниш

چو خوشه خصم تو جوجو شدست از آنکه تنش

Шудаст оздаҳ аз тири ғам чу хӯшаи зи дос

شدست آزده از تیر غم چو خوشه ز داس

Туро ки хок дар аз чашм халқ нест дареғ

ترا که خاک در از چشم خلق نیست دریغ

Дареғ кӣ будат зару сим ва ин аҷнос ?

دریغ کی بودت زرّ و سیم و این اجناس؟

зи фарти лутфу тавозуъи гумони баради ҳамаи кас

ز فرط لطف و تواضع گمان برد همه کس

Ки наъли мураккаби ту ҷурми моҳи рости мумос

که نعل مرکب تو جرم ماه راست مماس

з рӯй нихват , хасми ту бо дилии пари дард

ز روی نخوت، خصم تو با دلی پر درد

Бҳрзаҳи бодӣ дар сари гирифта чун омос

بهرزه بادی در سر گرفته چون آماس

Биҷӯад як раҳ ва даҳ раҳи дилати бнншинд

بجود یک ره و ده ره دلت بننشیند

Магар ки табъ туро ҳаст дар сахои васвос

مگر که طبع ترا هست در سخا وسواس

зи хӯшаи чинии кишт ниёз ҳаст адуат

ز خوشه چینی کشت نیاز هست عدوت

Хамидаи пушту шиками хору жожи хоӣ чу дос

خمیده پشت و شکم خار و ژاژ خای چو داس

Бгоҳ теғ задан , меҳри зард ва ларзонаст

بگاه تیغ زدن، مهر زرد و لرزانست

Ки бар замона фикандаст ҳайбати ту ҳарос

که بر زمانه فکندست هیبت تو هراس

Адуи зи ҳади харии гом зострш наниҳад

عدو ز حدّ خری گام زاسترش ننهد

Ҳазор сол агар меравад чу гови хрос

هزار سال اگر میرود چو گاو خراس

Ту офтобӣу маншури ту баёз наҳор

تو آفتابی و منشور تو بیاض نهار

Чу моҳат ар чаҳ расед аз саводи лайли либос

چو ماهت ار چه رسید از سواد لیل لباس

Ҳамон мисоли сувидо ва ҷавҳар ҷонаст

همان مثال سویدا و جوهر جانست

Шарифи зоти ту дар кисват банӣ алъбос

شریف ذات تو در کسوت بنی العبّاس

Агар на мардуми чашми шариатии з чаҳ рӯй

اگر نه مردم چشم شریعتی ز چه روی

Бад-ӣни либоси ту махсӯсӣ аз кироми аннос

بدین لباس تو مخصوصی از کرام النّاس

Аҷаби мадор ки дар пӯшади андарин маъраз

عجب مدار که در پوشد اندرین معرض

Сияҳи гилӣми ҳасуди ту ҷома ӣӣ зи пилос

سیه گلیم حسود تو جامه یی ز پلاس

Ҳамеша то даҳани субҳ бар кунад сўбо

همیشه تا دهن صبح بر کند ثوبا

Саҳаргаҳон ки занад мағзи офтоби ътос

سحرگهان که زند مغز آفتاب عطاس

Мабод меҳри ҷалоли турои кусуфу завол

مباد مهر جلال ترا کسوف و زوال

Мабод субҳи бақои ту мунқатиъи анфос

مباد صبح بقای تو منقطع انفاس