Сазад ки то ҷавр ояд ба бӯстони наргис
سزد که تا جور آید به بوستان نرگس
Ки ҳаст бар чамани боғи марзбони наргис
که هست بر چمن باغ مرزبان نرگس
Ба ханда зон чу ситораи сипед дандон аст
به خنده زان چو ستاره سپید دندان است
Ки зард кард даҳонро ба заъфарони наргис
که زرد کرد دهان را به زعفران نرگس
Намӯд дар назари саъди чеҳра чун ки бидид
نمود در نظر سعد چهره چون که بدید
Ба фарқи худ бар тсдиси равшанони наргис
به فرق خود بر تسدیس روشنان نرگس
зи обдории сӯсан чу тарафи зар бар баст
ز آبداری سوسن چو طرف زر بر بست
Ба ташти дорӣ гул рафт баъд аз он наргис
به تشت داری گل رفت بعد از آن نرگس
Миёни субҳдамон , офтоб зард намӯд
میان صبحدمان، آفتاب زرد نمود
Бибин чаҳ булъаҷаб оварад достони наргис
ببین چه بلعجب آورد داستان نرگس
Сиррӣ чу тос ва дар ӯ он димоғу раъное
سری چو طاس و در او آن دماغ و رعنایی
Ки бар шикасти каллаи гӯшаи ногаҳони наргис
که بر شکست کله گوشه ناگهان نرگس
Паии нисор , тибқҳои дидаи пар зар кард
پی نثار، طبقهای دیده پر زر کرد
Чу хонд хайли чаманро ба миҳмони наргис
چو خواند خیل چمن را به میهمان نرگس
Бибаст боди сабои хоби наргиси ҷмош
ببست باد صبا خواب نرگس جمّاش
Чунин зи ранҷи сипари гашти нотавони наргис
چنین ز رنج سپر گشت ناتوان نرگس
Ба ҳукм онкӣ фазояд зи сабзаи нури басар
به حکم آنکه فزاید ز سبزه نور بصر
Шудаст шефта бар шохи замирони наргис
شدست شیفته بر شاخ ضمیران نرگس
Сабо ба шӯъбадааш байза дар кулоҳи шикаст
صبا به شعبدهاش بیضه در کلاه شکست
Ки бо сипеду зари даст , байзаи сони наргис
که با سپید و زر دست، بیضهسان نرگس
Чу суд аз онкӣ ба пайкари ниёам зар симост
چو سود از آنکه به پیکر نیام زر سیماست
Чу нест баҳраи вар аз ханҷари забони наргис
چو نیست بهرهور از خنجر زبان نرگس
Ба тарафи ҷабҳа бар акил дорад аз парвин
به طرف جبهه بر اکیل دارد از پروین
Вгрчаҳ ҳаст ба савт чу Фрқдони наргис
وگرچه هست به صوت چو فرقدان نرگس
зи навбаҳор назар ёфт шаш дирам ҳар сол
ز نوبهار نظر یافت شش درم هر سال
Аз он қабл ки харобаст ҷовдони наргис
از آن قبل که خراب است جاودان نرگس
Ду каффаасту амӯдӣ ба шакли мизоне
دو کفّه است و عمودی به شکل میزانی
Ки як танаст ва ду сари ҳамчуи туамони наргис
که یک تن است و دو سر همچو توامان نرگس
зи танги чашмӣ агар басти ғунчаи дил дар зар
ز تنگچشمی اگر بست غنچه دل در زر
Ниҳоди бории сармоя дар миёни наргис
نهاد باری سرمایه در میان نرگس
Чу пилки чашми зи ҳам боз кард ва сабза бидид
چو پلک چشم ز هم باز کرد و سبزه بدید
Хуши истод бар он фарши парниёни наргис
خوش ایستاد بر آن فرش پرنیان نرگس
Ба буии перҳани гул басир шуд , врнӣ
به بوی پیرهن گل بصیر شد، ورنی
Сипеди дидаи бад аз ҳиҷри арғавони наргис
سپید دیده بد از هجر ارغوان نرگس
Ҳар он дақиқа ки дорад замири ғунчаи ниҳон
هر آن دقیقه که دارد ضمیر غنچه نهان
Ба чашми сар ҳама бинад ҳамеи аёни наргис
به چشم سر همه بیند همی عیان نرگس
зи ҷоми лола магар хӯрд дар шароби афюн
ز جام لاله مگر خورد در شراب افیون
Ки менагардад ҳушёри як замони наргис
که مینگردد هشیار یک زمان نرگس
Кулоҳи зари мғрқ ба фарқ бар ёрб
کلاه زرّ مغرّق به فرق بر یارب
Чаҳ хуши баромад дар сабзи парниёни наргис
چه خوش برآمد در سبز پرنیان نرگس
зи пайкари шаҷари алохзр оташӣ афрӯхт
ز پیکر شجر الاخضر آتشی افروخت
Ки сарфароз шуд аз вай ба ҳар макони наргис
که سرفراز شد از وی به هر مکان نرگس
Ба сони чанг аз он сарфиканда ме дорад
به سان چنگ از آن سرفکنده میدارد
Ки хира сар шуд аз ошӯби зндхўони наргис
که خیرهسر شد از آشوب زندخوان نرگس
Чу ноӣ аз онкии тиҳӣ чашмӣаст одат ӯ
چو نای از آنکه تهیچشمی است عادت او
Фурӯ наёрад сари ҷуз ба сӯзёни наргис
فرو نیارد سر جز به سوزیان نرگس
зи сими хому зари пухта таблакӣ барсохт
ز سیم خام و زر پخته طبلکی برساخت
Ки хуфтагони чамани рости посбони наргис
که خفتگان چمن راست پاسبان نرگس
Кулоҳи дорӣ агар мекунад ба мавсими гул
کلاه داری اگر میکند به موسم گل
Сазад , ки маст ва харобасту Комрони наргис
سزد، که مست و خراب است و کامران نرگس
Маро чу чашм ва чароғаст шакли хуррам ӯ
مرا چو چشم و چراغ است شکل خرّم او
Ки шевае сети зи чашми ту эй фалони наргис
که شیوهایست ز چشم تو ای فلان نرگس
Зиҳии ҳдиқаҳи чашмати чунонкии ҳиндӯе
زهی حدیقۀ چشمت چنانکه هندویی
Бгстрди ҳамаи атрофи хону мони наргис
بگسترد همه اطراف خان و مان نرگس
Бъинаҳи абрӯ ва чашмат бидон ҳаме монад
بعینه ابرو و چشمت بدان همی ماند
Ки аз бунафшатар сохт соябони наргис
که از بنفشۀ تر ساخت سایبان نرگس
Вбозтобши хуршеди оризати гӯйӣ
وبازتابش خورشید عارضت گویی
Ки аз бунафшатар сохт соябони наргис
که از بنفشۀ تر ساخت سایبان نرگس
Хаёли абрӯу чашм ва рахт намӯд маро
خیال ابرو و چشم و رخت نمود مرا
Чунонкӣ дар сипар гул кашад камони наргис
چنانکه در سپر گل کشد کمان نرگس
Зару дирам чаҳ буд , бӯе аз сари зулфат
زر و درم چه بود، بویی از سر زلفت
Агар диҳад , бихарад аз сабо ба ҷони наргис
اگر دهد، بخرد از صبا به جان نرگس
зи бас ки зулфи ту бар бод дод ҷонҳо ро
ز بس که زلف تو بر باد داد جانها را
Ба гулистон сабо ёфт буии ҷони наргис
به گلستان صبا یافت بوی جان نرگس
Бурун кунад зи сар алҳақ хумору сафро низ
برون کند ز سر الحق خمار و صفرا نیز
Агар биёбад аз он лаби ду нордони наргис
اگر بیابد از آن لب دو ناردان نرگس
Кулоҳи соя ба сар барниҳод то бошад
کلاه سایه به سر برنهاد تا باشد
зи тоби партав рӯй ту дар амони наргис
ز تاب پرتو روی تو در امان نرگس
зи шавқи онкии ту резӣ ба хок бар ҷуръа
ز شوق آنکه تو ریزی به خاک بر جرعه
Кунад зи косаи сари шакли ҷуръаи дони наргис
کند ز کاسهٔ سر شکل جرعهدان نرگس
Ҷудо нагашт зи чашми ту турфаи алъайнӣ
جدا نگشت ز چشم تو طُرفةالعینی
Балӣ ба чашм ту бинад ҳама ҷаҳон нагас
بلی به چشم تو بیند همه جهان نگس
Магар ба пуштии чашми ту шӯхи гашти чунин
مگر به پشتی چشم تو شوخ گشت چنین
Ки пеш хоҷа равад маст ҳар замони наргис
که پیش خواجه رود مست هر زمان نرگس
Чу бахту давлати садри замона бедор аст
چو بخت و دولت صدر زمانه بیدار است
Ки аз шамоил ӯ медиҳад нишони наргис
که از شمایل او میدهد نشان نرگس
Шудаст пои ҳамаи чашм ва чашм шуд ҳамаи сар
شدست پای همه چشم و چشم شد همه سر
Чу азму ҳзми худованди инсу ҷони наргис
چو عزم و حزم خداوند انس و جان نرگس
Гули ҳдиқаҳи маънии абўолълои соид
گل حدیقۀ معنی ابوالعلا صاعد
Ки аз шамоил ӯ медиҳад нишони наргис
که از شمایل او میدهد نشان نرگس
Аҷаб набошад агар аз барои озодяш
عجب نباشد اگر از برای آزادیش
Чу сӯсан аз даҳани оради буруни забони наргис
چو سوسن از دهن آرد برون زبان نرگس
БёФти рӯзи зарафшони ҷӯад ӯ дар боғ
بیافت روز زرافشان جود او در باغ
Се чори бадараи зари айн , ройгони наргис
سه چار بدره زر عین، رایگان نرگس
Зиҳии зи ғайрати халқи ту дили сабки лола
زهی ز غیرت خلق تو دل سبک لاله
Зиҳии зи шарбати лутфи ту саргарони наргис
زهی ز شربت لطف تو سرگران نرگس
Пиёз ганда шавад рағми анФи ҳосид ро
پیاز گنده شود رغم انف حاسد را
Чу бо машом ҳасудат кунад қирони наргис
چو با مشام حسودت کند قران نرگس
Ризои табъ ту ҷӯяд ба хок дар , варна
رضای طبع تو جوید به خاک در، ورنه
Нагашт ошиқи ин меҳнати ошёни наргис
نگشت عاشق این محنتآشیان نرگس
Кашид серумаи зи хок дар ту зин қабл аст
کشید سرمه ز خاک در تو زین قبل است
Ки чашм заррин дорад чу осмони наргис
که چشم زرّین دارد چو آسمان نرگس
зи баҳри хқнаҳи ту хайли моҳу парвин ро
ز بهر خقنۀ تو خیل ماه و پروین را
Ба расм снҷқ бастаст бар синони наргис
به رسم سنجق بستست بر سنان نرگس
Ниҳод дар дили пунбаи танураи оташ
نهاد در دل پنبه تنورۀ آتش
Чу фари адл туро кард имтиҳони наргис
چو فرّ عدل ترا کرد امتحان نرگس
зи иллати ирқони ҳам ба Ямани ту барраад
ز علّت یرقان هم به یمن تو برهد
Агар тугирӣ як роҳ дар бенон наргис
اگر تو گیری یک راه در بنان نرگس
Шаби дароз ба як пой бар буд бедор
شب دراز به یک پای بر بود بیدار
Ки ҳаст доъии он дасти дирафшони наргис
که هست داعی آن دست درفشان نرگس
Шавад зи нохунаи чашмаши дуруст агар ёбад
شود ز ناخنه چشمش درست اگر یابد
Ҷилои дидаи азин гирди остони наргис
جلای دیده ازین گرد آستان نرگس
Хат ту ҳаст мисоли бунафшаи мҳмўз
خط تو هست مثال بنفشۀ مهموز
зи калаки аҷўФи мътл ҳамчунон наргис
ز کلک اجوف معتلّ همچنان نرگس
зи зари руста ва аз симтар даҳан пар кард
ز زرّ رسته و از سیم تر دهن پر کرد
Чу кард шамае аз халқи ту баёни наргис
چو کرد شمّهای از خلق تو بیان نرگس
Масеҳи лутфи тугар бар ҷаҳон диҳад нафасӣ
مسیح لطف تو گر بر جهان دهد نفسی
Наравед абрсу акмаҳ ба бӯстони наргис
نروید ابرص و اکمه به بوستان نرگس
зи лутфу қаҳри ту гӯйии ҳаме сухан ронад
ز لطف و قهر تو گویی همی سخن راند
Ки об ва оташ дорад ба як даҳони наргис
که آب و آتش دارد به یک دهان نرگس
Барои серумаи хок дар ту аз сад майл
برای سرمۀ خاک در تو از صد میل
Ниҳоди дида ба раҳ бар чу дидаи бони наргис
نهاد دیده به ره بر چو دیدهبان نرگس
зи тоби хотират андеша кард пиндорӣ
ز تاب خاطرت اندیشه کرد پنداری
Ки шуд гудохтаи мағзаш дар устихони наргис
که شد گداخته مغزش در استخوان نرگس
Ба аҳди ҷӯади ту аз зар чаҳ чашм ме дорад
به عهد جود تو از زر چه چشم میدارد
Магари зи сят ту нишнид ҳоли кони наргис ?
مگر ز صیت تو نشنید حال کان نرگس؟
Ба ҳирс дидани рӯяти ду чашм чор кунад
به حرص دیدن رویت دو چشم چار کند
Чу сар баровард аз сабзи ошёни наргис
چو سر برآورد از سبز آشیان نرگس
Магари санои ту бар дида нақш хоҳад кард
مگر ثنای تو بر دیده نقش خواهد کرد
Ки боз кард варақҳои дидагони наргис
که باز کرد ورقهای دیدگان نرگس
зи шарми адли ту сар бар наметавонад дошт
ز شرم عدل تو سر بر نمیتواند داشت
Ки то чарост дарин вақти шодмони наргис
که تا چراست درین وقت شادمان نرگس
зи воқеъоти сипоҳон аҷаб набошад агар
ز واقعات سپاهان عجب نباشد اگر
Чу ғунча гардад хунини дилу равони наргис
چو غنچه گردد خونین دل و روان نرگس
зи бас ки чашми ҷавонон кафида шуд дар хок
ز بس که چشم جوانان کفیده شد در خاک
з ҳад бирафт ва бар омад з ҳар карони наргис
ز حد برفت و بر آمد ز هر کران نرگس
зи бас ки қад чу сарви аўФтодаҳ бар хок аст
ز بس که قدّ چو سرو اوفتاده بر خاک است
з гул барояд хезону аўФтони наргис
ز گل برآید خیزان و اوفتان نرگس
Ба расми сӯги азизони кулоҳи зар андӯд
به رسم سوگ عزیزان کلاه زر اندود
Кунад ба тарки сипеди андаруни ниҳони наргис
کند به ترک سپید اندرون نهان نرگس
Куҷои зи амн дар ӯ тоҷи зарнигор ба сар
کجا ز امن در او تاج زرنگار به سر
Ба шаб бихуфт ҳамеи масти брдкони наргис
به شب بخفت همی مست بردکان نرگس
Кунун ҳаме кунад аз бими сари тиҳии паҳлу
کنون همی کند از بیم سر تهی پهلو
Аз он диёр чу аз мавсими хазони наргис
از آن دیار چو از موسم خزان نرگس
Назораро чу баровард сари зи хок ва бидид
نظاره را چو برآورد سر ز خاک و بدید
Наҳифи новаки длдўзи ҷони ситони наргис
نهیب ناوک دلدوز جانستان نرگس
Ниҳод бар тарафи дидаи шаш сипари вонгаҳ
نهاد بر طرف دیده شش سپر وآنگه
Нигоҳ кард ба бозори Исфаҳони наргис
نگاه کرد به بازار اصفهان نرگس
Ба сад таъаммулу андеша боз ме нашнохт
به صد تأمّل و اندیشه باز مینشناخت
Саводи рангразонро зи ҳФтхони наргис
سواد رنگرزان را ز هفتخان نرگس
Сипосу шукри худовандро ки бор дигар
سپاس و شکر خداوند را که بار دگر
Бар ӯ ба айни ризои гашти меҳрбони наргис
بر او به عین رضا گشت مهربان نرگس
Чунон шавад пас азин каз барои нузҳати айш
چنان شود پس ازین کز برای نزهت عیش
зи хулди сӯй вай ояд ба эйрмони наргис
ز خلد سوی وی آید به ایرمان نرگس
Фтўрро пас азин ҷуз ба чашми хубон дар
فتور را پس ازین جز به چشم خوبان در
Ба хоб низ набинад ба солиёни наргис
به خواب نیز نبیند به سالیان نرگس
Кунун чаҳ узри сқими орад ар бхсбди боз
کنون چه عذر سقیم آرد ار بخسبد باز
Ба иҳтимоми ту хуши хуш ба гулистони наргис
به اهتمام تو خوش خوش به گلستان نرگس
Бзргўоро ! гуфтам чу зартар шеърӣ
بزرگوارا ! گفتم چو زرّ تر شعری
Ки мекунад з бар дидаи ҷои он наргис
که میکند ز بر دیده جای آن نرگس
Ба сони дастаи гули нағзу обдору латиф
به سان دستهٔ گل نغز و آبدار و لطیف
Вале бибаста бар ӯ бар ба ресмони наргис
ولی ببسته بر او بر به ریسمان نرگس
Ба шакли афсари худ пои тахти қофия ҳоаш
به شکل افسر خود پای تخت قافیههاش
Гирифта дар зар чун ганҷи шоягони наргис
گرفته در زر چون گنج شایگان نرگس
Тараст шеъри ману чашм ӯ магари зи ғамам
تر است شعر من و چشم او مگر ز غمم
Гиристаст барин гуфта равони наргис
گریستست برین گفتۀ روان نرگس
Чаҳ суди шеъри латифам чу нест ранги қабул
چه سود شعر لطیفم چو نیست رنگ قبول
Чаҳ суд аз афсар чун нест аз каёни наргис
چه سود از افسر چون نیست از کیان نرگس
Барин қасида агар нестӣ з гуфта ман
برین قصیده اگر نیستی ز گفتۀ من
Фишондӣ сару зар ҳар ду бе гумони наргис
فشاندی سر و زر هر دو بیگمان نرگس
Барои онкии ду чашмаши қафои шеър тар аст
برای آنکه دو چشمش قفای شعر تر است
Радифи шеър ман омад зи ҳамгинони наргис
ردیف شعر من آمد ز همگنان نرگس
Ҳамеша то ки буд ҳамчуи бози дӯхтаи чашм
همیشه تا که بود همچو باز دوخته چشم
Чу ношукуфта бимонад ба гулистони наргис
چو ناشکفته بماند به گلستان نرگس
Ниҳоли бахти ҷавони ту сабз ватар бодо
نهال بخت جوان تو سبز و تر بادا
Бар он мисол ки дар бадви унфувони наргис
بر آن مثال که در بدو عنفوان نرگس
Ҳасуди ҷоҳи ту ҳайрону мустаманду нижанд
حسود جاه تو حیران و مستمند و نژند
Барони мисол ки дар фасли меҳргони наргис
برآن مثال که در فصل مهرگان نرگس