Бахшед хоҷаи дӯши марои асби хоси хеш

بخشید خواجه دوش مرا اسب خاص خویش

Ва инсофи ин буд ҳама аз табъи мкрмш

و انصاف این بود همه از طبع مکرمش

Ва рибои варами надорӣ онк бирав бибин

و ربا ورم نداری آنک برو ببین

Асбисти танги бастау лекин бар охураш

اسبیست تنگ بسته و لیکن بر آخورش