Дурусти гашт ҳамоно шикастагии маниш

درست گشت همانا شکستگّی منش

Ки нек аз ан бишикаст зулфи пари шиканаш

که نیک از ان بشکست زلف پر شکنش

Дили шикастаи бзлФш агар броғолӣ

دل شکسته به زلفش اگر برآغالی

Кам аз ҳазор наёбӣ бзир ҳар шиканаш

کم از هزار نیابی به زیر هر شکنش

Дигар надид касе тундараст зулфаш ро

دگر ندید کسی تندرست زلفش را

зи аҳди онкӣ хуш омад шикасти ъҳдмнш

ز عهد آنکه خوش آمد شکست عهد منش

Дилам нишаст зи гирди ҳавоӣ ӯ бар бод

دلم نشست ز گرد هوای او بر باد

Чу дид гирди з анбар нишаста бар саманаш

چو دید گرد ز عنبر نشسته بر سمنش

Чу сояи пеши Рахши хок бар даҳон фиканд

چو سایه پیش رخش خاک بر دهان فکند

Гар офтоб ба бинад миёни анҷуманаш

گر آفتاب ببیند میان انجمنش

Надонам ин ҳамаи дрпошӣ аз куҷо кардӣ ?

ندانم این همه دُرپاشی از کجا کردی

Агар бичишам ман андар наомадӣ даҳанаш

اگر به چشم من اندر نیامدی دهنش

Зҷоӣ худ баравад сарву ҷой он бошад

ز جای خود برود سرو و جای آن باشد

Чу дар чамани бхромди қади чўнорўнш

چو در چمن بخرامد قد چو نارونش

Дилами чунон брху хол ӯ барошуфтаст

دلم چنان به رخ و خال او برآشفته‌ست

Ки шуд чу лолаи руху холи пора ӣӣ зтнш

که شد چو لاله رخ و خال پاره‌ای ز تنش

Бхўни ман з чаҳ шуд ташнаи чашм беобаш ?

به خون من ز چه شد تشنه چشم بی آبش؟

Чу баради оби ҳамаи чашмаҳо чаҳ зқнш

چو برد آب همه چشمه‌ها چه ذقنش

Дар оби равшан агар дида ӣӣ ту санги сиёҳ

در آب روشن اگر دیده‌ای تو سنگ سیاه

Биё бибин дил ӯ дар бар чу ёсуманаш

بیا ببین دل او در بر چو یاسمنش

Сабои бъҳди Рахш бар чаман наме гузарад

صبا به عهد رخش بر چمن نمی‌گذرد

Ки нест борух ӯ беш барги Настаранаш

که نیست با رخ او بیش برگ نسترنش

Агар на лола ва гул гаштаанд хору хаҷал

اگر نه لاله و گل گشته‌اند خوار و خجل

зи шарм онкӣ бидиданд маст дар чаманаш

ز شرم آنکه بدیدند مست در چمنش

Каллаи зи баҳр чаҳ бар хок мезанад лола ?

کله ز بهر چه بر خاک می‌زند لاله؟

Гул аз барои чаҳ сад пора кард перҳанаш ?

گل از برای چه صد پاره کرد پیرهنش؟

Бирехт хӯни ҷаҳонӣ ва худ чаҳ ҳо кардӣ

بریخت خون جهانیّ و خود چه‌ها کردی

Агар набӯдӣ бемори чашми теғи занаш

اگر نبودی بیمار چشم تیغ زنش

зи хоби хуш чу бимолиди дидаро гуфтам

ز خواب خوش چو بمالید دیده را گفتم

Ки нек додӣ молаши бадасти хештанаш

که نیک دادی مالش به دست خویشتنش

Даҳони пистаи бадарами бароварами мағзаш

دهان پسته بدرّم برآورم مغزش

Агар бихандади пеши лаби шукри суханаш

اگر بخندد پیش لب شکر سخنش

Бмдҳи макрами олами магар забон бикшод

به مدح مکرم عالم مگر زبان بگشاد

Ки кардаанд даҳони пари зи гавҳари аданаш

که کرده‌اند دهان پر ز گوهر عدنش

Ҷаҳони лутфу карами корсози тарку аҷам

جهان لطف و کرم کارساز ترک و عجم

Паноҳи теғу қаламу сарвари бузурги маниш

پناه تیغ و قلم و سرور بزرگ منش

Зиёи миллату дайни Аҳмади абии бикри онк

ضیاء ملّت و دین احمد ابی بکر آنک

Чу Аҳмадаст ва чу бикри сарати ҳасанаш

چو احمدست و چو بکر سرت حسنش

Чу бар масолеҳ маликаст ҳимматаши мқсўр

چو بر مصالح ملکست همتّش مقصور

Гирифт шоҳи ҷаҳони мусташори мؤтмнш

گرفت شاه جهان مستشار مؤتمنش

Змн шавад чу замини осмони зи стўт ӯ

زمن شود چو زمین آسمان ز سطوت او

Агар набошад бар вифқи ҷунбиши зи маниш

اگر نباشد بر وفق جنبش زمنش

Чу машкро ҷигар аз буии зулф ӯ бар сӯхт

چو مشک را جگر از بوی زلف او برسوخت

Хато буд ки кунам номи нофаи хутанаш

خطا بود که کنم نام نافۀ ختنش

Латифтар з хаёласт дар димоғи аду

لطیف‌تر ز خیالست در دماغ عدو

Агар чаҳ ҳаст гарони гурзи устихони шиканаш

اگرچه هست گران گرز استخوان شکنش

Пиёдаи шоҳи фалак дар рикоб ӯ бадвад

پیاده شاه فلک در رکاب او بدود

Баҳри куҷо ки рух оварад асби пели таниш

به هر کجا که رخ آورد اسب پیل تنش

зи баҳри хидматӣ аз баҳри қабзаи шамшер

ز بهر خدمتی از بهر قبضۀ شمشیر

Фалаки зи шакли сурайё ҳаме диҳад сФнш

فلک ز شکل ثریّا همی دهد سفنش

Ҳаме назайд гарданкашии камандӣ ро

همی نزید گردنکشی کمندی را

Ки дод тоб ва тавон бозуӣ аду фиканаш

که داد تاب و توان بازوی عدو فکنش

Зиҳии замири фалаки иши фикрати ту чунонк

زهی ضمیر فلک پیش فکرت تو چنانک

Якеаст ботини асрору зоҳири ълнш

یکیست باطن اسرار و ظاهر علنش

Куҷо шудӣ сари теғи ту дар сари душман

کجا شدی سر تیغ تو در سر دشمن

Агар нпхтии савдои мағзи пари Фтнш

اگر نپختی سودای مغز پر فتنش

Шигифт нест ки теғи ту қатра обаст

شگفت نیست که تیغ تو قطره آبست

Чу аз кафи ту бдрёи дарун буд ватанаш

چو از کف تو به دریا درون بود وطنش

Дар сарой касе кӯ дар хилоф ту зад

در سرای کسی کو در خلاف تو زد

Сабк буд ки шавад анкабути пардаи таниш

سبک بود که شود عنکبوت پرده تنش

Чу хасми мурғи дилатро аҷал кунад бирён

چو خصم مرغ دلت را اجل کند بریان

Буд зхшми ту оташ , зрмҳи боби занаш

بود زخشم تو آتش، ز رمح بابزنش

Мунофиқӣ ки зтўи тоғист чун занбӯр

منافقی که ز تو طاغیست چون زنبور

Чу карами пела қзо кунад худшӯи кафанаш

چو کرم پیله قزا کند خود شود کفنش

Аду чу шамъ бурузаст , куштанаш шояд

عدو چو شمع بروزست، کشتنش شاید

Ки канда бошад бар пой ва бар глўри синнаш

که کنده باشد بر پای و بر گلو رسنش

Фалак бар аҳл ҳнрзон намекунад сари рост

فلک بر اهل هنرزان نمی‌کند سر راست

Ки ҳиммати ту дўто кард пушт аз мннш

که همّت تو دوتا کرد پشت از مِننش

Чу шуд бенон ту бар лоғарии калаки савор

چو شد بنان تو بر لاغری کلک سوار

зи Зангбор буд то биравам тохтанаш

ز زنگبار بود تا به روم تاختنش

Чу сари براردи калакати зи чоҳи зулмоне

چو سر برآرد کلکت ز چاه ظلمانی

Буд мтолъи анвори ҷои дам заданаш

بود مطالع انوار جای دم زدنش

Бкорномаҳи меҳри ту рӯҳи бркорст

به کارنامهٔ مهر تو روح بر کارست

Вагарна сарф кунанд аз вилояти баданаш

وگرنه صرف کنند از ولایت بدنش

зи баҳри хидматӣ аз баҳри қабзаи шамшер

ز بهر خدمتی از بهر قبضۀ شمشیر

Фалаки зи шакли сурайё ҳаме диҳад сФнш

فلک ز شکل ثریا همی دهد سفنش

Ҳаме назайд гарданкашии камандӣ ро

همی نزید گردنکشی کمندی را

Ки дод тоб ва тавон бозуӣ аду фиканаш

که داد تاب و توان بازوی عدو فکنش

Зиҳии замири фалаки иши фикрати ту чунонк

زهی ضمیر فلک پیش فکرت تو چنانک

Якеаст ботини асрору зоҳири ълнш

یکیست باطن اسرار و ظاهر علنش

Куҷо шудӣ сари теғи ту дар сари душман

کجا شدی سر تیغ تو در سر دشمن

Агар нпхии савдои мағзи пари Фтнш

اگر نپختی سودای مغز پر فتنش

Шигифт нест ки теғи ту қатра обаст

شگفت نیست که تیغ تو قطره آبست

Чу аз кафи ту бдрёи дарун буд ватанаш

چو از کف تو به دریا درون بود وطنش

Дар сарой касе кӯ дар хилоф ту зад

در سرای کسی کو در خلاف تو زد

Сабк буд ки шавад анкабути пардаи таниш

سبک بود که شود عنکبوت پرده تنش

Чу хасми мурғи дилатро аҷал кунад бирён

چو خصم مرغ دلت را اجل کند بریان

Буд зхшми ту оташи зрмҳи боби занаш

بود ز خشم تو آتش، ز رمح بابزنش

Мунофиқӣ ки ртўи тоғист чун занбӯр

منافقی که ز تو طاغیست چون زنبور

Чу карами пела қзо кунад худшӯи кафанаш

چو کرم پیله قزا کند خودشود کفنش

Аду чу шамъ бурузаст , куштанаш шояд

عدو چو شمع بروزست، کشتنش شاید

Ки канда бошад б рпоӣ ва бар глўри синнаш

که کُنده باشد بر پای و بر گلو رسنش

Фалак бар аҳл ҳнрзон намекунад сари рост

فلک بر اهل هنر زان نمی‌کند سر راست

Ки ҳиммати ту дўто кард пушт аз мннш

که همت تو دوتا کرد پشت از مِننش

Чу шуд бенон ту бар лоғарии калаки савор

چو شد بنان تو بر لاغری کلک سوار

Зангбор буд то биравам тохтанаш

ز زنگبار بود تا به روم تاختنش

Чу сари براردи калакати зи чоҳи зулмоне

چو سر برآرد کلکت ز چاه ظلمانی

Буд мтолъи анвори ҷои дам заданаш

بود مطالع انوار جای دم زدنش

Бкорномаҳи меҳри ту рӯҳи бркорст

به کارنامهٔ مهر تو روح بر کارست

Вагарна сарф кунанд аз вилояти баданаш

وگرنه صرف کنند از ولایت بدنش

Ақиқро ҷгрозбими ханҷарат хӯн шуд

عقیق را جگر از بیم خنجرت خون شد

Чу аўФтоди гузар бар маодини Яманаш

چو اوفتاد گذر بر معادن یمنش

Агар пурд биппар каркасон чу тири адуат

اگر پرد به پرّ کرکسان چو تیر عدوت

Кунад ду зоғи камони тўтъмаҳи зағанаш

کند دو زاغ کمان تو طعمهٔ زغنش

Зиҳӣ ки аҳли ҳунарро фунуни анъомат

زهی که اهل هنر را فنون انعامت

Халос дод зи чанги сипеҳру макру фанаш

خلاص داد ز چنگ سپهر و مکر و فنش

Чу шамъ ҳар ки забон оварӣ кунад даъвӣ

چو شمع هر که زبان آوری کند دعوی

Бгоҳ мадҳ ту ёбанд оҷизи лаганаш

به گاه مدح تو یابند عاجز لگنش

Чу хори гулбуни дониши ниҳод бе баррагӣ

چو خار گلبن دانش نهاد بی برگی

Срири калаки ту грдднўои хоркнш

صریر کلک تو گردد نوای خارکنش

БФри мадҳ ту шуд гуфта ин қасида ки хост

به فرّ مدح تو شد گفته این قصیده که خواست

Бомтҳони зи ман хастаи ҷонни мумтаҳанаш

به امتحان ز من خسته جان ممتحنش

Тўордии магари афтода буд дар матлаъ

تَوارُدی مگر افتاده بود در مطلع

Бад-ӣни сабаби рақамӣ аз қусӯр бар мазанаш

بدین سبب رقمی از قصور بَرمَزنش

Заҳир агар чаҳ ки сарроф нақд ашъораст

ظهیر اگرچه که صراف نقد اشعارست

Гумон мабар ки занад бандаи қалб бар суханаш

گمان مبر که زند بنده قلب بر سخنش

Ки гоҳи фикрат агар бенот наъш хӯрам

که گاه فکرت اگر بنات نعش خورم

Бнўки калак бнзм оварам чунон прнш

به نوک کلک به نظم آورم چنان پرنش

Агар хушаст чу хати пеш рӯй мидорш

اگر خوشست چو خط پیش روی میدارش

Пас аркжсти ту чун зулф брқФо фиканаш

پس ار کژست تو چون زلف بر قفا فکنش

Биҷузи қабули ту ҳқо агар қабул кунам

بجز قبول تو حقّا اگر قبول کنم

Ва гар диҳанд мау офтоб дар саманаш

وگر دهند مه و آفتاب در ثمنش

Чу нур ёфт зи номи ту кор банда сазад

چو نور یافت ز نام تو کار بنده سزد

Агар шавад сипарии зулмати шаби мҳнш

اگر شود سپری ظلمت شب محنش

Дуои банда чаҳ ҳоҷати камоли ҷоҳи туро

دعای بنده چه حاجت کمال جاه ترا

Ки ҳмрҳсти ҳамаи ҷои дуои мрдўзнш

که همرهست همه جا دعای مرد و زنش