ё кримои Фоқи аъло дараҷоти алоўсоФ
یا کریماً فاق اعلی درجات الاوصاف
Қртсти асҳми маъноаи қулӯби алоҳдоФ
قرطست اسهم معناه قلوب الاهداف
эй ки бо кашфи замират мутааззир бошад
ای که با کشف ضمیرت متعذّر باشد
Мондани духтари асрори пас стар ифоф
ماندن دختر اسرار پس ستر عفاف
Ҷузи биёади сухани рӯҳи гушой ва набаст
جز بیاد سخن روح گشای و نبست
Дасти наққоши қадари сӯрат дар дар асдоФ
دست نقّاش قدر صورت در در اصداف
Ҷузи бъўн нафаҳот нафаст оҳӯ ро
جز بعون نفحات نفست آهو را
Шавад хӯни ҷигари машки муаттар дар ноф
شود خون جگر مشک معطّر در ناف
Ҷурми хуршеди бшкли ҳаҷар алосўд ёфт
جرم خورشید بشکل حجر الاسود یافت
Каъбаи қадари турои рой чу кард ӯ бтўоФ
کعبۀ قدر ترا رای چو کرد او بطواف
Ҳаст дар соимаҳи боргёни қудрат
هست در سایمۀ بارگیان قدرت
Ҳафт аҷроми самовот кам аз сабъи ъҷоФ
هفت اجرام سماوات کم از سبع عجاف
Ақл бар шоҳи раҳи ъотФту стўти ту
عقل بر شاه ره عاطفت و سطوت تو
Монда дар хавфи врҷои рост чу аҳли аъроф
مانده در خوف ورجا راست چو اهل اعراف
Кӯҳи сангини дил агар назми ту бар вай хонанд
کوه سنگین دل اگر نظم تو بر وی خوانند
Чун дарахташ мутамойил шавад аз завқи аътоФ
چون درختش متمایل شود از ذوق اعطاف
Ҳосидати гашти чўмўӣ аз ғам ва ҳам ҷони набард
حاسدت گشت چوموی از غم و هم جان نبرد
Зонкаҳ ҳастӣ ту бҳнгоми сухани мӯии шикоф
زآنکه هستی تو بهنگام سخن موی شکاف
Кони зиришки кафи роди ту бхўн ме гиряд
کان زرشک کف راد تو بخون می گرید
Зонка бар даст гирифтаст бубахшаш исроф
زانکه بر دست گرفتست ببخشش اسراف
Дасти калаки гуҳари афшон ту ме пӯшоанд
دست کلک گهر افشان تو می پوشاند
Ваҳмро кисвати таҳқиқ , гуҳи асткшоФ
وهم را کسوت تحقیق، گه استکشاف
Суръати азм туро дид хидр шуд паии барқ
سرعت عزم ترا دید خدر شد پی برق
Ҷрҳри ҳалам туро дид қалақ шуд дили қоф
جرهر حلم ترا دید قلق شد دل قاف
Хотири саҳари намояти бгаҳи суръати назм
خاطر سحر نمایت بگه سرعت نظم
Нуқта навен бар бояд захми чунин коф
نقطۀ نون بر باید زخم چنین کاف
Рӯзи таъйини мафотеҳ дар ризқ , қазо
روز تعیین مفاتیح در رزق، قضا
Озро кард барони кафи ҷаводи ту кафоф
آز را کرد برآن کف جواد تو کفاف
Гардан кӯҳ кабӯдаст зи баси силӣҳои
گردن کوه کبودست ز بس سیلیهای
Ки виқори ту здстши бкФи истихфоф
که وقار تو زدستش بکف استخفاف
Ёди алтофи ту ноҳид хӯрд дар шаби базм
یاد الطاف تو ناهید خورد در شب بزم
Дили аъдои ту миррӣхи дарди рӯзи масоф
دل اعدای تو مریّخ درد روز مصاف
Калаку моштаҳи нотиқаи бад чунки қазо
کلک و ماشطۀ ناطقه بد چونکه قضا
Аз адам кард Марвро сӯии эҷоди зифоф
از عدم کرد مرو را سوی ایجاد زفاف
То қсороӣамоне амли даст ту шуд
تا قصارای امانی امل دست تو شد
Ҳаст мустағнии ангоми савол аз алҳоФ
هست مستغنی انگام سؤال از الحاف
Хотиратгар бкршмаҳ гардун накард
خاطرت گر بکرشمه گردون نکرد
Зон сипас бошадаш аз шимшу қамари истинкоф
زان سپس باشدش از شمش و قمر استنکاف
Доси хӯшаи ҳама мсмор шавад бар даҳанаш
داس خوشه همه مسمار شود بر دهنش
Гар занад пеши ту тири фалак аз мантиқи лоф
گر زند پیش تو تیر فلک از منطق لاف
То айёри суханати қалби ма ва меҳр задаст
تا عیار سخنت قلب مه و مهر زدست
Зини сабаб бо кафи ҳдбости сипеҳри сарроф
زین سبب با کف حدباست سپهر صرّاف
Давр набӯд ки миқрози схти ҳайбати ту
دور نبود که مقراض سخط هیبت تو
Ду дурусти ма ва хуршед кунад чоронсоФ
دو درست مه و خورشید کند چارانصاف
Бӯе аз халқу бшиндгли ранг омез
بویی از خلق و بشیندگل رنگ آمیز
Сари ғунчаи азин шарм кашидаст лиҳоф
سر غنچه ازین شرم کشیدست لحاف
Ҳаст дар носиаҳи Ямани ту он истеъдод
هست در ناصیۀ یمن تو آن استعداد
Ки сабо дар рух наргис накашид теғи хилоф
که صبا در رخ نرگس نکشید تیغ خلاف
Даҳр дар моам ӯ кисвати шаби брнкшд
دهر در مام او کسوت شب برنکشد
Гар занад субҳи замиратро як дами бхлоФ
گر زند صبح ضمیرت را یک دم بخلاف
Чарх дар олами қадари ту чу диҳтст , дарав
چرخ در عالم قدر تو چو دیهتست ، درو
Коҳу ҷўмштӣ ва чанде ззўоти алозлоФ
کاه و جومشتی و چندی زذوات الاظلاف
То чу андеша кунад қасди маҳалати зонҷо
تا چو اندیشه کند قصد محلت زانجا
Дўсаҳ рӯзӣ кунад осоишро астФёФ
دوسه روزی کند آسایش را استفیاف
Ҳирсро кӣсаи анъом ту гаштаст мисол
حرص را کیسۀ انعام تو گشتست مثال
Чархро дар гуҳи иқболи тўгштсти мтоФ
چرخ را در گه اقبال توگشتست مطاف
Санги ҳалами ту чунон омад бртоси фалак
سنگ حلم تو چنان آمد برطاس فلک
Ки танинаш бирасонед баҳри чори атроф
که طنینش برسانید بهر چار اطراف
Оташ аз бими ту брхок наад пешонӣ
آتش از بیم تو برخاک نهد پیشانی
Об барбод нишинад зи ту гоҳи алтоф
آب برباد نشیند ز تو گاه الطاف
Бӯед аз нФҳаҳи халқи ту амли истиншоқ
بوید از نفحۀ خلق تو امل استنشاق
Хоҳад аз савлати кини ту аҷали астътоФ
خواهد از صولت کین تو اجل استعطاف
эй худовандии зи фикр ва дастур кунанд
ای خداوندی ز فکر و دستور کنند
Нақши бандони тарози фалаки сӯрати боф
نقش بندان طراز فلک صورت باف
Фсҳоро бар нутқи ту чунон тухми каду
فصحا را بر نطق تو چنان تخم کدو
Мнтлқ менашавад теғи забонҳо зи ғилоф
منطلق می نشود تیغ زبان ها ز غلاف
Нарасад бар шарафи қадари ту ҳар шоири кӯ
نرسد بر شرف قدر تو هر شاعر کو
Хотирӣ дорад низому забонии всоФ
خاطری دارد نظام و زبانی وصّاف
Лафзи қавс аз чаҳ буд шомили ном ҳар ду
لفظ قوس از چه بود شامل نام هر دو
Шеваи қавс ва қзҳ нест камони наддоф
شیوۀ قوس و قزح نیست کمان ندّاف
Мисли тугар з бар чарх буд ҳам туе он
مثل تو گر ز بر چرخ بود هم تویی آن
Зонка ҳаст оинаи пайкари гардани шаффоф
زانکه هست آینۀ پیکر گردن شفّاف
На ҳамоно ки ту чу ту дайгарӣ ояд бавуҷуд
نه همانا که تو چو تو دیگری آید بوجود
Офаринишрогар боз кунанд истиноф
آفرینش را گر باز کنند استیناف
Нарасад мураккаб андеша бикуна мадҳат
نرسد مرکب اندیشه بکنه مدحت
Ки сноёии санои ту раҳе нест газоф
که ثنایای ثنای تو رهی نیست گزاف
То ки ҷавҳарро гӯйанд ки ҷинси алоҷнос
تا که جوهر را گویند که جنس الاجناس
То зи аҷноси ҳаме мнқсм ояд асноф
تا ز اجناس همی منقسم آید اصناف
Ҳар саодат ки дар аҷзоъ фалак шуд мзмр
هر سعادت که در اجزاء فلک شد مضمر
Кулу ҷузваши ҳама бо давлати ту боди музоф
کلّ و جزوش همه با دولت تو باد مضاف
Сояи тарбият бар сароин бандаи мудом
سایۀ تربیت بر سراین بنده مدام
ВзксўФи ҳдсони меҳри бақои ту муъоф
وزکسوف حدثان مهر بقای تو معاف
Соли умри ту барин таҳтаи хокии чандон
سال عمر تو برین تختۀ خاکی چندان
Ки буд нисбати он зби моӣин дар алоФ
که بود نسبت آن ضب مائین در الاف