Ҳаргиз касе надод бад-инсон нишони барф
هرگز کسی نداد بدینسان نشان برف
Гӯйӣ ки луқмае сети замин дар даҳони барф
گویی که لقمهایست زمین در دهان برف
Монанди пунбаи дона ки дар пунбаи таъбияи сет
مانند پنبهدانه که در پنبه تعبیهست
Аҷроми кӯҳҳост ниҳон дар миёни барф
اجرام کوههاست نهان در میان برف
Ногуҳ фитод ларза бар атрофи рӯзгор
ناگه فتاد لرزه بر اطراف روزگار
Аз чаҳ ? зи бим тохтани ногаҳони барф
از چه؟ ز بیم تاختن ناگهان برف
Гаштанди ноумеди ҳамаи ҷонвари зи ҷон
گشتند ناامید همه جانور ز جان
Бо ҷони кӯҳсор чу пайвасти ҷони барф
با جان کوهسار چو پیوست جان برف
Бо мо спидкорӣ аз ҳади ҳамеи барад
با ما سپیدکاری از حد همی برد
Абри сиёҳи кор ки шуд дар змони барф
ابر سیاهکار که شد در ضمان برف
Хони харак шудаи сети ҳамаи хону мони мо
خان خرک شدهست همه خان و مان ما
Бар икдгр нишаста дар ӯ корвони барф
بر یکدگر نشسته در او کاروان برف
Чоҳи Муқаннаъи сети ҳамаи чоҳи хона ҳо
چاه مقّنعست همه چاه خانهها
Анбошта ба ҷавҳари симоби сони барф
انباشته بهجوهر سیمابسان برف
Гркўаҳ , пашм барзада гардад ба растхез
گرکوه، پشم برزده گردد بهرستخیز
Кӯҳии зи пашми барзадаи онки макони барф
کوهی ز پشم برزده آنک مکان برف
Зини сон ки сар ба синаи гардуни ниҳоди боз
زین سان که سر به سینهٔ گردون نهاد باز
Хуршеди пой дар наниҳод зи остони барф
خورشید پای در ننهاد ز آستان برف
Оташ ба дасту пои фурӯи марду барҳақи сет
آتش بهدست و پای فرو مرد و برحقست
Мурғи шарар чигуна пурди зи ошёни барф ?
مرغ شرر چگونه پرد ز آشیان برف؟
Аз рӯй хоки сари бънон алсмо кашид
از روی خاک سر بعنان السّما کشید
Он хинги бодпои гусастаи Аннани барф
آن خنگ بادپای گسستهعنان برف
Дар хонақоҳи боғ на содир на воридаст
در خانقاه باغ نه صادر نه واردست
То пери пунбаи гашти ҳарифи гарони барф
تا پیر پنبه گشت حریف گران برف
Аз теғи меҳру новаки анҷум халос ёфт
از تیغ مهر و ناوک انجم خلاص یافت
Ин аблақи замонаи зи бргстўони барф
این ابلق زمانه ز برگستوان برف
Шуд ҷӯйбори болаши нуқра чу хуфт боғ
شد جویبار بالش نقره چو خفت باغ
Дар об рафт бистар чун парниёни барф
در آب رفت بستر چون پرنیان برف
Собӯнии сети саҳни замини лаб ба лаби зи бас
صابونیست صحن زمین لببهلب ز بس
Коўрди қанди мисрии бозоргони барф
کآورد قند مصری بازارگان برف
Бошад хилофи расми хатибони рӯзгор
باشد خلاف رسم خطیبان روزگار
Зоғи сияҳ чу барфаканд тилсони барф
زاغ سیه چو برفکند طیلسان برف
Дар банд кард рӯй заминро чу золи зар
در بند کرد روی زمین را چو زال زر
Баҳман ба дасти лашкари гетии ситони барф
بهمن بهدست لشکر گیتیستان برف
Ин қурси офтоби бенон пора кард харҷ
این قرص آفتاب بنان پاره کرد خرج
То хайма бар вилоят зад тўрхони барф
تا خیمه بر ولایت زد تورخان برف
Сайлоби зулм ӯ дар ва девор ме кунад
سیلاب ظلم او در و دیوار میکَنَد
Худ расм адл нест магар дар ҷаҳони барф ?
خود رسم عدل نیست مگر در جهان برف؟
Ногуҳи ФрўгрФти дарави бомҳо ва пас
ناگه فروگرفت درو بامها و پس
Бигирифт риши хонаи худои эйрмони барф
بگرفت ریش خانه خدا ایرمان برف
Дар хонаҳо зи бас ки фурӯд омадаст барф
در خانهها ز بس که فرود آمدست برف
Номад ба ҳалқи хонаи фурӯи ҳеҷ нони барф
نامد به حلق خانه فرو هیچ نان برف
Аз нону ҷомаи халқи ғании гаштӣ ар бадӣ
از نان و جامه خلق غنی گشتی ار بدی
Аз орад ё зи пунбаи тани нотавони барф
از آرد یا ز پنبه تن ناتوان برف
Он кӯ бараҳна бошад ва бебарг чун дарахт
آن کو برهنه باشد و بیبرگ چون درخت
Кимхти зуд хушк кунад дар ниҳони барф
کیمخت زود خشک کند در نهان برف
Бе ханҷари ҳилолӣ ва бе теғи офтоб
بیخنجر هلالی و بیتیغ آفتاب
Натавон ба тирмоҳ кашӣдан камони барф
نتوان به تیرماه کشیدن کمان برف
Аз бас ки сар ба хона ӣ ҳаркаси фурӯи барад
از بس که سر بهخانهی هرکس فرو برد
Сарду гарон ва бемаза шуд миҳмони барф
سرد و گران و بیمزه شد میهمان برف
Гарчи сипед кард ҳамаи хону мони мо
گرچه سپید کرد همه خان و مان ما
ё раби сиёҳи боди ҳамаи хону мони барф !
یا رب سیاه باد همه خان و مان برف!
Вақте чунин нишот касеро мусаллами сет
وقتی چنین نشاط کسی را مسلّمست
Косбоб айш дорад андари замони барф
کاسباب عیش دارد اندر زمان برف
Ҳам нон ва гӯшт дорад ва ҳам ҳизуму шароб
هم نان و گوشت دارد و هم هیزم و شراب
Ҳам мутрибӣ ки бар занадаш достони барф
هم مطربی که بر زندش داستان برف
Маъшуқае мураккаби зи аздоди мухталиф
معشوقهای مرکّب ز اضداد مختلف
Ботин ба сони оташу зоҳир ба сони барф
باطن بهسان آتش و ظاهر بهسان برف
Чашмаш ба рӯй ёр буд гӯши сӯии чанг
چشمش بهروی یار بود گوش سوی چنگ
Дар табъ ӯ шукуфаи намояди гумони барф
در طبع او شکوفه نماید گمان برف
Аз шодиаш назар набӯд сӯии ғмгнон
از شادیاش نظر نبوَد سوی غمگنان
Вази мастиаш хабар набӯд аз аёни барф
وز مستیاش خبر نبوَد از عیان برف
Гулгунае буд ба спидоби барзада
گلگونهای بود بهسپیداب برزده
Ҳар ҷуръае ки резад бар ҷуръаи дони барф
هر جرعهای که ریزد بر جرعهدان برف
То ранг рӯй ёр намонад бад-ӣни қиёс
تا رنگ روی یار نماید بدین قیاس
Баъзе аз он бода ва баъзе аз он барф
بعضی از آن باده و بعضی از آن برف
Май мехӯрд ба кому з нах мезанад бҷд
میْ میخورَد بهکام و زنخ میزند به جد
Дар гӯши худ раҳо накунад сӯзёни барф
در گوش خود رها نکند سوزیان برف
Онро ки пӯшиш ва майу харгоҳ ва оташ аст
آن را که پوشش و می و خرگاه و آتش است
Вақти сабӯҳ мужда диҳад бар нишони барф
وقت صبوح مژده دهد بر نشان برف
Вонҷо ки сози айши бад-ӣн сон муяссараст
وانجا که ساز عیش بدینسان میسّرست
намебош гӯи фалону фалон дар фалони барф
می باش گو فلان و فلان در فلان برف
На ҳамчуи ман ки ҳар нафасаши боди змҳрир
نه همچو من که هر نفسش باد زمهریر
Пайғомҳои сард диҳад бар забони барф
پیغامهای سرد دهد بر زبان برف
Дасти тиҳӣ ба зер занхдон кунад сутун
دست تهی بهزیر زنخدان کند ستون
Вндри ҳавои ҳамеи шимурди пуду тони барф
وندر هوا همی شمرد پود و تان برف
Хонаи тиҳии зи чизу мулло аз хӯрандагон
خانه تهی ز چیز و ملا از خورندگان
Обӣ бриқ мехӯрд аз новдони барф
آبی بریق میخورد از ناودان برف
Ҳар лаҳзаи дасти чарх ба харворҳо намак
هر لحظه دست چرخ بهخروارها نمک
Бпрогнди бад-ӣни дили риш аз амони барф
بپراگند بدین دل ریش از امان برف
Дилтанг ва бенаво чу бтон бар канори об
دلتنگ و بینوا چو بطان بر کنار آب
Халқӣ нишастаем карон то карони барф
خلقی نشستهایم کران تا کران برف
Гар қӯтами бадии зи паии қурси офтоб
گر قوّتم بدی ز پی قرص آفتاب
Бар боми чархи рФтмӣ аз нардбони барф
بر بام چرخ رفتمی از نردبان برف
эй манъами замона кигар ақли бишиканад
ای منعم زمانه که گر عقل بشکند
Пари мағзу неъмати ту буд устихони барф
پر مغز و نعمت تو بود استخوان برف
Пушту паноҳи дасти қазои рукни дайни онк
پشت و پناه دست قضا رکن دین آنک
Каз табъи нави баҳори намояди хазони барф
کز طبع نو بهار نماید خزان برف
Аз кӣсаи сахои ту дуздида кард абр
از کیسۀ سخای تو دزدیده کرد ابر
Симӣ ки харҷ мекунад акнӯн зи кони барф
سیمی که خرج میکند اکنون ز کان برف
Аввал з хон неъмати ту зула кард ва пас
اوّل ز خوان نعمت تو زلّه کرد و پس
Онгаҳ бгстрид дар офоқ хон барф
آنگه بگسترید در آفاق خوان برف
Таъсир гуфта карамат бар даҳони халқ
تأثیر گفتۀ کرمت بر دهان خلق
Чун теғи офтоб буд бар миёни барф
چون تیغ آفتاب بود بر میان برف
Лутфи шамоили ту агар бар ҷаҳони дамад
لطف شمایل تو اگر بر جهان دمد
Барги самани пароканда аз бодбони барф
برگ سمن پراکنده از بادبان برف
Сармоя аз виқор ту кардааст иктисоб
سرمایه از وقار تو کرده است اکتساب
Он пери прмҳобти оташи нишони барф
آن پیر پُرمهابت آتشنشان برف
Дар аҳди адли ту чу касе сим дузд нест
در عهد عدل تو چو کسی سیمدزد نیست
Ҳиндӯии зоғи баҳр чаҳ шуд посбони барф ?
هندوی زاغ بهر چه شد پاسبان برف ؟
Ҳам сғбаҳ эй сет аз назари дурбини ту
هم سغبهایست از نظر دوربین تو
Судӣ ки ҳаст таъбияи андари зиёни барф
سودی که هست تعبیه اندر زیان برف
Молида барфи шебати худ бар замини басӣ
مالید برف شیبت خود بر زمین بسی
То дод дасти сими каши ту амони барф
تا داد دست سیمکش تو امان برف
Об равон шавад тани душмани зи бими ту
آب روان شود تن دشمن ز بیم تو
Гар бар ниҳанд сикка ба сими равони барф
گر بر نهند سکه بهسیم روان برف
эй офтоби фазл ! чунин рӯз ёд кун
ای آفتاب فضل! چنین روز یاد کن
Зон бенаво ки ҳаст кунун мизбони барф
زان بینوا که هست کنون میزبان برف
Хуршеди ҷавдат ар накунад пушти грмӣӣ
خورشید جودت ار نکند پشت گرمئی
Сармо кунад шумори ман аз куштагони барф
سرما کند شمار من از کشتگان برف
Борони ҷавдат ар накунад дасти ёрӣ Эй
باران جودت ار نکند دست یاریای
Берун ки орадами зи кафи имтиҳони барф ?
بیرون که آردم ز کف امتحان برف ؟
Чун барф дар сухани яди Байзои нмўдмӣ
چون برف در سخن ید بیضا نمودمی
Бими малолат ар набадӣ дар баёни барф
بیم ملالت ار نبدی در بیان برف
Кӯтаҳ кунам ки баси сабаби пӯстин буд
کوته کنم که بس سبب پوستین بود
Дами сардии бад-ӣни сифати андари замони барф
دمسردی بدین صفت اندر زمان برف