эй карӣмӣ ки аёли каф дарбор тавонад
ای کریمی که عیال کف دربار تواند
Ҳар ки дар олами рӯзӣ бикрам шуд мавсуф
هر که در عالم روزی بکرم شد موصوف
Ҳафт андоми фалаки гашти пар аз чашму чароғ
هفت اندام فلک گشت پر از چشم و چراغ
Зонка пайвастаи бадӣдор ту бошад машъуф
زانکه پیوسته بدیدار تو باشد مشعوف
Олами лутфи ту чун табъ хавосаст анис
عالم لطف تو چون طبع خواصست انیس
Шаҳи раҳи хашми ту чун фитна омаст махуф
شه ره خشم تو چون فتنۀ عامست مخوف
Гар набошад зи паии мадҳи ту , дар муҷрии ҳалқ
گر نباشد ز پی مدح تو، در مجری حلق
Бугсалади теғи забони силсилаи назми ҳуруф
بگسلد تیغ زبان سلسلۀ نظم حروف
Ишва додани зи ту бас мункирам ояд алҳақ
عشوه دادن ز تو بس منکرم آید الحق
Ки набӯдаст сахои ту бад-ӣнҳо маърӯф
که نبودست سخای تو بدینها معروف
Чанд воқиф буд ин соил бар даргаи ту ?
چند واقف بود این سایل بر درگه تو؟
эй бар асрор азал ёфта илми ту вуқуф
ای بر اسرار ازل یافته علم تو وقوف
Чанд дар орзӯии садр ту бошад чашмам ?
چند در آرزوی صدر تو باشد چشمم؟
эй шудаи айни камол аз туу садрати мкФўФ
ای شده عین کمال از تو و صدرت مکفوف
Гуфтаанд онкии чиҳил рӯзи риёзати бикашад
گفته اند آنکه چهل روز ریاضت بکشد
Ҳуҷби олам алавӣ шавад ӯро макшуф
حجب عالم علوی شود او را مکشوف
Бар раҳе чун зи риёзати ду чиҳил рӯзи гузашт
بر رهی چون ز ریاضت دو چهل روز گذشت
Чун ки аз ҳазрати олӣ ту омад масруф
چون که از حضرت عالی تو آمد مصروف
Улфат бо ҳазрат ту ёфта будам зини пеш
الفت با حضرت تو یافته بودم زین پیش
Саъб бошад ба ҳамаи ҳоли Фтом аз мأлўФ
صعب باشد به همه حال فطام از مألوف
Бегунаҳ то кӣ бошам зи ҷанобати матруд ?
بی گنه تا کی باشم ز جنابت مطرود؟
Бесабаб то кӣ бошад ҳамаи корами мавқуф ?
بی سبب تا کی باشد همه کارم موقوف؟
Нест як рангии аўмид дар аҳволи ҷаҳон
نیست یک رنگی اومید در احوال جهان
Кини ҷаҳони маншаи офот ва ҳудусасту срўФ
کین جهان منشأ آفات و حدوثست و صروف
Моҳро нақс муҳоқаст ва хусуфасту вабол
ماه را نقص محاقست و خسوفست و وبال
Меҳрро бим заволаст ва ҳубутасту кусуф
مهر را بیم زوالست و هبوطست و کسوف
Бар наме тобади аҳволи таваққуфи зин беш
بر نمی تابد احوال توقّف زین بیش
Фоғси анки болхлқи раҳиму рауф
فاغث انّک بالخلق رحیم و رئوف