эй анкаҳ дар змоири арбоби назму наср
ای انکه در ضمایر ارباب نظم و نثر
Андеша ӣӣ змдҳи ту хуштар наомадаст
اندیشه یی زمدح تو خوشتر نیامدست
Соҳиби шаҳоби дайн ки биҷузи рои равшанат
صاحب شهاب دین که بجز رای روشنت
Бар хайли рӯзгор Музаффар наомадаст
بر خیل روزگار مظفّر نیامدست
Ҳаргар хилофи ончии туро буд дар замир
هرگر خلاف آنچه ترا بود در ضمیر
Дар табъи чарху хотир ахтар наомадаст
در طبع چرخ و خاطر اختر نیامدست
Зон атрҳо ки халқ ту омехт халқ ро
زان عطرها که خلق تو آمیخت خلق را
Як шамаи баҳраи гул ва анбар наомадаст
یک شمّه بهرۀ گل و عنبر نیامدست
Дар оҳанӣни ҳисор здстт гурехтаст
در آهنین حصار زدستت گریختست
Гавҳари бҳрзаҳ дар дил ханҷар наомадаст
گوهر بهرزه در دل خنجر نیامدست
То рӯзгор бар хати ҳикмати ниҳоди сар
تا روزگار بر خط حکمت نهاد سر
Аз фитнаи ҳамчуи зулфи баҳам бар наомадаст
از فتنه همچو زلف بهم بر نیامدست
Як қатраи хӯни ноҳақи дрдўри адли ту
یک قطره خون ناحق دردور عدل تو
Ҷузи кзқнинаҳ дар дил соғар наомадаст ?
جز کزقنینه در دل ساغر نیامدست ؟
Бар сар чаро занад кафу афғон чаро кунад
بر سر چرا زند کف و افغان چرا کند
Дарё ар задаст ту музтар наомадаст
دریا ار زدست تو مضطر نیامدست
Боди ҳавои злтФи ту дар хок раҳ фитод
باد هوا زلطف تو در خاک ره فتاد
Бар хираи оташаш бар сар андар наомадаст
بر خیره آتشش بر سر اندر نیامدست
Бо калаки як бадасту рмҳи дрозқд
با کلک یک بدست و رمح درازقد
Кард изтиробҳо ва баробар наомадаст
کرد اضطرابها و برابر نیامدست
Адли ту то табиб мизоҷ мамоликаст
عدل تو تا طبیب مزاج ممالکست
Атрофаш аз Фтўр мшмр наомадаст
اطرافش از فتور مشمّر نیامدست
Бемори хомаро ки бишуд мағз аз устихон
بیمار خامه را که بشد مغز از استخوان
Дар аҳдати орзӯӣ музаввар наомадаст
در عهدت آرزوی مزوّر نیامدست
Сарҳами бадасти хеши барин остон наад
سرهم بدست خویش برین آستان نهد
Ҳар кӯи бпои хеши бад-ӣн дар наомадаст
هر کو بپای خویش بدین در نیامدست
Нотиқ буд бмдҳи ту тодртнши ргист
ناطق بود بمدح تو تادرتنش رگیست
Ҳркўи тиҳии димоғ чу мзҳр наомадаст
هرکو تهی دماغ چو مزهر نیامدست
Дорад чу оби хомаи ту бар сари забон
دارد چو آب خامۀ تو بر سر زبان
Ҳар донишӣ ки дар дил дафтар наомадаст
هر دانشی که در دل دفتر نیامدست
Зон муъзалот каз даракаш ақл қосираст
زان معضلات کز درکش عقل قاصرست
Калаки турои кадом мусаххар наомадаст
کلک ترا کدام مسخر نیامدست
Бошад шиками тиҳӣу шабу рӯз май дӯд
باشد شکم تهی و شب و روز می دود
Ореи бҳрзаҳи калаки ту лоғар наомадаст
آری بهرزه کلک تو لاغر نیامدست
Озоду хуши забонӣ чун сӯсану туро
آزاد و خوش زبانی چون سوسن و ترا
Дар чашми зару сим чу ъбҳр наомадаст
در چشم زر و سیم چو عبهر نیامدست
Ин ашки чашми душман ва он ранг врўӣ ӯст
این اشک چشم دشمن و آن رنگ وروی اوست
Хории бихира бар гуҳар ва зар наомадаст
خواری بخیره بر گهر و زر نیامدست
Лутф турост миннати ҷон бар ҷаҳонён
لطف تراست منّت جان بر جهانیان
Ин нукта аз газофи маро дар наомадаст
این نکته از گزاف مرا در نیامدست
Гӯ боз пресс аз дару девори Исфаҳон
گو باز پرس از در و دیوار اصفهان
Онро ки ин ҳадис муқарар наомадаст
آنرا که این حدیث مقرّر نیامدست
Карданд иттифоқ ки мисли ту хоҷа ӣӣ
کردند اتفاق که مثل تو خواجه یی
Дар ҳизи вуҷӯди зи модари нёдмдст
در حیّز وجود ز مادر نیادمدست
эй ҳамчуи гавҳари омада бар сари зкоӣнот
ای همچو گوهر آمده بر سر زکائنات
Аз дасти ту чаҳ бар сар гавҳар наомадаст ?
از دست تو چه بر سر گوهر نیامدست ؟
Умрӣаст то дрорзўии хизмати туам
عمریست تا درآرزوی خدمت توام
Венаи давлатами зи бахт муяссар наомадаст
وین دولتم ز بخت میسّر نیامدست
Ҳурмони ман зи хизмат ва ихтиёр нест
حرمان من ز خدمت و اختیار نیست
Мушкили бўдҳрончаҳ муқаддар наомадаст
مشکل بودهرآنچه مقدّر نیامدست
Тўморўори бандаи бахуд дар гурехтаст
طوماروار بنده بخود در گریختست
Зеро бҳичи маҷмаъ ва маҳзар наомадаст
زیرا بهیچ مجمع و محضر نیامدست
Дарчида доманаст чу ғунчаи зи халқ аз онк
درچیده دامنست چو غنچه ز خلق از آنک
Беруни зи ғунча чун гули сад пар наомадаст
بیرون ز غنچه چون گل صد پر نیامدست
Лутфи ту ҳоҷибу карамати мирбор буд
لطف تو حاجب و کرمت میربار بود
Бе поимрди чокарат эдар наомадаст
بی پایمرد چاکرت ایدر نیامدست
Аз қисм ҳодисот кадомаст сбътр
از قسم حادثات کدامست صبعتر
Кон бар серуми зи чарх ситамгар наомадаст ?
کان بر سرم ز چرخ ستمگر نیامدست؟
Қавмӣ ки ҳосиданд маро бар забонашон
قومی که حاسدند مرا بر زبانشان
Он меравад ки дар дил чокар наомадаст
آن می رود که در دل چاکر نیامدست
Онҳо ки кардаанд ҳўолти бързи ман
آنها که کرده اند حوالت بعرض من
Ҳқо ки дар хсол мусаввир наомадаст
حقّا که در خسال مصور نیامدست
Гар дар ҳузури банда бгўбнд бишинаванд
گر در حضور بنده بگوبند بشنوند
Танҳо касе бҳзрт довар наомадаст
تنها کسی بحضرت داور نیامدست
Пайдо шавад ҳар оинаи мисдоқи қавли ман
پیدا شود هر آینه مصداق قول من
Кохри бад-ӣни фасонаи басӣ бар наомадаст
کاخر بدین فسانه بسی بر نیامدست
Гуфтанд хоҷаи ном ту оварад бар забон
گفتند خواجه نام تو آورد بر زبان
Инсофи ин ҳадисам бовар наомадаст
انصاف این حدیثم باور نیامدست
Зеро ки солҳост ки дар ҳазрати судӯр
زیرا که سالهاست که در حضرت صدور
Ном касе зи аҳли ҳунар бар наомадаст
نام کسی ز اهل هنر بر نیامدست
Зинҳор то зи банда бтқсир нашмурӣ
زنهار تا ز بنده بتقصیر نشمری
То ин замони бхдмти ту гар наомадаст
تا این زمان بخدمت تو گر نیامدست
ё дасти ҳодисоти змн бар набаста анд
یا دست حادثات زمن بر نبسته اند
ё муддати балои маро сар наомадаст
یا مدّت بلای مرا سر نیامدست
Нақши се шаш чаҳ суд ки ояд зи къбитн
نقش سه شش چه سود که آید ز کعبیتن
Онро ки муҳраи зин шшдр наомадаст
آنرا که مهره زین ششدر نیامدست
Худ чун расад бҳзрти ту онкии худ ҳануз
خود چون رسد بحضرت تو آنکه خود هنوز
Гомии зи авҷи чарх фаротар наомадаст
گامی ز اوج چرخ فراتر نیامدست
Дарра ман бичишам лутфи нигар гарчи худтуро
دره من بچشم لطف نگر گرچه خودترا
Дар чашми чизҳои муҳақар наомадаст
در چشم چیزهای محقّر نیامدست
Оянд аҳли фазли бадаргоҳи ту басӣ
آیند اهل فضل بدرگاه تو بسی
Лекини магар чу ман сухан овар наомадаст
لیکن مگر چو من سخن آور نیامدست
Хушкаст шеърам оре дайраст маро
خشکست شعرم آری دیرست مرا
Аз баҳри шеъри нӯки қалам тар аст
از بحر شعر نوک قلم تر است
Дар дили ниҳони мадҳати соҳиб нишонда ам
در دل نهان مدحت صاحب نشانده ام
Аммо ҳнўзник фаро барнаёмадаст
اما هنوزنیک فرا برنیامدست
Бар , зин сипас диҳад ки хӯрд оби лутфи ту
بر ،زین سپس دهد که خورد آب لطف تو
Каз шохи хушки миваи фаро дар наомадаст
کز شاخ خشک میوه فرا در نیامدست
Бипазир ин бизоъати мзҷоаҳ аз раҳе
بپذیر این بضاعت مزجاة از رهی
Мангар бидон ки лоиқ ва дархур наомадаст
منگر بدان که لایق و درخور نیامدست