эй дар муҳӣти ишқат , сари куштаи нуқтаи дил

ای در محیط عشقت، سر کشته نقطۀ دل

Вай аз ҷамоли рӯят , хуш гашта маркази гул

وی از جمال رویت، خوش گشته مرکز گل

Зулфи ту бар баннои гӯш , събону дасти Мӯсо

زلف تو بر بنا گوش، ثعبان و دست موسی

Холи ту бар нхдон , Њоруту чоҳи Бобул

خال تو بر نخدان ، هاروت و چاه بابل

Ду руста дар дандон , чун аз рахт битобад

دو رسته درّ دندان، چون از رخت بتابد

Гӯйии магари сурайё , дар моҳ кард манзил

گویی مگر ثریّا، در ماه کرد منزل

Ақл аз латофати гул , як нукта кард мавҳум

عقل از لطافت گل، یک نکته کرد موهوم

Рамзӣ аз он чу бинмуд , омад даҳонати ҳосил

رمزی از آن چو بنمود ، آمد دهانت حاصل

Ҳар гуҳ ки қомати ту , бхромд аз киришма

هر گه که قامت تو، بخرامد از کرشمه

Гӯйӣ ки сарви озод , аз бодгшти моил

گویی که سرو آزاد، از بادگشت مایل

эй мурдаи оби ҳайвон , пеши лабу даҳонат

ای مرده آب حیوان، پیش لب و دهانت

Ваии мондаи ҳайрон , зон шакл ва он шамоил

وی مانده حیران ، زان شکل و آن شمایل

Он рӯйро баҳри кас , манимоӣ аллоҳи аллоҳ

آن روی را بهر کس، منمای الله الله

ё мъҷрӣ бар афкан , ё бурқаъии Фрўҳл

یا معجری بر افکن، یا برقعی فروهل

Гар ваъдаи висолат , будаст мавсими гул

گر وعدۀ وصالت،بودست موسم گل

Бишинав бишорати гул , аз нағмаи ънодл

بشنو بشارت گل ، از نغمۀ عنادل

Боғ аз дам сабо шуд , чун остини Марям

باغ از دم صبا شد، چون آستین مریم

Дасти нишоти азин пас , аз ҷайби ғунчаи мгсл

دست نشاط ازین پس، از جیب غنچه مگسل

Ббсоўи набз бар бт , каз чист нолш ӯ

ببساو نبض بر بط، کز چیست نالش او

Захмии дўбри рагаши зан , то хуш кунад мафосил

زخمی دوبر رگش زن، تا خوش کند مفاصل

Бхроми сӯии саҳро , то бенгарӣ ҷаҳон ро

بخرام سوی صحرا، تا بنگری جهان را

Софии з ҳар кудурат , ҳамчун замири оқил

صافی ز هر کدورت، همچون ضمیر عاقل

Сӯсани басони исо , як раҳ зиҳ гашта нотиқ

سوسن بسان عیسی، یک ره زه گشته ناطق

Ғунчаи басони Марям , дӯшиза гашта ҳомил

غنچه بسان مریم، دوشیزه گشته حامل

Гул дар лиҳофи ғунча , хуши хуфтаи бади саҳаргаҳ

گل در لحاف غنچه، خوش خفته بد سحرگه

Бод сабо бирав хонд , ё аиҳо алмзмл

باد صبا برو خواند، یا ایّها المزّمّل

Берун фиканда сӯсан , аз тишнагии збонро

بیرون فکنده سوسن، از تشنگی زبانرا

Карам аз адам даромад , то зон сӯии мутааҳҳил

کرم از عدم درآمد ، تا زان سوی متاهل

То бўкаҳи хурдаи зар , ёбад атои зи гулбун

تا بوکه خردۀ زر، یابد عطا ز گلبن

Оғоз кард булбул , михўондши фазойил

آغاز کرد بلبل، میخواندش فضایل

Ар ғунча гашта гулбун , тӯтии лаъли минқор

ار غنچه گشته گلبن، طوطیّ لعل منقار

Ваз мива гашта ағсон , тоўси боҷлоҷл

وز میوه گشته اغصان، طاوس باجلاجل

Зоғи сиёҳи дилро , бар дар ниҳоди булбул

زاغ سیاه دل را، بر در نهاد بلبل

Чун дид дами тоўс , гашта пари ҳўосл

چون دید دمّ طاوس، گشته پر حواصل

Гул дар ғурури давлат , сҳок сират омад

گل در غرور دولت، صحّاک سیرت آمد

Зон дайр менапояд , дар аҳди садри одил

زان دیر می نپاید ، در عهد صدر عادل

Шохи шукуфаи пунба , аз гӯш кард берун

شاخ شکوفه پنبه ، از گوش کرد بیرون

То мадҳи рукни дайнро , асғо кунад зи қоил

تا مدح رکن دین را ، اصغا کند ز قائل

Ҷамшеди тахти давлат , хуршеди шаръи соид

جمشید تخت دولت، خورشید شرع صاعد

Садрӣ ки ҳаст ҷўдш , чун файзи ақли шомил

صدری که هست جودش، چون فیض عقل شامل

Дар хати шаби намоиш , бар раҳгузори макрат

در خطّ شب نمایش ، بر رهگذار مکرت

Аз гавҳари маъонӣ , афрӯхтаи мшоъл

از گوهر معانی ، افروخته مشاعل

Ҳлмши сабаби шдорнӣ , аз ъосФоти қаҳраш

حلمش سبب شدارنی، از عاصفات قهرش

Якбора гашта будӣ , ӯ то дорзи зоил

یکباره گشته بودی ، او تا دارض زایل

Дар рӯзи сабақи давлат , хуршеди оташини пай

در روز سبق دولت، خورشید آتشین پی

Бо азми боди сайраш , чун сояи хуфта дар зилл

با عزم باد سیرش، چون سایه خفته در ظل

Баҳр муҳӣт бошад , ҳар нуқта ӣӣ зи хаташ

بحر محیط باشد، هر نقطه یی ز خطّش

Баҳри ҳисоби ҷўдш ,гар баргаштии ҷадовил

بهر حساب جودش، گر برگشتی جداول

Симсори калак ӯро , сари азали мҷоҳз

سمسار کلک او را، سر ازل مجاهز

Аттори халқ ӯро , боди сабои мъомл

عطّار خلق او را ، باد صبا معامل

Бо лавҳи зии дабистон , ояд Асои Мӯсо

با لوح زی دبستان ، آید عصای موسی

Саҳари ҳалоли калакаш , чун ҳал кунад масоил

سحر حلال کلکش ، چون حل کند مسائل

Туфи сумуми қаҳраш ,гар бар замона уфтад

تفّ سموم قهرش، گر بر زمانه افتد

Ҷӯ дар ҷавори кофур , гирад мизоҷи илпл

جو در جوار کافور ، گیرد مزاج یلپل

эй хати устуворо , инсофи ту мувозӣ

ای خط استوا را، انصاف تو موازی

Ваии сатҳи осмонро , даргоҳи ту мшокл

وی سطح آسمانرا، درگاه تو مشاکل

Гардад дили тмнӣ , аз изтироби сокин

گردد دل تمنّی ، از اضطراب ساکن

Чун дар таҳаррук ояд , калаки ту дрономл

چون در تحرّک آید، کلک تو درانامل

Аз ҳамли бори ?бирт , шуд аўФтону хезон

از حمل بار برّت، شد اوفتان و خیزان

Чун дар шумори ангушт аз бахшиши ту соил

چون در شمار انگشت از بخشش تو سایل

На тоқи осмонро , қаҳри ту хирқа кардӣ

نه طاق آسمانرا، قهر تو خرقه کردی

Гар лутф ту набӯдӣ , андари миёнаи ҳоил

گر لطف تو نبودی ، اندر میانه حایل

Гар аз эй фарат , бар чарх соя уфтад

گر از همای فرّت ، بر چرخ سایه افتد

Гардад зимни ҷоҳат , ҳиндӯии чархи мқбл

گردد زیمن جاهت، هندوی چرخ مقبل

Хасмати зи чоҳи меҳнат мстсФӣаст чун далв

خصمت ز چاه محنت مستسفی است چون دلو

Вази ғам чу ресмон шуд , маълули иллати сил

وز غم چو ریسمان شد، معلول علّت سل

Лутфат аҷаб набошад ,гар хасм банд гардад

لطفت عجب نباشد، گر خصم بند گردد

Ало насим наниҳад , бар аби каси слосл

الّا نسیم ننهد، بر اب کس سلاسل

Аз меҳру кинати рамзист , куни вФсоди олам

از مهر و کینت رمزیست ، کون وفساد عالم

Ваз ақл ҳаст равшан , бар ин сухани далоил

وز عقل هست روشن ، بر این سخن دلایل

Ар чори тоқи унсур , ало тлл намонад

ار چار طاق عنصر ، الّا طلل نماند

Меъмори адлат ар зонк , гардад зи кори ғофил

معمار عدلت ار زانک ، گردد ز کار غافل

Аз шавқи ҳазратати моҳ , афтод дар такопуӣ

از شوق حضرتت ماه، افتاد در تکاپوی

Зон сон ки мишморди бодаи ҳам аз манозил

زان سان که میشمارد باده هم از منازل

Андар басит ҳастӣ чун аз дилати гузаштӣ

اندر بسیط هستی چون از دلت گذشتی

Дар рӯзгори ноқис , ҷуз баҳр нест комил

در روزگار ناقص ، جز بحر نیست کامل

ӯ низ гоҳи ҷавдат , созад сафинаи маскан

او نیز گاه جودت، سازد سفینه مسکن

То ҷони зи мавҷи дастат , беруни баради бсоҳл

تا جان ز موج دستت، بیرون برد بساحل

эй сарварӣ ки ҳар як , зи аҷроми ҳафт гона

ای سروری که هر یک، ز اجرام هفت گانه

Месозад аз дигаргун , сӯй дарат васоил

میسازد از دگرگون ، سوی درت وسایل

Зини воқеа ки омад , наздик онкӣ гардад

زین واقعه که آمد ، نزدیک آنکه گردد

Аз ханҷари далерон , халқи замонаи бсмл

از خنجر دلیران، خلق زمانه بسمل

Субҳ аз наҳифи фитна , як дам намезад ало

صبح از نهیب فتنه، یک دم نمی زد الّا

Каз теғи меҳр будӣ андари буриши ҳамоил

کز تیغ مهر بودی اندر برش حمایل

Аз бас ки рмҳ сар зад , бар синаи он хронро

از بس که رمح سر زد، بر سینه آن خرانرا

Сарбози бастаи онк , аз дарди сари авомил

سرباز بسته آنک، از درد سر عوامل

То дӯстии нӯъмон , брхўд кунанд собит

تا دوستی نعمان، برخود کنند ثابت

Хайли баҳори байнам , як сар шудаи мақотил

خیل بهار بینم، یک سر شده مقاتل

Сӯсан забон кашида , гулбун сипар фиканда

سوسن زبان کشیده ، گلبن سپر فکنده

Дар чашми ғунчаи пайкон , бобед охтаи шул

در چشم غنچه پیکان، بابید آخته شل

Зари дасти чашми наргис , ирқони зи дасти гӯйӣ

زر دست چشم نرگس ، یرقان ز دست گویی

Зини ҳавлҳои мункир , венаи вартаҳои ҳабел

زین هولهای منکر، وین ورطه های هابل

Чун беду маи ларзон , бурҷони онкасии кӯ

چون بید و مه لرزان ، برجان آنکسی کو

Чун сарв буд саркаш , чун ғунча буд пурдил

چون سرو بود سرکش ، چون غنچه بود پردل

Зини ҳавлҳои мункир , венаи вартаҳои ҳабел

زین هولهای منکر، وین ورطه های هابل

Чун сарв буд саркаш , чун ғунча буд пари дил

چون سرو بود سرکش، چون غنچه بود پر دل

эй аз камоли ҷоҳат , дасти замонаи қосир

ای از کمال جاهت، دست زمانه قاصر

Вай аз улувва қудрат , авҷи ситораи нозил

وی از علوّ قدرت، اوج ستاره نازل

То баҳри шеъри банда , шуд қулзуми маъонӣ

تا بحر شعر بنده ، شد قلزم معانی

Аз гавҳараш намондаст , як бикри фикри отил

از گوهرش نماندست ، یک بکر فکر عاطل

Гар аз мҳби ҷавдат , бод қабул ёбад

گر از مهبّ جودت ، باد قبول یابد

Номаши з фахр гардад , тоҷи сроФозл

نامش ز فخر گردد، تاج سرافاضل

Баъд аз шаҳ ар биФзўд , қадар ту нест турфа

بعد از شه ار بیفزود، قدر تو نیست طرفه

Баъд аз заволи хуршед , афзӯн ҳаме шавад зилл

بعد از زوال خورشید ، افزون همی شود ظل

Пайвастаи боди азин сон , ҷоҳи ту дар тараққӣ

پیوسته باد ازین سان ، جاه تو در ترقّی

Осӯдаи давлати ту , дар зилли шоҳи тғўл

آسوده دولت تو، در ظلّ شاه طغول

То маҳфили кавокиб , ҳаст аз қамари музайян

تا محفل کواکب ، هست از قمر مزیّن

Бод аз шикваи зотат , оростаи маҳофил

باد از شکوه ذاتت، آراسته محافل

Пояндаи боди ҷоҳат , каз рӯйу рои хубат

پاینده باد جاهت، کز روی و رای خوبت

БФрохти рояти ҳақ , бар тофт рӯй ботил

بفراخت رایت حق، برتافت روی باطل