Хуфта бедор будам дӯш каз доруссалом

خفتۀ بیدار بودم دوش کز دارالسلام

Мсръи бод сабо оварад сӯии ман паём

مسرع باد صبا آورد سوی من پیام

К-эии з зҷрт карда доим рӯй дар девори ғам

کای ز ضجرت کرده دایم روی در دیوار غم

Хези комди гоҳи он каз бахт бошӣ шодком

خیز کآمد گاه آن کز بخت باشی شادکام

Чанд бошӣ аз тараб танҳо нишаста чун алиф

چند باشی از طرب تنها نشسته چون الف

Чанд бошӣ зери бори ғами хамидаи ҳамчуи лоам

چند باشی زیر بار غم خمیده همچو لام

Гар зи нақди хўшдлиҳои кӣса табъат тиҳӣаст

گر ز نقد خوشدلیها کیسۀ طبعت تهیست

Хезу бустони моя ӣӣ аз табъи нои аҳлони бўом

خیز و بستان مایه یی از طبع نا اهلان بوام

Корҳоеи ҳамчуи ҷоли афтодаи давр аз икдгр

کارهایی همچو جال افتاده دور از یکدگر

Даст дар ҳам дод чун гӯии ангал акнӯн зи интизом

دست در هم داد چون گوی انگل اکنون ز انتظام

Донаи дил пок кун аз гардондаи вонгаҳе

دانۀ دل پاک کن از گردانده وانگهی

Чашми шӯи баҳри тамошои ҷумлаи тан монанди дом

چشم شو بهر تماشا جمله تن مانند دام

Фатҳ боб давлатаст имрӯз зеро дода анд

فتح باب دولتست امروز زیرا داده اند

Дар сарои хоси султони шариъати бори ом

در سرای خاص سلطان شریعت بار عام

Матлаъ хуршед шуд бор дигар бурҷи шараф

مطلع خورشید شد بار دگر برج شرف

Ҷилавгоҳ каъба шуд бо радгари байт улҳаром

جلوگاه کعبه شد با ردگر بیت الحرام

Дил ки чун санги сияҳи бад , ёфт чун замзами сафо

دل که چون سنگ سیه بد، یافت چون زمزم صفا

То ки рукни шаръро дар каъба мебинад мақом

تا که رکن شرع را در کعبه می بیند مقام

Ақл бо ин хона дид ар байти маъмури фалак

عقل با این خانه دید ار بیت معمور فلک

Ҳар замон дар ҳайрат уфтад кин кадомаст он кадом

هر زمان در حیرت افتد کین کدامست آن کدام

Рубъи маскӯн аз ҷавори он ҳаме ёбад хатар

ربع مسکون از جوار آن همی یابد خطر

Сақфи мрФўъ аз сутун ӯ ҳаме гирад қавом

سقف مرفوع از ستون او همی گیرد قوام

Мҳрўмаҳро аз барои хишт бомаш сохтанд

مهرومه را از برای خشت بامش ساختند

Ин яке аз зари пухта ваон яке аз сими хом

این یکی از زرّ پخته وان یکی از سیم خام

Бӯда аз шакли ҳилолаши дӯш гардун науҳ каш

بوده از شکل هلالش دوش گردون ناوه کش

ВоФтобши рӯзу шаби андари гули андоиии бом

وافتابش روز و شب اندر گل اندایی بام

Дасти ризвони соҳати фирдавси гӯйӣ об зад

دست رضوان ساحت فردوس گویی آب زد

Бас ки аз шарми ниҳодаш хуй кунад доруссалом

بس که از شرم نهادش خوی کند دارالسّلام

Субҳ аз ин маънии намояд ҳар нафаси дасти сипед

صبح از این معنی نماید هر نفس دست سپید

То биФзўд бидон саҳни сароиш чун рухом

تا بیفزود بدان صحن سرایش چون رخام

Шуд шафақи шингарфу гардуни косаҳои ложвард

شد شفق شنگرف و گردون کاسه های لاژورد

Меҳру моҳаши шамсау наққоши чархи хеши ком

مهر و ماهش شمسه و نقّاش چرخ خویش کام

Аз хавоси ин сарой онаст коҳхтсти теғ

از خواص این سرای آنست کآهختست تیغ

Бар дар ӯ ҳоҷиби алшмс аз паии дафъи авом

بر در او حاجب الشّمس از پی دفع عوام

Лутфу унфи хоҷа даравӣ дод бор аз баҳри он

لطف و عنف خواجه دروی داد بار از بهر آن

Ҳам ҳавояши рости сиҳҳати ҳам сумумашро саққоам

هم هوایش راست صحّت هم سمومش را سقام

Шод бош эй ҳафт аҷроми самовӣ бар дарат

شاد باش ای هفت اجرام سماوی بر درت

Ҳамчуи парвин бар ҳам афтодаи зи фарти издиҳом

همچو پروین بر هم افتاده ز فرط ازدحام

Хусрави сайёрагон лаббайк зад , чун қадари ту

خسرو سیّارگان لبّیک زد، چون قدر تو

Ҳалқа гардун гирифту бонг дар зад к-эии ғулом

حلقۀ گردون گرفت و بانگ در زد کای غلام

Аз тавозуъи ҳалами ту ҳамчун замини саҳли алФёд

از تواضع حلم تو همچون زمین سهل الفیاد

Вази трФъи қадари ту ҳамчун фалаки саъби алмром

وز ترفّع قدر تو همچون فلک صعب المرام

Аз либоси мустаъори рӯзу шаби зотат кунун

از لباس مستعار روز و شب ذاتت کنون

Бар ҳақаст ар ор медорад зи фарти эҳтишом

بر حقست ار عار می دارد ز فرط احتشام

Осмони кӯ ҳамчун дар , ҳалқа бигӯаш ин дуруст

آسمان کو همچون در، حلقه بگوش این درست

Бандагӣатро зи таҳт алФрт кардаст илтизом

بندگیت را ز تحت الفرط کردست التزام

Нутфа ӣӣ аз сулби ҷавдати зодаи дарёу кон

نطفه یی از صلب جودت زادۀ دریا و کان

Ршҳаҳ ӣӣ аз баҳри табъати мояи файзи ғмом

رشحه یی از بحر طبعت مایۀ فیض غمام

Рахна ӣӣ каз теғи қаҳрат дар дили хасми аўФтод

رخنه یی کز تیغ قهرت در دل خصم اوفتاد

Ҳам бнўки новаки қаҳрати пазиради илтиём

هم بنوک ناوک قهرت پذیرد التیام

Поймол нестӣ гардад фалак ҳамчун рикоб

پایمال نیستی گردد فلک همچون رکاب

Гар битобӣ икдм аз кораши Аннани иҳтимом

گر بتابی یکدم از کارش عنان اهتمام

Пуртӯй аз рои ту гулгунаи рухсори субҳ

پرتوی از رای تو گلگونۀ رخسار صبح

Гардӣ аз майдони қаҳрати васмаи гесуии шом

گردی از میدان قهرت وسمۀ گیسوی شام

Бо вифоқ ту нагунҷад ин ду рангӣ дар ҷаҳон

با وفاق تو نگنجد این دو رنگی در جهان

Бо хилоф ту биафтад силки айём аз низом

با خلاف تو بیفتد سلک ایّام از نظام

Бо тибқҳои нисор ояд фалак аз симу зар

با طبقهای نثار آید فلک از سیم و زر

Бомдодон то кунад бар хоки даргоҳати салом

بامدادان تا کند بر خاک درگاهت سلام

Субҳ аз ин маънӣ , дирами резон бар андозад ниқоб

صبح از این معنی ، درم ریزان بر اندازد نقاب

Меҳр аз ин рӯ зарфишон ояд падед аз роҳи бом

مهر از این رو زرفشان آید پدید از راه بام

Бо як андозӣ калакати тири чарх аз дам занад

با یک اندازی کلکت تیر چرخ از دم زند

Ҳамчун сӯфораши забон берун кашад гардуни зи ком

همچون سوفارش زبان بیرون کشد گردون ز کام

Гар накардӣ ҷоҳи ту таъдили зоти муштарӣ

گر نکردی جاه تو تعدیل ذات مشتری

Ҳаргиз ӯро кӣ бадӣ дар маҳзари афлоки ном

هرگز او را کی بدی در محضر افلاک نام

Пеши лафзи ту шукри ширинии худ арза кард

پیش لفظ تو شکر شیرینی خود عرضه کرد

Ақл аз ин рӯ мекунад чун писта дар лаби абтсом

عقل از این رو میکند چون پسته در لب ابتسام

Душманат чун нор аз он рӯи сурх рӯй омад ки шуд

دشمنت چون نار از آن رو سرخ روی آمد که شد

Қатраи қатраи хӯни андомаши фусурда дар мсом

قطره قطره خون اندامش فسرده در مسام

Дасти қудрат чун саропардаи бузад бар боми чарх

دست قدرت چون سراپرده بزد بر بام چرخ

Аз мсомири савобати сохт аўтоди хайём

از مسامیر ثوابت ساخت اوتاد خیام

Саҳари коид аз сари калакат буд саҳари ҳалол

سحر کآید از سر کلکت بود سحر حلال

Байт кон набӯд мдиҳи нав буд байти ҳаром

بیت کان نبود مدیح نو بود بیت حرام

Гар нагӯям мадҳи ту теғи забон дар коми ман

گر نگویم مدح تو تیغ زبان در کام من

Боз гардад бо шгўнаҳи ҳамчуи теғ ! надар ниёам

باز گردد با شگونه همچو تیغ ! ندر نیام

Мадҳи ахлоқи ту каз ваии ақли кули қосир буд

مدح اخلاق تو کز وی عقل کلّ قاصر بود

Кӣ намояди калак пай карда бшрҳи он қиём ?

کی نماید کلک پی کرده بشرح آن قیام؟

Чун суроҳе аз май меҳрати тиҳии паҳлу ки кард ?

چون صراحی از می مهرت تهی پهلو که کرد؟

Каш нагашт аз даври гардуни дили пар аз хӯни ҳамчуи ҷом

کش نگشت از دور گردون دل پر از خون همچو جام

эй худовандӣ ки пеши нафхаи ахлоқи ту

ای خداوندی که پیش نفخۀ اخلاق تو

Аз насими гул , фалак чун ғунча баргирад машом

از نسیم گل، فلک چون غنچه برگیرد مشام

Рӯзгори давлати ту рӯзи бозори ҳунар

روزگار دولت تو روز بازار هنر

Ҳиҷрати маймуни ту таърихи айёми киром

هجرت میمون تو تاریخ ایّام کرام

Ҳамчуи мех аз сарзаниши гардун фурӯ рафтӣ бхок

همچو میخ از سرزنش گردون فرو رفتی بخاک

Гар накардӣ аз тазаррӯъи ҳам бҳблти эътисом

گر نکردی از تضرّع هم بحبلت اعتصام

Дудмонатрогар оташи ҳам нафас шуд бок нест

دودمانت را گر آتش هم نفس شد باک نیست

Хонаи хуршеди лобуд оташӣ бошад мудом

خانۀ خورشید لابد آتشی باشد مدام

Чархи вонҷм дар тавофи хона ?ут буданд вкрд

چرخ وانجم در طواف خانه ات بودند وکرد

Остонатро асир аз рӯй таъзими астлом

آستانت را اثیر از روی تعظیم استلام

Гар ниҳоди оташи забон дар хонадони исматат

گر نهاد آتش زبان در خاندان عصمتت

Лоҷарам зон шуд забони зарнигораши қӣри фом

لاجرم زان شد زبان زرنگارش قیر فام

Дар биҳишти хонаи ?ути оташи азиро роҳ ёфт

در بهشت خانه ات آتش ازیرا راه یافت

Кӯи ҳамеи сӯзади дили аъдои ҷоҳат бар давом

کو همی سوزد دل اعدای جاهت بر دوام

Ҷурми ахтарро зи бурҷ мҳтрқ ноед газанд

جرم اختر را ز برج محترق ناید گزند

Зоти гавҳарро зкон кандан накоҳад эҳтиром

ذات گوهر را زکان کندن نکاهد احترام

Зарду ларзон бар дарат афтод чун зинҳорён

زرد و لرزان بر درت افتاد چون زنهاریان

То нахоҳад хотиру қодт аз ваии интиқом

تا نخواهد خاطر و قّادت از وی انتقام

Шояд ар бо осмон паҳлу занад чархи асир

شاید ار با آسمان پهلو زند چرخ اثیر

Каз сарафрозӣ гузорад бар чунин даргоҳи гом

کز سرافرازی گذارد بر چنین درگاه گام

Ҳамчуи оташи атласи зарбафти пӯшади оташӣ

همچو آتش اطلس زربفت پوشد آتشی

Ҳар ки ӯ бар остонат кард як соъати мақом

هر که او بر آستانت کرد یک ساعت مقام

Ман ки ҳастам мӯътакиф чун хок бар даргоҳи ту

من که هستم معتکف چون خاک بر درگاه تو

Аз чаҳ маҳрӯмами зи ташрифотат эй садри аном

از چه محرومم ز تشریفاتت ای صدر انام

Ореи ореи рӯзаи шарт эътикоф омад аз он

آری آری روزه شرط اعتکاف آمد از آن

Даст гардун кард бар коми ман аз ҳурмони лагом

دست گردون کرد بر کام من از حرمان لگام

То ки кҳоли қадар аз чарху анҷум ҳар шабӣ

تا که کّحال قدر از چرخ و انجم هر شبی

Созад аз кӯҳли алҷўоҳри серумаи чашми злом

سازد از کحل الجواهر سرمۀ چشم ظلام

Боди умрати ҷовдон дар давлату бахти ҷавон

باد عمرت جاودان در دولت و بخت جوان

Боди карт бо низом аз давлати хоҷаи низом

باد کارت با نظام از دولت خواجه نظام

Ҳоли ту дар рифъату ҳоли ҳасудат дар хмўл

حال تو در رفعت و حال حسودت در خمول

Ҳам барин минволи бодо то қиёмати вассалом

هم برین منوال بادا تا قیامت والسّلام

Бар ту маймуни боди ин таҳвили фаррухи коўФтод

بر تو میمون باد این تحویل فرّخ کاوفتاد

Дар санаи хумсу нмонини ғарраи моҳи сиём

در سنۀ خمس و نمانین غرّۀ ماه صیام