Садро ! зи хокпои ту безор нестам
صدرا ! ز خاکپای تو بیزار نیستم
Каз хизмати ту як дам бекор нестам
کز خدمت تو یک دم بیکار نیستم
зи андешаи мдиҳи ту шаб нагзарад ки ман
ز اندیشۀ مدیح تو شب نگذرد که من
То рӯзи ҳамчуи бахти ту бедор нестам
تا روز همچو بخت تو بیدار نیستم
Бодои забони бурӣда , димоғами зи ҳеҷ пар
بادا زبان بریده، دماغم ز هیچ پر
Гар бо ту рости хона чу тайёр нестам
گر با تو راست خانه چو طیّار نیستم
эй мнъмӣ ки бо каф гавҳар фишон ту
ای منعمی که با کف گوهر فشان تو
Муҳтоҷи баҳру абр гуҳарбор нестам
محتاج بحر و ابر گهربار نیستم
Пушти ман аз чаҳ рӯй дўтои гашт ?гар чу чарх
پشت من از چه روی دوتا گشت ؟ گر چو چرخ
Аз бори миннати ту гарон бор нестам
از بار منّت تو گران بار نیستم
Як равияам чу оина дар бандагии ту
یک رویه ام چو آینه در بندگیّ تو
Лекини мароеи оина кирдор нестам
لیکن مرایی آینه کردار نیستم
Донад ҷаҳон ки ман баҳри оҳӯ ки дар манаст
داند جهان که من بهر آهو که در منست
Ҷузи бандаи хулоса аҳрор нестам
جز بندۀ خلاصۀ احرار نیستم
Гуҳи гуҳи нбўдмии зи ҷаҳони хастаи ҷафо
گه گه نبودمی ز جهان خستۀ جفا
Ва акнӯн бдўлти ту бикбор нестам
و اکنون بدولت تو بیکبار نیستم
Он ба ки рост гӯям бошад дурӯғи маҳз
آن به که راست گویم باشد دروغ محض
Гар гӯямат зи чархи дил афкор нестам
گر گویمت ز چرخ دل افکار نیستم
эй чарх нестам ман аз абноءи илму фазл
ای چرخ نیستم من از ابناء علم و فضل
Вар низ ҳастамема ту ингор нестам
ور نیز هستم ایمه تو انگار نیستم
Гуфтам бачарх ҷонами бустон ва вораҳон
گفتم بچرخ جانم بستان و وارهان
Гуфто ки бош , қоФли азин кор нестам
گفتا که باش ، قافل ازین کار نیستم
Корами ббрги соз аз он нест ҳамчуи гул
کارم ببرگ ساز از آن نیست همچو گل
Каз ҳирс низ дандон чун хор нестам
کز حرص نیز دندان چون خار نیستم
Чун мор хок мехӯрам аирокаҳи ҳамчуи мӯш
چون مار خاک میخورم ایراکه همچو موش
Прҳилту мунофиқ ва таррор нестам
پرحیلت و منافق و طرّار نیستم
Санг ва зарам якеаст чу мизон бичишам аз он
سنگ و زرم یکیست چو میزان بچشم از آن
Дар банди меҳру кӣса чу динор нестам
در بند مهر و کیسه چو دینار نیستم
Гӯям ки мурғи зираками ореи баҳри ду пой
گویم که مرغ زیرکم آری بهر دو پای
Дар доми ғами бҳрзаҳ гирифтор нестам
در دام غم بهرزه گرفتار نیستم
Чун сояи пардагии сарои қаноатам
چون سایه پردگی سرای قناعتم
Чун хури зи ҳрси шуҳра бозор нестам
چون خور ز حرس شهرۀ بازار نیستم
Зон то баҳри дарии бтмъ дар шавам бзўр
زان تا بهر دری بطمع در شوم بزور
Дода қафои бзхм чу мсмор нестам
داده قفا بزخم چو مسمار نیستم
Занбӯри сони қабои тамаъ дар набаста ам
زنبور سان قبای طمع در نبسته ام
Аз ҳиммат ар чу бози калла дор нестам
از همّت ار چو باز کله دار نیستم
Наем фурӯ ба хонаи ҳаркас чу анкабут
نایم فرو به خانۀ هرکس چو عنکبوت
Гарчи даруни парда асрор нестам
گرچه درون پردۀ اسرار نیستم
Чун мӯр агар заъифам , ҳам бор май кашам
چون مور اگر ضعیفم ، هم بار می کشم
Борӣ чу пашшаи оҷизи хӯн хор нестам
باری چو پشّه عاجز خون خوار نیستم
Бархон нокасон нанишинам ббўии лӯт
برخوان ناکسان ننشینم ببوی لوت
Дар чашми халқ аз он чу магас хор нестам
در چشم خلق از آن چو مگس خوار نیستم
Гар чун магас самоъ куну дасти барзанам
گر چون مگس سماع کن و دست برزنم
Борӣ чу мӯри оқид зуннор нестам
باری چو مور عاقد زنّار نیستم
Дили рости ҳамчуи мстр аз онам ки аз гжӣ
دل راست همچو مسطر از آنم که از گژی
Баргард хеш гашта чу паргор нестам
برگرد خویش گشته چو پرگار نیستم
Дар рӯй халқ рӯй чу оина зон нуҳум
در روی خلق روی چو آینه زان نهم
Кандар тамаъ чу шона сбксор нестам
کاندر طمع چو شانه سبکسار نیستم
Чун тешаи баҳр он кунадам чархи сарзаниш
چون تیشه بهر آن کندم چرخ سرزنش
Каз ҳирси ҳамчуи арраи шикам хор нестам
کز حرص همچو ارّه شکم خار نیستم
Худ дар сар ту менашавам ҳеҷ аз онки ман
خود در سر تو می نشوم هیچ از آنک من
Пари банду печи печ чу дастор нестам
پر بند و پیچ پیچ چو دستار نیستم
Ту ҳамл бар тавонгарӣу кибр ман макун
تو حمل بر توانگری و کبر من مکن
Грмбрму гарон ва ҷгрхўор нестам
گرمبرم و گران و جگرخوار نیستم
Аз одатӣ ки нест на аз сирватӣ ки ҳаст
از عادتی که نیست نه از ثروتی که هست
Дар банди моли андак ва бисёр нестам
در بند مال اندک و بسیار نیستم
Воқифи бсоӣлии з бар ҳар касе ним
واقف بسائلی ز بر هر کسی نیم
Чун абр агарчӣ соҳиб идрор нестам ?
چون ابر اگرچه صاحب ادرار نیستم؟
Табъам бтбъ нест , напурсӣ ки худ чаро
طبعم بطبع نیست ، نپرسی که خود چرا
Ин рўзкии се чор падедор нестам ?
این روزکی سه چار پدیدار نیستم؟
Кардам зтбъи даии талаби гавҳари сухан
کردم زطبع دی طلب گوهر سخن
Гуфто ки бо ту бар сар гуфтор нестам
گفتا که با تو بر سر گفتار نیستم
Алҳақ накӯи бтрбитми ғами ҳамеи хурӣ
الحق نکو بتربیتم غم همی خوری
Дар нозкмӣ аз он кам гулнор нестам
در نازکمی از آن کم گلنار نیستم
Гуфтам ки аз каҷот кунам парвариш ? бигӯӣ
گفتم که از کجات کنم پرورش ؟ بگوی
Доне ки бо хазона ва анбор нестам
دانی که با خزانه و انبار نیستم
Гуфто ки хӯни баҳоии ман аз хоҷа май ситон
گفتا که خون بهای من از خواجه می ستان
Гуфтам ки хоҷа гуфт : харидор нестам
گفتم که خواجه گفت : خریدار نیستم
Гуфто : чу ту хазинаи зару дирами Не
گفتا : چو تو خزینۀ زرّ و درم نیی
Ман низ баҳри лؤлؤ шҳўор нестам
من نیز بحر لؤلؤ شهوار نیستم
Ман хавоси гоҳи мадҳат ва онгаҳ зи ҷӯади ом
من خواص گاه مدحت و آنگه ز جود عام
Махсӯси ҳам баҳрмон , хуш кор нестам
مخصوص هم بحرمان ، خوش کار نیستم
Чун гоҳ тарбият нашносад касе маро
چون گاه تربیت نشناسد کسی مرا
Ангоми мадҳи гуфтан пиндор нестам
انگام مدح گفتن پندار نیستم
Гуфтам ки кам зи таҳнияти ид ? дам назд
گفتم که کم ز تهنیت عید؟ دم نزد
Яъне ки мард ҷустан бигор нестам
یعنی که مرد جستن بیگار نیستم
То лоҷарами бҳзрти ту , арча ам набӯд
تا لاجرم بحضرت تو ، ارچه ام نبود
Имрӯзи ҳеҷ ҳурмат ва миқдор нестам
امروز هیچ حرمت و مقدار نیستم
Бо табъ дар набардам , эй садри ёре
با طبع در نبردم ، ای صدر یاریی
Зон дасти дирафшон ки дигар ёр нестам
زان دست درفشان که دگر یار نیستم
Ман астмоҳт аз кафи род ту ме кунам
من استماحت از کف راد تو می کنم
Худ муфтахари бҷўдт ашъор нестам
خود مفتخر بجودت اشعار نیستم
Шеъру ҳунари мгиру ҳуқуқи қадим низ
شعر و هنر مگیر و حقوق قدیم نیز
Дар бандагии баробар ағёр нестам ?
در بندگی برابر اغیار نیستم؟
Давр аз харони хоси харии гири худ маро
دور از خران خاص خری گیر خود مرا
Охир чаҳ шуд ки аз дар афсор нестам
آخر چه شد که از در افسار نیستم
Гардунам аз ғизо бача фармуд аҳтмо
گردونم از غذا بچه فرمود احتما
Набзам бибин дуруст ки бемор нестам
نبضم ببین درست که بیمار نیستم
Тарк насеб кардам каз хати нонво
ترک نسیب کردم کز خطّ نانوا
Пурвои хати ориз дилдор нестам
پروای خطّ عارض دلدار نیستم
Ифлоси ман бзоҳр ҳолам мусаҷҷаласт
افلاس من بظاهر حالم مسجّلست
Муҳтоҷи ақди маҳзар эъсор нестам
محتاج عقد محضر اعسار نیستم
Доне ки чист мӯҷиби мондани дарин диёр ?
دانی که چیست موجب ماندن درین دیار؟
Ваҷҳи карӣу қӯт рафтор нестам
وجه کریّ و قوّت رفتار نیستم
Ташрифи ман зи ҷбаҳу дастор кам мабод
تشریف من ز جبّه و دستار کم مباد
Гар мустаҳаққи ғалла ба харвор нестам
گر مستحقّ غلّه به خروار نیستم
эй садри рӯзгори ту инсоф ман бидиҳ
ای صدر روزگار تو انصاف من بده
То равшанат шавад ки ситамкор нестам
تا روشنت شود که ستمکار نیستم
Дар лутфи табъу хуши суханӣ дар саноат агар
در لطف طبع و خوش سخنی در ثنات اگر
Чун анварӣу ашраф ва бендор нестам
چون انوریّ و اشرف و بندار نیستم
Дар шеваи гаронӣ аз ҷамъи шоирон
در شیوۀ گرانی از جمع شاعران
Борӣ кам аз муҳаззаб диҳдор нестам
باری کم از مهذّب دهدار نیستم
Донад ҷаҳон ки ман бчнини қӯти сухан
داند جهان که من بچنین قوّت سخن
Алои бхдмти ту сазовор нестам
الّا بخدمت تو سزاوار نیستم