ГҳрФшонон , садро , зъшқи алфозат

گهرفشانان ،صدرا ، ز عشق الفاظت

Басои ғурури ман аз гавҳар адан бихӯрам

بسا غرور من از گوهر عدن بخورم

Насими халқи ту чун дар дили ман овезад

نسیم خلق تو چون در دل من آویزد

Ба сарзаниши ҷигари нофа хутан бихӯрам

به سرزنش جگر نافۀ ختن بخورم

Бҷрми онкии бъҳди ту ҷом май бардошт

به جُرم آنکه به عهد تو جام مَی برداشت

Сазад ки хӯни дили лола чаман бихӯрам

سزد که خون دل لالۀ چمن بخورم

Дар он мақом ки лутфи ту парда бардорад

در آن مقام که لطف تو پرده بردارد

Ҳазор тшўир аз баҳр Настаран бихӯрам

هزار تشویر از بهر نسترن بخورم

Ббўии лутфи буии ту ҷони прўрдм

به بوی لطف تو جان پرورند و گر خواهی

Ман ин қисми з барои гул ва саман бихӯрам

من این قسم ز برای گل و سمن بخورم

Ҳаме хӯрам дами лутфи ту ваон биҷой худаст

همی خورم دم لطف تو وان بجای خودست

Дами Масеҳгар аз баҳр зистан бихӯрам

دم مسیح گر از بهر زیستن بخورم

Дар он диёр ки дидори тест ғам набӯд

در آن دیار که دیدار تست غم نبود

Вагар буд набӯд беш аз онкӣ ман бихӯрам

وگر بود نبود بیش از آنکه من بخورم

Боб рӯй ту кам завқ зиндагонӣ нест

به آب روی تو کِم ذوق زندگانی نیست

Збси қафо ки ман аз гардиш змн бихӯрам

ز بس قفا که من از گردش زمن بخورم

Бмҷлсӣ ки дарави моҷароӣ ман гӯйанд

به مجلسی که درو ماجرای من گویند

Зшрм об шавам хок анҷуман бихӯрам

ز شرم، آب شوم خاک انجمن بخورم

Бирафт обам ва аз дасти барнамеи хезад

برفت آبم و از دست برنمی‌خیزد

Ки ним ноне бо ин ҳама мҳн бихӯрам

که نیم نانی با این همه محن بخورم

Зумраами дгарони ман ғариви дарбандам

ز مرهم دگران من غریو دربندم

Ҳазор захми бадаст худам бизан бихӯрам

هزار زخم بدست خودم بزن بخورم

Чу бози туъмаи ҷуз аз дасти шоҳи нстонм

چو باز طعمه جز از دست شاه نستانم

Ва грзмхмсаҳи мурдор чун заған бихӯрам

وگر ز مخمصه مردار چون زغن بخورم

Зннг хостан аз худ қӯти дармонам

ز ننگ خواستن از خود ز قوت درمانم

Зғсаҳи ҷони блби орм чу шамъ ва тан бихӯрам

زغصّه جان به لب آرم چو شمع و تن بخورم

Чу зари азиз аз онам ки тоза рӯему нарм

چو زر عزیز از آنم که تازه رویم و نرم

Бтбъ агар чаҳ басии захм длшкн бихӯрам

بطبع اگر چه بسی زخم دلشکن بخورم

Серуми змлки қаноат аз он фурӯ ноед

سرم ز ملک قناعت از آن فرو ناید

Ки аз ъриши фалаки хӯша пурН бихӯрам

که از عریش فلک خوشۀ پرن بخورم

Вагар зи гуруснагӣ ҷон бароядам чу субҳ

وگر ز گرسنگی جان برآیدم چون صبح

Ҳароми бодами арин қурси шуъла зан бихӯрам

حرام بادم ار این قرص شعله‌زن بخورم

Чу роҳати баданам дар шиканҷа рӯҳаст

چو راحتِ بدنم در شکنجهٔ روحست

Азоби рӯҳи даҳумгар ғам бадан бихӯрам

عذاب روح دهم گر غم بدن بخورم

Шӯи шамъи ҷони ман аз оташ ниёз бсухт

چو شمع جان من از آتش نیاز بسوخت

Маро чаҳ суд кунад кондаҳ лаган бихӯрам ?

مرا چه سود کند کانده لگن بخورم؟

Халлоқати ману анвоъи номардӣ ҳо

خلاقت من و انواع نامرادی‌ها

Бидон кашид ки зинҳор боватан бихӯрам

بدان کشید که زنهار با وطن بخورم

Чу ту маро надиҳӣ ва нахоҳам аз дгарон

چو تو مرا ندهیّ و نخواهم از دگران

Шавам бҳкми зарурати ғам шудан бихӯрам

شوم به حکم ضرورت غمِ شدن بخورم

Матоъ ман ҳунараст ва змн бенем баҳо

متاع من هنرست و ز من به نیم‌بها

Наме харии ту ки бифурӯшам ва саман бихӯрам

نمی‌خری تو که بفروشم و ثمن بخورم

Змни надории бовар ки ҳол ман чунаст

ز من نداری باور که حال من چونست

Вагар бензади ту ҳошои талоқ зан бихӯрам

وگر به نزد تو حاشا طلاق زن بخورم

ЗФрт тнгдлӣ гаштаам фарохи сухан

ز فرط تنگدلی گشته‌ام فراخ‌سخن

Магар ғамӣ бихӯрӣ то ғам сухан бихӯрам

مگر غمی بخوری تا غم سخن بخورم

Марои мадади даҳ ва бингар ки ман бтиғи забон

مرا مدد ده و بنگر که من به تیغ زبان

Зҳди машриқ то тоиФ ва Яман бихӯрам

زحدّ مشرق تا طایف و یمن بخورم

Чаҳ толеъаст ? ки як шарбати оби сарди маро

چه طالعست ؟ که یک شربت آب سرد مرا

Блб наёяд то хӯни дил дўмн бихӯрам

به لب نیاید تا خون دل دو مَن بخورم

Чаҳ дард сирка наёвард бо серуми дастор ?

چه دردسر که نیاورد با سرم دستار؟

Чаҳ кафшҳо ки ман аз баҳр перҳан бихӯрам

چه کفش‌ها که من از بهر پیرهن بخورم

Бидон умед ки чун мурғи дона ӣӣ ёбам

بدان امید که چون مرغ دانه‌ای یابم

Басои азоб ки чун мурғи боб зан бихӯрам

بسا عذاب که چون مرغ باب‌زن بخورم

Бад-ӣни ду нон ки агар худсинон хӯрам ба аз он

بدین دو نان که اگر خود سنان خورم به از آن

Падед нест ки силӣ чанд тан бихӯрам

پدید نیست که سیلیِ چند تن بخورم

Ту мизбони ҷаҳонии марои туфайлии гир

تو میزبان جهانی مرا طفیلی گیر

Чаҳ бошад ончии ман зор мумтаҳан бихӯрам

چه باشد آنچه من زار ممتحن بخورم

Кунун ки менакунад ҷаври рӯзгори раҳо

کنون که می نکند جور روزگار رها

Ки ман зхўони сахои ту як даҳан бихӯрам

که من ز خوان سخای تو یک دهن بخورم

Таваққуъаст ки бар суфраи анояти ту

توقّع است که بر سفرۀ عنایت تو

Раҳо кунанд ки ман нон хештан бихӯрам

رها کنند که من نان خویشتن بخورم