Садрои бисоти ҳазрати ту рифъатӣ гирифт

صدرا بساط حضرت تو رفعتی گرفت

Конҷои магари бқўти пари дуои расм

کآنجا مگر بقوّت پر دعا رسم

Маъзӯрам ар муқассирами андари санои ту

معذورم ار مقصّرم اندر ثنای تو

Зон бргзштаҳ ӣӣ ки миннат бар санои расм

زان برگذشته یی که منت بر ثنا رسم

Бростонаҳ ту надонам ки чун расм

برآستانۀ تو ندانم که چون رسم

Чун бар фалаки бад-ӣни ҳамаи ранҷу ънои расм ?

چون بر فلک بدین همه رنج و عنا رسم؟

Анкомаҳи иисти гарми зи шукри авотифат

انکامه ییست گرم ز شکر عواطفت

Ҳар кӯйу барзанӣ ки ман онҷои фарорасам ?

هر کوی و برزنی که من آنجا فرارسم؟

Чун дар риёзи хизмати ту нузҳатӣ кунам

چون در ریاض خدمت تو نزهتی کنم

Аввали қадами зи роҳи бдўлти гёи расм

اول قدم ز راه بدولت گیا رسم

Лутфи шамоилати брбоими бқҳри азу

لطف شمایلت بربایم بقهر ازو

Гар ман сипедаи дами бнсими сабои расм

گر من سپیده دم بنسیم صبا رسم

Бар дасти ҷӯад ту бидиҳам ман сазоӣ ӯ

بر دست جود تو بدهم من سزای او

Гррўзи бахшиши ту бҳрси гадои расм

گرروز بخشش تو بحرص گدا رسم

Ин байти лои маҳолаи гарон буд худ бўзн

این بیت لا محاله گران بود خود بوزن

Чун дар мадоеҳи ту бзкри атои расм

چون در مدایح تو بذکر عطا رسم

Чун ман кунам муқобилаи машк бо хатат

چون من کنم مقابلۀ مشک با خطت

Аз нсхтши нахусти биҷузу хатои расм

از نسختش نخست بجز و خطا رسم

Бошад марои азимати сарҳади мадҳи ту

باشد مرا عزیمت سرحدّ مدح تو

Рӯзӣ ки дар сухани бҳди интиҳои расм

روزی که در سخن بحد انتها رسم

Дар маҷлисӣ ки лутфи ту борҳнр диҳад

در مجلسی که لطف تو بارهنر دهد

Чандон ки ман расми бҳдиси сахои расм

چندان که من رسم بحدیث سخا رسم

Ҳозири зулоли лутфи ту ва ман зтшнгӣ

حاضر زلال لطف تو و من زتشنگی

Наздики онкӣ , даври зи ту , бар фанои расм

نزدیک آنکه، دور ز تو ، بر فنا رسم

Савдои он наме пазам аз орзӯии хом

سودای آن نمی پزم از آرزوی خام

Каз хон давлати ту ббргу навои расм

کز خوان دولت تو ببرگ و نوا رسم

Хурсанд гаштаам ки зи гулзори лутфи ту

خرسند گشته ام که ز گلزار لطف تو

Ҳурмон раҳо кунад ки ббўии ҳавои расм

حرمان رها کند که ببوی هوا رسم

На пояи нахустин аз бо қудратаст ?

نه پایۀ نخستین از با قدرتست؟

Гирам ки бар мадориҷи авҷи самои расм

گیرم که بر مدارج اوج سما رسم

Дар аҳди бандагии ту ҳарҷо ки мерӯм

در عهد بندگیّ تو هرجا که میروم

Аввали вафо ва пас маниши андари қФорсм

اوّل وفا و پس منش اندر قفارسم

Симурғи вор гӯша нишинам на чун магас

سیمرغ وار گوشه نشینم نه چون مگس

Биншинам аз ҳарисӣ ҳар ҷо ки Форсам

بنشینم از حریصی هر جا که فارسم

Парвоз дар ҳавои тамаъ кам кунам мабод

پرواز در هوای طمع کم کنم مباد

Каз дона ӣ умеди бдоми балои расм

کز دانه ی امید بدام بلا رسم

Вақте расидаам базмин бӯси ҳазратат

وقتی رسیده ام بزمین بوس حضرتت

Ҷон тоза гардадам чу бидон моҷарои расм

جان تازه گرددم چو بدان ماجرا رسم

Андеша дар мъолии ту паст мешавад

اندیشه در معالی تو پست میشود

Пас чун тамаъ кунам ки бқрби лақои расм ?

پس چون طمع کنم که بقرب لقا رسم؟

Гардани кашони бҳзрти ту ҳам наме расанд

گردن کشان بحضرت تو هم نمی رسند

Ман пирсст , пои кашон то куҷои расм ?

من پیرسست، پای کشان تا کجا رسم؟

Ҷое ки нӯки найзаи хур бар наме расад

جایی که نوک نیزۀ خور بر نمی رسد

Ман чун бпои мардии чӯби Асои расм ?

من چون بپای مردی چوب عصا رسم؟

Садрои ту авҷи малику марои ҷой дар ҳазиз

صدرا تو اوج ملک و مرا جای در حضیض

Ҳайҳоти ман куҷои бхти устувои расм ?

هیهات من کجا بخط استوا رسم؟

Ту бар барроқи давлат ва ман харсавори аҷз

تو بر براق دولت و من خرسوار عجز

Душвор ман бигард рикоби шумо расм

دشوار من بگرد رکاب شما رسم

Гирам ки ҷони бикунадам ва оем бдргҳт

گیرم که جان بکندم و آیم بدرگهت

Дарбон раҳо кунад ки бсдри сарои расм ?

دربان رها کند که بصدر سرا رسم؟

Гуяд марои забони синонаш ки дўрбош

گوید مرا زبان سنانش که دورباش

Ҳргаҳ ки бар дар ту бензади киёи расм

هرگه که بر در تو بنزد کیا رسم

Умрати дарози бод ки ман дар паноҳи ту

عمرت دراز باد که من در پناه تو

Дорам умеди онкии боўмидҳои расм

دارم امید آنکه باومیدها رسم