эй бҳнгоми шдоиди карамати ъдти ман

ای به هنگام شداید کرمت عدّت من

Ваии баҳри ҳоли мураббӣ ва вале неъмати ман

وی به هر حال مربّی و ولی نعمت من

Теғи заррини бустонами зкФи ҳоҷиби шамс

تیغ زرّین بستانم ز کف حاجب شمس

Шаҳнаи ҳайбатат ар зонка диҳад рухсати ман

شحنۀ هیبتت ار زانکه دهد رخصت من

Навбаҳорасту насиму саҳару оби равон

نوبهارست و نسیم و سحر و آب روان

Зон буд дар хату халқу суханати нузҳати ман

زان بود در خط و خلق و سخنت نزهت من

Ҳама дар мадҳи ту маҳсӯр буд коми дилам

همه در مدح تو محصور بود کام دلم

Ҳама бар ёди ту мқсўр буд лиззати ман

همه بر یاد تو مقصور بود لذّت من

Башиканам панҷаи эҳдос чу пушти адуат

بشکنم پنجۀ احداث چو پشت عدوت

Бозуии бахти тугар ҳеҷ диҳад қӯти ман

بازوی بخت تو گر هیچ دهد قوّت من

Нави арӯсони мдиҳти бинии саф дар саф

نو عروسان مدیحت بینی صف در صف

Гар тамошо кунӣ андари ттқи фикрати ман

گر تماشا کنی اندر تتق فکرت من

Човуши стўтт аз чанд маро давр кунад

چاوش سطوتت ارچند مرا دور کند

Сяти анъоми ту ҳар лаҳза кунад даъвати ман

صیت انعام تو هر لحظه کند دعوت من

Муддатӣ рафт ки чун хотироти осӯдаи бадаст

مدّتی رفت که چون خاطرات آسوده بُدست

Хоки даргоҳи ту аз оризаи ҷбҳти ман

خاک درگاه تو از عارضۀ جبهت من

Лутфат аз рӯй тафаққуд на ҳамоно гуфтаст

لطفت از روی تفقّد نه همانا گفته‌ست

Ки фалони кӯ ? ки намебошад дар ҳазрати ман

که فلان کو؟ که نمی‌باشد در حضرت من

ӯ чаро нест дарин зумраи чўорбоби ҳунар ?

او چرا نیست درین زمره چو ارباب هنر؟

Ки ҳама баҳра варанд аз караму неъмати ман

که همه بهره‌ورند از کرم و نعمت من

ӯ гуноҳӣ накунад вари бмсл низ кунад

او گناهی نکند ور به مثل نیز کند

Кӣ дареғ ояд аз въотФту раҳмати ман

کی دریغ آید ازو عاطفت و رحمت من

Макун эй хоҷа ва бо афв бикун машваратӣ

مکن ای خواجه و با عفو بکن مشورتی

Пас азин чун шинавӣ аз дгарони тӯҳмати ман

پس ازین چون شنوی از دگران تهمت من

Ки набояд ки ба Лутфӣ ки кам аз ҳеҷ набӯд

که نباید که به لطفی که کم از هیچ نبود

Ҳама бар ҳеҷ буд собиқаи хизмати ман

همه بر هیچ بود سابقۀ خدمت من

Чархро бар ман бечораи чунон чира макун

چرخ را بر من بیچاره چنان چیره مکن

Ки чу анъоми ту аз ҳади бабради меҳнати ман

که چو انعام تو از حد ببرد محنت من

Чини абрӯии ту дилгармии чарх ар надиҳад

چین ابروی تو دلگرمی چرخ ار ندهد

Зуҳра дорад ки бар андешад аз накбати ман ?

زهره دارد که بر اندیشد از نکبت من؟

Аҷабаст алҳақ аз он лутфи ҳунарпарвар ту

عجبست الحق از آن لطف هنر پرور تو

Ки чунин сайр шуд аз хизмат бе иллати ман

که چنین سیر شد از خدمت بی علت من

Тамаъӣ на ки гарон гардад азони сояи ман

طمعی نه که گران گردد ازآن سایۀ من

Кулуфтии не ки таҳаммул натавон заҳмати ман

کلفتی نی که تحمل نتوان زحمت من

Маҳзи дили дӯстӣу меҳру ҳавои хоҳии тест

محض دل دوستی و مهر و هوا خواهی تست

Сахт бо даргаи ту слсаҳи ълқти ман

سخت با درگه تو سلسه علقت من

Гар бадӣ гуфт марои ҳосиди ман нек онаст

گر بدی گفت مرا حاسد من نیک آنست

Ки накӯ донад ойини туу иффати ман

که نکو داند آیین تو و عفّت من

Шоирӣ ҳастам қонеъи бсломти машғӯл

شاعری هستم قانع به سلامت مشغول

Ки нёзрди зи ман мавридӣ дар муддати ман

که نیازرد ز من موردی در مدّت من

Эҳтиром ту диҳад хоҷагӣу равнақи ман

احترام تو دهد خواجگی و رونق من

Илтифоти ту ниҳоди қоидаи ҳишмати ман

التفات تو نهد قاعدهٔ حشمت من

На баҷоаи ҳамаи каси гардани ман нарм шавад

نه به جاه همه کس گردن من نرم شود

На бимол ҳамаи кас майл кунад наҳиммат ман

نه به مال همه کس میل کند نهمت من

Чун туе бояду ҳайҳот ! наёбам дгарӣ

چون تویی باید و هیهات! نیابم دگری

Ки бхок дар ӯ сари бунаади ҳиммати ман

که به خاک در او سر بنهد همّت من

Чун буд қасди раҳе бо дгарӣ дар хизмат

چون بود قصد رهی با دگری در خدمت

Чаҳ асар дорад ва то чанд буд қудрати ман

چه اثر دارد و تا چند بود قدرت من

Қатраи хуии нчконди зрхи гулбаргӣ

قطرهٔ خوی نچکاند ز رخ گلبرگی

Гар ҳама оташ сӯзанда шавад ҳайбати ман

گر همه آتش سوزنده شود هیبت من

Мўиҳо бар танам аз сих шавад чун гулбун

مویها بر تنم از سیخ شود چون گلبن

Чашм бар ҳам назанад наргисӣ аз шавкати ман

چشم بر هم نزند نرگسی از شوکت من

Ҷуз ба неруии ту ҳаргизи бнбрди мӯе

جز به نیروی تو هرگز بنبرّد مویی

Вари ҳама астара гардад бмсли хилқати ман

ور همه استره گردد به مثل خلقت من

Ин ҳама рафт чунон гир ки ҷурмӣ кардам

این همه رفت چنان گیر که جرمی کردم

Афв ту бештараст охир аз зулати ман

عفو تو بیشترست آخر از زلّت من

На Фрштсти дуъогӯ , на паямбар , на вале

نه فرشته‌ست دعاگو، نه پیمبر، نه ولی

Аз куҷо омад дар хотири ту исмати ман ?

از کجا آمد در خاطر تو عصمت من؟

Ман яке одамем ҳамчу дигар одамиён

من یکی آدمیم همچو دگر آدمیان

Неку бад ҳар ду сириштаст дарин тинати ман

نیک و بد هر دو سرشته‌ست درین طینت من

Ин яке ҳаст ки андари ҳамаи офоқи имрӯз

این یکی هست که اندر همه آفاق امروز

Дувумӣ нест маро дар нмти санъати ман

دومی نیست مرا در نمط صنعت من

Инат чолоки ҳасудӣ ки чунин чифтаи ниҳод

اینت چالاک حسودی که چنین چفته نهاد

Бътоби туу таҳдиди зару халъати ман

به عتاب تو و تهدید زر و خلعت من

Соҳбо ! садро ! ҳар чанд ки омад карамат

صاحبا! صدرا! هر چند که آمد کرمت

Сабаби ҳурмату ҷоҳу мадади сирвати ман

سبب حرمت و جاه و مدد ثروت من

Андарин ҳазрат аз ҷумлаи хидматкорон

اندرین حضرت از جملۀ خدمتکاران

Беш бояд ки буд ҳақи ману ҳурмати ман

بیش باید که بود حقّ من و حرمت من

Хизмат ҳар каси қоим бҳёт ояду боз

خدمت هر کس قایم به حیات آید و باز

Мунқатиъ нест баҳри ҳоли зи ту хизмати ман

منقطع نیست به هر حال ز تو خدمت من

Ман шавам мӯътакифи хок ва дар ақтори ҷаҳон

من شوم معتکف خاک و در اقطار جهان

Май пурди мурғи санояти пери мадҳати ман

می پرد مرغ ثنایت به پر مدحت من

Гарчи ин шеъри гарони санги чиҳил ман бешаст

گرچه این شعرِ گران سنگ چهل من بیشست

Ҳам сабки рӯҳ ва латиф омад бо нисбати ман

هم سبک روح و لطیف آمد با نسبت من

То ҷаҳонаст дарави ҳоким ва фармондиҳ бош

تا جهانست درو حاکم و فرمانده باش

То бҷоҳти зФлк бар гузарад ртбти ман

تا به جاهت ز فلک بَرگذرد رتبت من