Бархе он ду ориз ва он зулфи нозанин

برخیّ آن دو عارض و آن زلف نازنین

Ҷони ман ар чаҳ нест бад-ӣни ҳоли нозанин

جان من ار چه نیست بدین حال نازنین

Чун ҳалқа бар дирами зи висолаш ки солу моҳ

چون حلقه بر درم ز وصالش که سال و ماه

Дар банди симу зар буд он лаъл чун нигин

در بند سیم و زر بود آن لعل چون نگین

Гуфтам рахт гуласт ,у зини нанг , ранги гул

گفتم رخت گلست، و زین ننگ، رنگ گل

Май бистаради з чеҳра бидон хати анбарин

می بسترد ز چهره بدان خطّ عنبرین

Аз бас ки боду зулфи сияҳгар ҳаме нишаст

از بس که باد و زلف سیه گر همی نشست

То лоҷарам гирифт Рахш ранг ҳамнишин

تا لاجرم گرفت رخش رنگ همنشین

Гар ошиқам бидон рух чун моҳу офтоб

گر عاشقم بدان رخ چون ماه و آفتاب

Зинҳор то маро накунӣ сарзаниши бад-ӣн

زنهار تا مرا نکنی سرزنش بدین

Саҳласт дидани мау хуршеду дили биҷой

سهلست دیدن مه و خورشید و دل بجای

Дилро биҷои дору биё рӯй ӯ бибин

دل را بجای دار و بیا روی او ببین

эй шоми турраҳои ту сари ҳади ним рӯз

ای شام طرّه های تو سر حّد نیم روز

Ваии Зангбори зулфи ту дар андаруни чин

وی زنگبار زلف تو در اندرون چین

Дар ҷустуҷӯии васли ту чун субҳи мирўим

در جستجوی وصل تو چون صبح میرویم

Зар дар даҳони ниҳодау ҷони андари остин

زر در دهان نهاده و جان اندر آستین

Бодии бъоФити бтў бар нагзарад ки на

بادی بعافیت بتو بر نگذرد که نه

Фитнаи кушояд аз захми зулф бару камӣн

فتنه گشاید از زخم زلف بر و کمین

Аз равшанӣ , ҳақиқати рӯят чу кас надид

از روشنی، حقیقت رویت چو کس ندید

ЁФаҳи сети гуфтанам ки : чунонаст ё чунин

یافه ست گفتنم که: چنانست یا چنین

Хуршедро ки рӯй ту нпснддши ғулом

خورشید را که روی تو نپسنددش غلام

Чун бо замири садр ҷаҳонаш кунам қарин ?

چون با ضمیر صدر جهانش کنم قرین؟

Аз ҳурмати лабати ҳамаи соли ақиқ ро

از حرمت لبت همه سال عقیق را

Дар дидаи миншонм ва дар сими рукни дайн

در دیده مینشانم و در سیم رکن دین

Шоҳаншаҳи шариъати соид , ки даргааш

شاهنشه شریعت صاعد، که درگهش

Аз ҷавр рӯзгор паноҳӣаст баси ҳсин

از جور روزگار پناهیست بس حصین

Садрӣ ки ҳаст давлат ӯро фалаки мутӣъ

صدری که هست دولت او را فلک مطیع

Родӣ ки ҳаст бахшиш ӯро ҷаҳони раҳин

رادی که هست بخشش او را جهان رهین

эй партави лақои ту наврӯзи ақлу ҷон

ای پرتو لقای تو نوروز عقل و جان

Ваии зулмати хати ту шабистони ҳури ҳайн

وی ظلمت خط تو شبستان حور حین

Абр арбдон гирист ки чун даст ту нашуд

ابر اربدان گریست که چون دست تو نشد

Гӯи хӯнгарӣ ки нестӣ аз баҳр ва кон гузин

گو خون گری که نیستی از بحر و کان گزین

Нокардаи каси қиёси ясори ту бар баҳор

ناکرده کس قیاس یسار تو بر بحار

Нагирифта каси шумори сахои ту бар ямин

نگرفته کس شمار سخای تو بر یمین

Гардуни бдоси моҳи нави ангоми иртифоъ

گردون بداس ماه نو انگام ارتفاع

Аз хирмани ҷалоли ту ҳамвора хӯшаи чин

از خرمن جلال تو همواره خوشه چین

Ҷом ҷаҳон намой зи рои ту бо фурӯғ

جام جهان نمای ز رای تو با فروغ

Тоси сипеҳри номи зи ҳалами ту бо танин

طاس سپهر نام ز حلم تو با طنین

Ҳам шама ӣӣ зи халқи ту дар бодбони гул

هم شمّه یی ز خلق تو در بادبان گل

Ҳам ҷуръа ӣӣ зи лутфи ту дар ҷоми ёсамин

هم جرعه یی ز لطف تو در جام یاسمین

Пайвастаи тоби меҳри ту дар ҷони осмон

پیوسته تاب مهر تو در جان آسمان

Афтодаи вақъи ҳалами ту дар хотири замин

افتاده وقع حلم تو در خاطر زمین

Дар даҳри ҷузи миён ва сарин смнброн

در دهر جز میان و سرین سمنبران

Ҷавдат раҳо накардаст аз ғси вози самин

جودت رها نکردست از غثّ واز سمین

Бархонад ҳрзи мадҳи ту ва бар ҷаҳон дамид

برخواند حرز مدح تو و بر جهان دمید

Аввал ки баргушод нафаси субҳи ростин

اوّل که برگشاد نفس صبح راستین

Ҳзми замини қарори ту чун хавфи пас нигар

حزم زمین قرار تو چون خوف پس نگر

Рой ҷаҳон фурӯз ту чун ақли пеши байн

رای جهان فروز تو چون عقل پیش بین

Аз ҳайбати ту теғ шавад мӯӣ бар таниш

از هیبت تو تیغ شود موی بر تنش

Чун меҳр ҳар кросўӣ ӯ бенгарӣ бкин

چون مهر هر کراسوی او بنگری بکین

Чун чини баҳам фурӯ шаканд тоқи осмон

چون چین بهم فرو شکند طاق آسمان

Дар тоқи абрувон чу шикастоварӣ зи чин

در طاق ابروان چو شکست آوری ز چین

Бар дафи бузади ҳрораҳи хуршед чун бидид

بر دف بزد حرارۀ خورشید چون بدید

Ноҳиди акси рои ту бар чархи чорумин

ناهید عکس رای تو بر چرخ چارمین

Ройоти фатҳ дар сафи иқбол ту қавӣаст

رایات فتح در صف اقبال تو قویست

Оёти нҷҳ дар хати пешонӣати мубин

آیات نجح در خط پیشانیت مبین

Зини пас дурусти мағрибии чархи номи ту

زین پس درست مغربی چرخ نام تو

Баҳри ривоҷ хеш кунад нақш бар ҷабин

بهر رواج خویش کند نقش بر جبین

Бо дасти дирафшони ту рой марӣ задӣ

با دست درفشان تو رای مری زدی

Гар ашки душмани ту бадии гавҳари смин

گر اشک دشمن تو بدی گوهر ثمین

Раъд аз паии сахоати ббонг баланд гуфт :

رعد از پی سخات ببانگ بلند گفت:

Аҳсант ! шодбош ! ҳамин шева ! офарин !

احسنت! شادباش ! همین شیوه! آفرین!

Шаръаст монеъ , ар не аз баҳри дафъи шар

شرعست مانع، ار نی از بهر دفع شر

Адлат раҳо накардӣ пайвандро вшин

عدلت رها نکردی پیوند را وشین

Олами бдўлти ту тараб зой шуд чунонк

عالم بدولت تو طرب زای شد چنانک

Аз чанги ҳам наме шинавами нолаи ҳазин

از چنگ هم نمی شنوم نالۀ حزین

Гар пои банд хасм шавад лафзи ъзби ту

گر پای بند خصم شود لفظ عذب تو

Май дон ки он шақоват ӯро буд змин

می دان که آن شقاوت او را بود ضمین

Зеро ки ҳам бкўии адам сар баровард

زیرا که هم بکوی عدم سر برآورد

Он мӯрро ки пои фурушад бо нгбин

آن مور را که پای فروشد با نگبین

Гар бо ту душман ту занад лофи сарварӣ

گر با تو دشمن تو زند لاف سروری

Бошад ҳадиси чашмаи ҳайвону поргин

باشد حدیث چشمۀ حیوان و پارگین

Фасли аъодии ту хазони сухан буд

فصل اعادی تو خزان سخن بود

Зеро ки андари он нгризди зи пӯстин

زیرا که اندر آن نگریزد ز پوستین

Бар зрўаҳи мадориҷи қадари рафеъи ту

بر ذروۀ مدارج قدر رفیع تو

Ваҳми гумони нмирсду хотири яқин

وهم گمان نمیرسد و خاطر یقین

Зин беш моя суханам нест чун кунам ?

زین بیش مایۀ سخنم نیست چون کنم؟

Бастам бар асби хомӯшӣ аз изтирори зин

بستم بر اسب خاموشی از اضطرار زین

Хатми сухани бкрдм то занни нииФтдт

ختم سخن بکردم تا ظن نییفتدت

Кондозаҳи мдиҳи ту ин буд ва худ ҳамин

کاندازۀ مدیح تو این بود و خود همین

Лекини азин қадари нгзирд ки гӯямат :

لیکن ازین قدر نگزیرد که گویمت:

Идати хуҷастаи боду худои ҳофизу муайян

عیدت خجسته باد و خدا حافظ و معین