эй ки дар шеваи гавҳари борӣ

ای که در شیوۀ گوهر باری

Абр хоҳад зи бнонти ёрӣ

ابر خواهد ز بنانت یاری

Дар қафас кард сари хомаи ту

در قفس کرد سر خامۀ تو

Тўтёнрои бшкри гуфторӣ

طوطیانرا بشکر گفتاری

Ин чаҳ халқаст бад-ӣни зебоӣ ?

این چه خلقست بدین زیبایی؟

Вена чаҳ лутфаст бад-ӣн бисёре

وین چه لطفست بدین بسیاری

Қалами ту ки калид карамаст

قلم تو که کلید کرمست

Бар дар бухл кунад мсморӣ

بر در بخل کند مسماری

Ҳар куҷои халқи ту миҷмари сӯзад

هر کجا خلق تو مجمر سوزد

Накунад боди сабои атторӣ

نکند باد صبا عطّاری

Чун кунад ҳайбати ту дандони тез

چون کند هیبت تو دندان تیز

Набӯд меъдаи дӯзахи норай

نبود معدۀ دوزخ ناری

Нестии хуфтаи зи кори фузало

نیستی خفته ز کار فضلا

Чашми бади даври азин бедорӣ

چشم بد دور ازین بیداری

Ҳар ки омад баҳисобӣ дар ақд

هر که آمد بحسابی در عقد

Ту зонгшт фурӯ нагузорӣ

تو زانگشت فرو نگذاری

Нафаст сиҳҳат ҷон ме бахшад

نفست صحّت جان می بخشد

Гарчи чун боди сабои беморӣ

گرچه چون باد صبا بیماری

Врчаҳ дар ту зи тксри асрист

ورچه در تو ز تکسّر اثریست

Чун сари зулф батон дилдорӣ

چون سر زلف بتان دلداری

Карами оми ту садра кардаст

کرم عام تو صدره کردست

Хоси аҳволи марои ғмхўорӣ

خاص احوال مرا غمخواری

Шуд дурустам ки туе чашми вуҷӯд

شد درستم که تویی چشم وجود

Ки ба бемории мардуми дорӣ

که به بیماری مردم داری

Бгаҳи таб ки дигар бор мабод

بگه تب که دگر بار مباد

Он арақ нест ки май пиндорӣ

آن عرق نیست که می پنداری

Фарти ҷўдст ки чун абр кунад

فرط جودست که چون ابر کند

Ҳамаи андоми ту гавҳари борӣ

همه اندام تو گوهر باری

Илми аллоҳ ки зи ранҷи тани ту

علم الله که ز رنج تن تو

Шуд ҷаҳон бар дилу чашмами торӣ

شد جهان بر دل و چشمم تاری

Зуд бархез ки медар нахурд

زود برخیز که می در نخورد

Бори тимори марои сари борӣ

بار تیمار مرا سر باری

Нест зоти ту биринҷи арзонӣ

نیست ذات تو برنج ارزانی

эй ҳамаи лутфу нкўкрдорӣ

ای همه لطف و نکوکرداری

Бтўи як зарра ки хоҳад озор ?

بتو یک ذرّه که خواهد آزار؟

Чун ту мӯрии бастами нозорӣ

چون تو موری بستم نازاری

Зот ту насахт лутф азаласт

ذات تو نسخت لطف ازلست

Ин суханро бҳўс нишморӣ

این سخن را بهوس نشماری

Ҳарфи иллат агрн кард сқим

حرف علّت اگرن کرد سقیم

То аз он ҳеҷ бадали дрторӣ

تا از آن هیچ بدل درتاری

Ки қазо аз паии тасҳеҳ ту кард

که قضا از پی تصحیح تو کرد

Қалами худ бсломти ҷорӣ

قلم خود بسلامت جاری

эй турои фазлу ҳунари хоси алхос

ای ترا فضل و هنر خاص الخاص

Ваии турои аҳли ҳунари зинҳорӣ

وی ترا اهل هنر زنهاری

Андарин аҳди тани осонии халқ

اندرین عهد تن آسانی خلق

Кор ман чист бад-ӣни душворӣ ?

کار من چیست بدین دشواری؟

Зонка чун кӯҳи фалак бо ман кард

زانکه چون کوه فلک با من کرد

Сахтӣу тундӣу ноҳамворӣ

سختی و تندی و ناهمواری

Ҳамчуи лаълами ҷгарӣ пар хӯнаст

همچو لعلم جگری پر خونست

Аксаш инак зрхми дидорӣ

عکسش اینک زرخم دیداری

Бас ки дидам зи карямони зафтӣ

بس که دیدم ز کریمان زفتی

Бас ки барадами зъзизони хорӣ

بس که بردم زعزیزان خواری

Лоҷарам май кашам аз навмидӣ

لاجرم می کشم از نومیدی

Бар сари фазли хати безорӣ

بر سر فضل خط بیزاری

Гашта бади хонаи маънии вайрон

گشته بد خانۀ معنی ویران

Гар накардӣ карамати меъморӣ

گر نکردی کرمت معماری

Ҷонӣ аз нави бетонам боз оварад

جانی از نو بتنم باز آورد

Лафзи ъзби ту бширин корӣ

لفظ عذب تو بشیرین کاری

Кас харидор набошад мо ро

کس خریدار نباشد ما را

Гарна лутф ту кунад симсорӣ

گرنه لطف تو کند سمساری

Чун туе оқилаи аҳли ҳунар

چون تویی عاقلۀ اهل هنر

Бо шиддати худ ғами ман ночорӣ

با شدت خود غم من ناچاری

Чашм дорам ки аз гӯшаи чашм

چشم دارم که از گوشه چشم

Бар маошам назарӣ бигуморӣ

بر معاشم نظری بگماری

Ҳақи гузории з ки бошад тамаъам ?

حق گزاری ز که باشد طمعم ؟

Гар ту ҳақи ҳунарами нгзорӣ

گر تو حقّ هنرم نگزاری

Сад азин иди бшодии гузарон

صد ازین عید بشادی گذران

Ҳама дар неъмату бархӯрдорӣ

همه در نعمت و برخورداری